ดอกหญ้าในพายุ

ผลตรวจดีเอ็นเอของปวีณกับบัวถูกส่งมาที่มือถือของพงศ์ระพี พบว่าทั้งคู่เป็นพ่อลูกกันจริงๆ ทั้งสารินทร์ พันเลิศ และนงรามต่างไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง นี่ยิ่งกว่านิยายน้ำเน่าเสียอีก

“ทีนี้อาจะทำยังไงต่อครับ” พงศ์ระพีมองปวีณที่นั่งอึ้งเขม็ง...

สิ่งแรกที่ปวีณทำหลังจากรู้ผลการตรวจ คือไปงานศพกล้าเพื่อขอขมาต่อหน้าศพ บัวไม่พอใจแดกดันปวีณคิดว่าขอขมาแล้วจะให้ตัวเองดูดีมีคุณธรรมขึ้นมาหรือ เขาไม่สนใจเดินไปที่หน้าโลงศพแล้วนั่งลงกราบ

“ตาเกลียดคุณไม่มีวันยอมให้อภัยคุณหรอกเสียเวลาเปล่า” บัวตะโกนไล่หลัง พงศ์ระพีจับแขนเธอไว้

“หัดรู้จักให้อภัยคนอื่นบ้างบัว”

“การขอขมาลาโทษเป็นการกระทำของคนที่รู้สึกผิดนะหนู” สารินทร์ช่วยพูดอีกแรงหนึ่ง ปวีณกราบขอขมาศพเสร็จเดินมาบอกบัวว่าพรุ่งนี้เผาศพตากล้าเสร็จให้เก็บเสื้อผ้าเท่าที่มีแล้วจะไปรับเธอที่ร้านขายยาของอุดม จะพาเธอเข้ากรุงเทพฯด้วยกัน เธอไม่ไปไหนกับเขาทั้งนั้น ปวีณเสียงเข้มใส่ว่าตนเป็นพ่อของเธอ

“ไม่จริง คุณอย่ามาแอบอ้างมั่วๆ คุณเคยเลี้ยงฉันตอนไหน เคยป้อนข้าวป้อนนมฉันไหม เวลาฉันหกล้มคุณเคยอุ้มฉันขึ้นมาไหม เวลาฉันไม่สบายคุณเคยเช็ดตัวให้ฉันบ้างหรือเปล่า...คนที่ทำทุกอย่างแม้ว่าตัวเองจะพิการเดินไม่ได้คือตาของฉันคนนั้นคนเดียว คุณมันก็แค่คนแปลกหน้าเท่านั้น ถ้าต้องเกิดเป็นลูกคุณ ฉันขอเป็นลูกหมูหมากาไก่ยังน่าภูมิใจซะกว่า”

เดชาเข้ามายืนข้างๆบัว บอกให้ปวีณกับพวกกลับไปได้แล้วไม่ต้องห่วงบัว ตนกับเตี่ยจะดูแลเธอเอง พงศ์ระพีขอร้องเธอให้โอกาสปวีณแก้ตัวสักครั้ง ถึงอย่างไรเธอก็ไม่มีวันเปลี่ยนความจริงที่ว่าท่านเป็นพ่อของเธอไปได้ บัวอ้างว่าเรื่องทั้งหมดเธอสร้างขึ้นหลอกเขา หวังว่าคงไม่มีใครคิดว่าเขาเป็นพ่อเธอจริงๆ พงศ์ระพีหยิบสำเนาผลตรวจดีเอ็นเอให้เธอดู นี่คือหลักฐานที่ยืนยันว่าเธอคือลูกสาวของอาปวีณจริงๆ บัวโกรธจัด

“ที่แท้พวกคุณไม่ได้เชื่อจดหมายเลือดของแม่ฉันเลยสักนิด” บัวว่าแล้วเดินหนีเดชาจะตามแต่เห็นสายตาของปวีณแล้วไม่กล้าขยับ พงศ์ระพีจึงรีบตามไปขอร้องให้เธอช่วยมีเหตุผลหน่อย เธอหันขวับอย่างเอาเรื่อง

“คุณนั่นแหละตัวดีที่จอมวางแผน คุณมีสิทธิ์อะไรมาตรวจดีเอ็นเอฉัน ตรวจได้ไง ตรวจตั้งแต่เมื่อไหร่”

พงศ์ระพีเล่าให้ฟังว่าตอนที่ตัดเล็บให้บัวระหว่างนอนรักษาแผลที่แขนอยู่ในโรงพยาบาล เขาแอบเก็บเศษเล็บที่ตัดไปตรวจพร้อมกับเส้นผมของปวีณ บัวเสียใจมากที่ถูกเขาหลอก ผลักอกเขาจนเซ เขาจับมือเธอไว้

“เลิกทำตัวเป็นเด็กได้แล้ว ถ้าเธอเป็นฉันเธอก็ต้องทำแบบนี้เหมือนกัน อยู่ๆจะให้ฉันเชื่อทุกอย่างที่เธอพูดได้ยังไง ในเมื่อเธอก็เคยใช้มารยาล่อลวงฉันเหมือนกัน”