ดอกหญ้าในพายุ

“พี่ก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าเธอจะได้คุ้มเสียไหม...นี่ถ้าปวีณไปมีเมียน้อย พี่พร้อมจะร่วมรบกับเธอ แต่นี่มันไม่ใช่ เด็กคนนี้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาปวีณโทร.มาเล่าให้พี่ฟังว่าตรวจดีเอ็นเอกันเรียบร้อยแล้วด้วย เธอจะบังคับให้เขาทิ้งลูกหรือ เขาไม่มีวันทำอย่างนั้นแน่นอน พี่รู้จักน้องชายของพี่ดี หรือว่าเธอจะบีบให้เขาหย่า ตอนนี้เธอมีทางเลือกอยู่ทางเดียวคือประนีประนอมเท่านั้น พี่เตือนสติเธอได้แค่นี้” พูดจบจิตราออกไป

วรรณพรมองแหวนแต่งงานที่นิ้วตัวเอง ร้องไห้ออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ...

เมื่อได้อยู่ลำพังคนเดียวในห้อง บัวนึกถึงที่ปวีณให้สัญญาว่าเราจะเป็นครอบครัวเดียวกัน ขนาดคนที่ท่านบอกรักนักรักหนาอย่างแม่ของเธอ ท่านยังผิดสัญญา แล้วนับประสาอะไรกับเธอ...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน เดชากำลังค้นกระเป๋าหากุญแจอยู่หน้าห้องพัก จ๊อดกับวิภูษานัวเนียกันเข้ามาชนิดไม่อายฟ้าอายดิน ยิ่งเห็นเดชามองมาทางตัวเองก็ยิ่งสนุกทั้งกอดจูบกันแทบจะกินหัวอีกฝ่าย เขาทนดูไม่ได้รีบเดินเข้าห้อง สองคนหัวเราะชอบใจที่แกล้งเขาได้

ไขกุญแจห้องพักได้ก็นัวเนียกันไปที่เตียงนอน แต่ต้องตกใจเพราะเหลือบไปเห็นเปรียวกับรจนานั่งมองตาแป๋ว จ๊อดถึงกับเซ็งคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไปเลย

สองสาวมาหาวิภูษาก็เพื่อจะมาขอเงินจะไปจ่ายค่าห้องเพราะทั้งคู่จนกรอบ วิภูษาเองก็มีเงินติดตัวแค่หนึ่งพันบาทเท่านั้น เปรียวแนะให้เธอขอจากจ๊อดเพราะได้ข่าวมาว่าตอนนี้เขากำลังดังในยูทูบ วิภูษาอายที่จะบอกเพื่อนว่าตัวเองเป็นฝ่ายเลี้ยงเขา บอกให้เพื่อนไปรอที่คอนโดฯก่อน

“แล้วฉันจะหาเงินไปประเคนให้ถึงที่”

ooooooo

วรรณพรคิดทบทวนแล้วยอมให้บัวอยู่ที่นี่ได้ แต่มีข้อแม้ปวีณต้องไม่ยกย่องลูกนอกคอกให้เท่าเทียมกับวิภูษาเด็ดขาด เขารับรองจะไม่ทำร้ายจิตใจลูก แล้วถามว่าลูกหายไปไหนไม่เห็นหน้าตั้งแต่กลับมาแล้ว

“เอ้อ ฉันลืมบอกคุณไป ลูกขออนุญาตไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนๆ” วรรณพรโกหกหน้าตาย...

ด้านดุสิตาถึงกับอ้าปากค้างเมื่อรู้จากแม่ว่าปวีณมีลูกสาวอีกคนหนึ่งแถมพามาอยู่ที่นี่ด้วย เธออยากรู้ว่าญาติคนใหม่ของตัวเองหน้าตานิสัยใจคอเป็นอย่างไร จิตราเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

“เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังเถอะ แต่ถ้ายัยวิรู้เข้า บ้านนั้นคงลุกเป็นไฟแน่”...

เป็นอย่างที่จิตราหวั่นใจ วิภูษากลับมาบ้านหวังจะมาขอเงินแม่ เจอบัวที่ปากเปื้อนเลือดเพราะแอบกินลาบเลือดในตู้เย็นมาจัดแจงไล่ตะเพิด บัวจำหน้าเธอได้จากในภาพข่าวแกล้งเดินอ้าแขนเข้าไปจะขอกอดน้องสาวให้ชื่นใจ วิภูษาตะโกนเรียกเอกให้มาลากตัวนังนี่ออกไป เขาได้แต่ยืนกุมมือก้มหน้าไม่กล้าทำอะไร

“อ้าว...ฉันบอกให้ลากอีนี่ออกไปแกจะมายืนรอพระบิดาอยู่ทำไม”