พันธกานต์รัก

“ขอบคุณนะครับ ผมก็แค่อยากให้คุณบันนี่พูดออกมา เพราะกลัวว่าคุณพ่อกับคนที่ดูแลโปรเจกต์นี้อยู่ก่อนจะคิดไปว่าผมหลอกใช้คุณบันนี่น่ะครับ”

“ก็อย่างที่เจ้าพันบอกนั่นแหละครับ ผมเองก็กลัวว่ามันจะไปหลอกอะไรคุณบันนี่ไว้หรือเปล่า ก็เลยต้องสงสัยกันไว้ก่อน เพราะคุณบันนี่เองก็คงจะยังรู้จักเจ้าพันไม่ดีพอ”

บุษบาบรรณสบช่องถ้าอย่างนั้นก็เป็นการดีเพราะหลังจากนี้เราจะได้รู้จักกันมากขึ้น แล้วหันไปสบตากับพันธกานต์ แสนคมหน้าเครียดทันทีเพราะรู้ความนัยของสายตาคู่นั้น...

ระหว่างพันธกานต์กับทองเอกเดินมาส่งบุษบาบรรณกับผู้จัดการ เธอชวนพันธกานต์ออกไปคุยเรื่องสคริปต์กันคืนนี้ เขาปฏิเสธว่าอย่าดีกว่าไม่อยากเป็นขี้ปากใคร โดยเฉพาะทองเอกจะหาว่าเขาพาพรีเซนเตอร์ของตัวเองไปไหน บุษบาบรรณอดสงสัยไม่ได้มีแต่คนอยากเป็นหัวหน้า ทำไมพันธกานต์ถึงให้ทองเอกดูแลโปรเจกต์นี้แทน เขาอธิบายว่าทองเอกเป็นคนคิดแอปนี้ขึ้นมา จึงสมควรจะเป็นคนดูแลต่อไป

“ส่วนผมแค่ไปเป็นเพื่อนคุณแค่วันถ่ายจริงก็น่าจะพอ”

บุษบาบรรณตั้งข้อสังเกตหรือว่าพันธกานต์จะชอบกินเด็กในชุดนักศึกษา เหมือนคนที่นั่งรถไปด้วยกันเมื่อวาน เธอก็เลยไม่ใช่สเปกของเขา ทองเอกถึงกับหูผึ่ง พันธกานต์รู้ว่าเธอหมายถึงพระพาย จึงพูดเป็นทำนองว่าเขาชอบพระพายเพื่อจะกันเธอออกไป จะได้ผลแค่ไหนไม่อาจรู้ได้แต่ก็ทำให้บุษบาบรรณล่าถอยกลับไป

พันธกานต์ไม่รู้เลยว่าคำพูดของตัวเองครั้งนี้ทำให้ทองเอกเก็บไปครุ่นคิดหนักอยู่ในห้องทำงานไม่เป็นอันทำอะไร กระทั่งเตชินท์เข้ามาแจ้งว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น เซิร์ฟเวอร์ของบริษัทถูกแฮ็ก ข้อมูลเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยว กับร้านอาหารที่ทำไว้หายหมด แสนคมรู้เรื่องนี้ก็ไม่สบายใจแนะให้ทองเอกหาซื้อข้อมูลกลับมาใหม่

“อาจจะได้ แต่คงยากหน่อยครับเพราะตอนนี้บริษัทนิวเจนเดอะแทรเวลที่เป็นผู้นำการท่องเที่ยวใหญ่ในตลาดถูกบริษัทชาร์ลสตันซื้อไปแล้ว ถ้าเราไปซื้ออีกรอบมูลค่าของมันน่าจะสูงกว่าเดิมมาก การรีเทิร์นของเราก็ต้องช้าออกไป เราคงต้องหาบริษัทที่มีข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวมากพอมาทดแทนครับ ซึ่งผมไม่เห็นว่าที่ไหนมี”

“ทำไมจะไม่มี” แสนคมเสียงเข้ม

ooooooo