พันธกานต์รัก

หญิงสาวถอนใจเฮือกหนึ่งอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะเดินออกจากห้อง พันธกานต์อยากรั้งเธอไว้แต่ก็ไม่ทำ...

พระพายหอบเอางานที่ได้รับมอบหมายจากพันธกานต์กลับมาทำที่บ้าน เขามาเห็นเธอนั่งทำอยู่ที่ห้องโถงไล่ให้ไปทำในห้องเธอเอง เธอไม่วายกวนประสาท ทำในห้องใครบางคนอาจไม่เห็นว่าเธอทำงานจริงๆ

“อืม...ฉันเห็นแล้ว งั้นเธอก็กลับไปทำงานที่ห้องได้แล้วใช่ไหม อยู่ตรงนี้มันรกหูรกตาฉัน”

“ทำอยู่ในห้องมันอุดอู้ ฉันคิดงานไม่ออกหรอก”

พันธกานต์ขี้เกียจเถียงด้วย จะทำตรงไหนก็ตามใจขอให้งานเสร็จก็แล้วกัน แล้วผละจากไป สักพักทองเอกเข้ามาถามพระพายว่าทำอะไรป่านนี้ยังไม่นอนอีก เธอเขียนสคริปต์ให้พันธกานต์อยู่ เขาอาสาจะช่วย เธอส่ายหน้าทำเองได้ แล้วถามเขาว่าเมื่อตอนกลางวันมีอะไรจะพูดกับเธอหรือเปล่า

“ไม่มีอะไรหรอก พายรีบทำเข้าเถอะ จะได้รีบพักผ่อน งั้นพี่ไม่กวนล่ะ” ทองเอกว่าแล้วเดินขึ้นข้างบน...

ดึกแล้วตอนที่พันธกานต์ลงมาดูพระพายอีกครั้ง แต่เธอนั่งหลับคาโน้ตบุ๊กไปเรียบร้อย ครั้นจะปลุกให้ขึ้นไปนอนที่ห้องก็เห็นว่าหลับสนิทเดินไปเอาผ้าจะมาห่มให้ พอกลับมาอีกทีต้องชะงักเมื่อเห็นทองเอกชิงเอาผ้ามาห่มให้ก่อน แถมเขี่ยผมที่ปรกหน้าเธอมาทัดหูให้ พันธกานต์เห็นสายตาที่เขามองเธอก็รู้ว่าไม่ใช่แค่พี่ชายมองน้องสาว ก้มมองผ้าห่มในมือตัวเองก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป

ooooooo

ทองเอกรู้เรื่องที่พระพายไปกองถ่ายกับพันธกานต์แต่เช้า จัดแจงจะตามไปด้วย แสนคมทักท้วงเรามีนัดคุยกับนพดลแล้วจะกลับมาทันหรือ

“ผมไปไม่นานครับ แค่จะไปเช็กความเรียบร้อยหน่อย แล้วจะรีบกลับมาครับ” พูดจบทองเอกจ้ำอ้าวไปเลย ไม่สนใจเสียงเรียกให้กลับมาก่อนของแสนคม...

ที่กองถ่ายโฆษณา พระพายโกรธมากที่อุตส่าห์นั่งเขียนสคริปต์จนหลับคาคอมฯ แต่พันธกานต์กลับไม่เอามันไปใช้ แถมพูดให้เจ็บใจอีกต่างหากว่างานสำคัญขนาดนี้จะให้ฝากชีวิตไว้กับเด็กฝึกงานอย่างเธอได้อย่างไร เธอยังไม่ทันจะอ้าปากด่า กุ๊กไก่เดินนำนิกันต์กับเต็มฟ้าเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน

“อ้าวๆเด็กฝึกงานมาทำอะไรตรงนี้จ๊ะ นี่เธอยังไม่ได้บอกเพื่อนเธอเหรอว่าวันนี้เด็กฝึกงานมีหน้าที่อะไร”

“ค่ะ...ไปพายจะได้ไปเอาน้ำมาให้พวกพี่ๆเขา” เต็มฟ้าลากแขนพระพายไปที่โต๊ะเสบียง เตรียมจัดน้ำมาเสิร์ฟ สักพักบุษบาบรรณในชุดเด็กนักเรียนญี่ปุ่นเดินเข้ามากับผู้จัดการ เหลือบเห็นพระพายถือถาดใส่น้ำเข้ามาให้พันธกานต์กับนักเขียนบทมืออาชีพที่เพิ่งมาถึงพร้อมกับเตชินต์ แกล้งชนน้ำหกใส่เธอเปียกหมด