ดอกหญ้าในพายุ

หาญเพิ่งรักษาตัวจนหายจากแผลถูกกับดักของบัว เดินกะเผลกๆมาที่กระท่อมกลางป่าพร้อมกับมีดในมือจะมาแก้แค้นบัวที่หลอกเขาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เขาถีบประตูโครมเข้าไปพบแต่ความว่างเปล่า

“อีผู้หญิงหลอกลวง ออกมา กูดีกับมึง กูรักมึง กูทำได้ทุกอย่างเพื่อมึง แต่มึงกลับทำร้ายกู มึงออกมา” หาญเดินหาบัวไปทั่วกระทั่งมาถึงบ่อร้างได้กลิ่นเน่ารุนแรง ชะโงกไปดูต้องตกใจแทบช็อกเห็นห้าวนอนตายอยู่ก้นบ่อ

เขาเอาเถาวัลย์มามัดเป็นเชือกแล้วไต่ลงไปในบ่อกอดศพพ่อร้องไห้ ชวนให้กลับบ้านด้วยกัน แล้วเอาเถาวัลย์ผูกรอบตัวเพื่อจะชักศพพ่อขึ้นไป  เห็นพ่อกำมือแน่น ค่อยๆแกะมือออกเจอสร้อยที่ตัวเองซื้อให้บัวก็แค้นสุดขีด มั่นใจว่าเธออยู่เบื้องหลังการตายของพ่อ พลันมีเสียงชาวบ้านดังโหวกเหวกมาแต่ไกล

“ทางนั้นครับคุณตำรวจ ศพอยู่ในนั้น”

หาญตกใจรีบปีนขึ้นมา ตำรวจสองนายเห็นหลังเขาไวๆ ชักปืนไล่ตาม ตำรวจไม่ชินเส้นทางในป่าถูกหาญดักทำร้ายไปหนึ่งนาย ส่วนอีกนายหันมาเห็นเขากำลังเอาปืนเพื่อนตำรวจไปก็ยิงใส่กระสุนถูกไหล่อย่างจัง ทำให้เขาเสียหลักพลัดตกน้ำจมหายไป ตำรวจต้องวิทยุขอกำลังเสริมเพื่อตามล่าตัว ครู่ต่อมาตำรวจสองนายพากันกลับมาที่บ่อร้าง  ชาวบ้านช่วยกันดึงศพห้าวขึ้นจากบ่อเรียบร้อย หนึ่งในชาวบ้านตั้งข้อสังเกต

“มันโดนงูกัดตาย น่าจะเป็นงูเห่า”

ตำรวจแปลกใจในเมื่อเป็นศพห้าวแล้วหาญจะต้องวิ่งหนีทำไม แบบนี้คงต้องหาตัวให้เจอจะได้รู้เหตุผล การตายของห้าวทำให้ชาวบ้านพากันดีใจที่คนเลวๆ หมดไปจากแผ่นดิน

ooooooo

อุดมกำลังรอจะปิดประตูร้านขายยา ตอนที่ตำรวจสองนายเข้ามาถามว่าปิดร้านจะไปไหน เขาจะเอาศพญาติไปจัดงานที่วัด ตำรวจอยากรู้ว่าเห็นหาญเข้ามาในตลาดบ้างหรือเปล่า อุดมส่ายหน้าพักนี้ไม่เห็น ทุกทีมันต้องเบิ้ลเครื่องมอเตอร์ไซค์ลั่นตลาดไปหมด มันไปก่อเรื่องอะไรกับใครหรือ

“พ่อมัน ไอ้ห้าวน่ะ ตายแล้วโดนงูกัดตายอยู่ในป่า เพิ่งเจอศพเมื่อวานนี้เอง ถ้าเฮียเห็นลูกมันมาป้วนเปี้ยนแถวนี้ช่วยส่งข่าวหน่อยแล้วกัน ขอบคุณมากครับ”

บัวเพิ่งออกจากร้านทันได้ยินแค่ว่ามีคนโดนงูกัด จึงถามอุดมว่าใคร เธอถึงกับอึ้งเมื่ออุดมเล่าว่าคนถูกงูกัดคือห้าว ส่วนหาญตำรวจกำลังตามตัวอยู่ ไม่รู้ว่าตามเรื่องอะไร สงสัยจะเป็นเรื่องที่วิ่งส่งยาเสพติดเหมือนพ่อ ตนถึงไม่อยากให้เธอไปคบค้าสมาคมกับมัน แล้วเร่งให้รีบไปพาร่างกล้าลงมาที่วัด จังหวะนั้น เดชาซ้อนท้ายวินมอเตอร์ไซค์เข้ามา จากนั้นทั้งสามคนพากันขึ้นรถของอุดมออกไป...

ไม่นานนักศพของกล้าถูกนำมาบรรจุในโลงศพตั้งไว้บนศาลาสวดศพ บัวนั่งร้องไห้อยู่ตรงหน้าโลงศพ บอกว่าคนที่ฆ่าตาตายรับกรรมของตัวเองไปแล้ว เดชาเข้ามานั่งข้างๆยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ เตี่ยโทร.ไปเล่าให้ตนฟังแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้กับเธอได้ บัวขอโทษเขาด้วยที่ปิดบังเรื่องผู้ชายใจดำคนนั้น แถมยังหลอกใช้เขาเป็นเครื่องมืออีก เขาปลอบว่าไม่ต้องคิดมากเป็นเขาก็คงทำแบบเดียวกัน