พันธกานต์รัก

“แล้วถ้าการขายขนมไทยมันดีจริง เธอเองก็คงไม่ต้องย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านฉันแบบนี้หรอก”

“ใช่ ถ้าฉันมีทางเลือก ฉันก็ไม่มีทางไปจากบ้านหลังนี้หรอก ฉันจะอยู่ที่นี่เพราะที่นี่คือบ้านของฉัน ที่นี่คือที่ที่ให้ชีวิตฉัน มีใครจะอยากไปอยู่บ้านคนอื่นให้เขาดูถูกอยู่ทุกวันกัน” พระพายตัดพ้อทั้งน้ำตา พันธกานต์เห็นเธอร้องไห้ก็ชะงักไม่พูดอะไรอีก พระพายเดินขึ้นไปหาสมุดบันทึกที่ห้องคุณตาชั้นบน ในที่สุดก็เจอมันซุกอยู่ในลิ้นชักโต๊ะเขียนหนังสือ ยิ่งเห็นข้าวของของท่านก็ยิ่งเสียใจร้องไห้โฮ พันธกานต์รู้สึกผิดที่ทำให้เธอเสียน้ำตา...

ระหว่างทางกลับบ้าน พันธกานต์เห็นพระพายเอาแต่นั่งเงียบหันมองไปนอกหน้าต่าง ตัดสินใจขอโทษ แต่มอเตอร์ไซค์เจ้ากรรมดันเร่งเครื่องผ่านมาพอดี กลบเสียงขอโทษของเขามิด เขาจึงต้องปล่อยเลยตามเลย...

ทั้งช่อม่วง แสนคมและทองเอกต่างแปลกใจที่เห็นพระพายกลับบ้านมาพร้อมกับพันธกานต์ เธอรีบออกตัวว่าบังเอิญเจอเขาระหว่างทาง เขาก็เลยรับขึ้นรถมาด้วย

“ทีหลังจะโกหกอะไรก็ให้มันเนียนๆหน่อย เธอก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้น”

พระพายขี้เกียจต่อปากต่อคำด้วย เดินหนีขึ้นห้อง พันธกานต์จะไปบ้างแต่แสนคมเรียกไว้ขอคุยด้วยก่อน แล้วเดินนำไปที่ห้องทำงาน เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง แสนคมต่อว่าลูกที่ทำตัวเป็นเด็กไม่เลิก ใช้บุษบาบรรณเป็นเครื่องมือต่อรองเพื่อให้ได้โปรเจกต์เซย์เพลย์ของทองเอก เขาไม่เข้าใจที่พ่อพูด เขาไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ

“แล้วถ้าแกบอกว่าแกไม่รู้จักเขา แล้วทำไมบันนี่ถึงบอกว่าจะมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับเราได้ แกต้องเป็นคนดูแลโปรเจกต์นี้เท่านั้น”...

ฝ่ายช่อม่วงได้สมุดบันทึกของตาเทียนจากพระพายมารีบเอาเข้าห้องทันที

ooooooo

ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่เมื่อเห็นบุษบาบรรณมาที่บริษัทเพื่อเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์คนใหม่ มีเพียง พระพายเท่านั้นที่ไม่สนใจ โชคไม่ดีที่บุษบาบรรณจำเธอได้ก็เข้ามาทัก ทุกคนแปลกใจไปรู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่

พระพายหนีไม่ออกจำใจทักตอบพร้อมกับขอโทษเรื่องเมื่อวานนี้ด้วย บุษบาบรรณไม่ได้สนเรื่องนั้นแค่อยากรู้เธอมาทำอะไรที่นี่ กุ๊กไก่เสนอหน้าตอบคำถามแทนว่าน้องๆพวกนี้เป็นเด็กฝึกงาน แล้วเชิญเธอไปที่ห้องประชุมทุกคนรออยู่ พอเธอลับสายตา เต็มฟ้ากับนิกันต์ซักพระพายเป็นการใหญ่ว่าเมื่อวานนี้เกิดอะไรขึ้น...

ก่อนจะลงมือเซ็นสัญญากัน พันธกานต์ขอให้บุษบาบรรณช่วยตอบคำถามให้ทุกคนฟังด้วยว่าเหตุใดเธอจึงมีข้อต่อรองว่าโปรเจกต์นี้ต้องเป็นเขาเท่านั้นที่ดูแล แสนคมเห็นว่าเป็นการเสียมารยาท จึงแนะว่าไม่ต้องตอบก็ได้ เธอกลับบอกอย่างไม่อ้อมค้อมว่าที่เป็นอย่างนั้นเพราะเธอชอบพันธกานต์มาก