นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ประกาศิตกามเทพ

    SHARE

    “ลูกสาม...แม่จำได้ ตอนลูกเล็กๆ ลูกจะนอนไม่หลับเลยถ้าแม่ไม่คอยกุมมือน้อยๆของลูกไว้แล้ว อ้อนให้แม่เล่านิทานเรื่องหนูกับราชสีห์ ลูกฟังแล้วฟังอีกไม่รู้กี่ร้อยรอบก็ไม่เคยเบื่อ”

    ทัศนัยอายมากเมื่อคิดถึงตอนเด็กๆ แต่มนตราไม่ได้มองหันไปหาประกิตหรือเสี่ยหนึ่ง

    “ลูกหนึ่ง...ตอนลูกเข้าเรียนวันแรกลูกงอแงมากแม่ต้องไปยืนเฝ้ามองอยู่ที่รั้วโรงเรียนตั้งแต่เช้าถึงเย็นกลัวลูกจะไม่ยอมกินข้าว กลัวจะถูกเพื่อนรังแกลูกเป็นลูกที่แม่เป็นห่วงที่สุด”

    ประกิตหน้าแหย เช่นเดียวกับผกาที่ยกมือปิดหน้าด้วยความอับอาย มนตราไม่สนใจหันหาปราการหรือเสี่ยสอง

    “ลูกสอง...ลูกว่าง่ายไม่ดื้อไม่ซน ชอบเสียสละให้พี่น้อง ลูกเป็นภูมิแพ้ไม่สบายบ่อยๆ แม่เลยถักผ้าพันคอให้ลูก ลูกพันไว้ตลอด ร้อนก็ไม่ยอมถอดเพราะกลัวแม่เสียใจ แม่ดีใจมาก...จำได้ไหม”

    ปราการพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ความรู้สึกเก่าๆหวนมาอีก มนตรายิ้มให้บางๆก่อนเอ่ยกับลูกทั้งสาม “ที่แม่ให้ความรักกับลูกทุกคนก็เพื่อให้ลูกรักกัน เป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่น้องต้องไม่ทำร้ายกันนะ”

    สามพี่น้องบุญธรรมถึงกับน้ำตาคลอด้วยความซึ้งใจ เช่นเดียวกับเหมันต์กับผาณิตาที่เห็นว่าความรักของมนตราในฐานะแม่ยิ่งใหญ่แค่ไหน คงมีเพียงทศนาถที่ทนไม่ได้เพราะงานกร่อยถูกเหมันต์ขโมยซีน

    “มันต้องพูดล่อหลอกอะไรคุณย่าทำให้คุณย่าอาการกำเริบเพ้อออกมาได้เป็นฉากๆขนาดนี้ นี่มันเป็นแผนทำลายงานหมั้นฉันชัดๆ แกออกไปเลย...ป๋าโทร.แจ้งตำรวจลากคอมันเข้าตะรางไปเลย!”

    ทศนาถกระชากลากถูเหมันต์ออกจากงาน มนตราผวาตามเป็นที่น่าเวทนาแก่แขกเหรื่อรวมทั้งเหมทอง

    ที่สงสารภรรยาจับใจ กระนั้นทศนาถก็ไม่สำนึกพลั้งมือผลักมนตราล้มและเป็นลมหมดสติ!

    ooooooo

    งานหมั้นหมายระหว่างทศนาถกับผาณิตา

    ล่มไม่เป็นท่า มนตราเป็นลมยังไม่ฟื้นเหมทองต้องให้ขึ้นไปนอนพักโดยมีเหมันต์เฝ้าไม่ห่างด้วยความเป็นห่วง ทศนาถหัวเสียมากโวยวายโทษเหมันต์ว่าเป็นต้นเหตุให้งานพัง เหมทองต้องปรามและคาดโทษให้หุบปากถ้าไม่อยากถูกตะเพิดออกจากบ้าน!

    เหมันต์เครียดมากที่งานแตกเพราะตัวเอง ลาวัลย์สงสารเดินมาปลอบใจ

    “วัลย์ผิดเอง เพราะวัลย์เคยโกหกพี่ทศว่าน้องชายพี่ล่อลวงวัลย์พี่ทศก็เลยเกลียด หาเรื่องพี่เหมันต์อยู่เรื่อย”

    “ไม่ใช่เพราะคุณวัลย์หรอก เราเคยมีเรื่องกันมาก่อนหน้านั้นแล้ว คุณวัลย์อย่าห่วงเลยพี่ไม่เป็นอะไรหรอก”

    “ไม่ห่วงได้ไง...ก็พี่บอกเองว่าจะคอยช่วยวัลย์ให้ผ่านเรื่องร้ายๆไปให้ได้ ถ้าพี่เป็นอะไรแล้วใครจะช่วยวัลย์ล่ะ”

    “พี่รับปากแล้ว พี่ไม่ลืมหรอก”

    ลาวัลย์ยิ้มกว้าง จับนิ้วโป้งของเหมันต์มาชนกับของตัวเอง

    “แปะโป้งพิมพ์ลายนิ้วมือทำสัญญากันแล้วนะ”


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน
    3 ธ.ค 2564

    12:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม 2564 เวลา 19:04 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์