หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

เพียงหัวค่ำพระยากำแหงก็ไปหาขันทองที่เรือน บอกว่าวันพรุ่งนี้ต้องส่งห้ามคนใหม่ไปที่ตำหนักพระองค์เจ้าเชษฐ์ ตนจะมารอรับเหมือนเดิม ขันทองถามว่าเดือนที่แล้วตนเพิ่งส่งห้ามไปให้ นี่เป็นคนของตำหนักไหนกัน พอพระยากำแหงบอกว่าตำหนักกรมขุนวิมล ขันทองเอะใจถามว่าเป็นผู้ใดหรือ

“แม่แมงเม่า” พระยากำแหงหักใจบอก ขันทองตกใจมากถามว่าตนหูฝาดไปหรือเปล่า “ออกพระได้ยินไม่ผิดดอก ฉันเองตอนรู้เรื่องก็ไม่อยากเชื่อหูตัวเองเหมือนกัน ไม่รู้ว่ากระไรดลใจให้แม่แมงเม่าทำเช่นนี้...แต่มันก็เป็นไปแล้ว แลเราก็ต้องทำตามหน้าที่ไม่อาจบิดพลิ้วได้ แม้ฉันจะเสียใจเพียงใดก็ตาม”

ขันทองตกใจสุดขีดไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้กับแมงเม่า

ooooooo

แมงเม่าเข้ากราบประทานอภัยกรมขุนวิมลที่ทำท่านผิดหวัง ทั้งที่ท่านทรงปกป้องตนตลอดแต่ตนก็รนหาที่เอง กรมขุนวิมลได้แต่ภาวนาให้พระองค์เจ้าเชษฐ์ทรงเมตตาแมงเม่า จะได้ไม่เจอชะตากรรมเหมือนห้ามคนอื่น

เป้ารู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นต้นเหตุของเรื่องเสนอขอไปเป็นห้ามแทนแมงเม่า เจ้าจอมอำพันยิ้มสมเพชบอกว่าเช่นนั้นก็มีแต่จะต้องเป็นห้ามเสียทั้งสองคนนั่นแหละ คุณท้าวโสภาดุเป้าที่ไม่เชื่อคำสั่งตนไปคบหาผู้ชายพายเรือนำความเสื่อมเสียให้ตัวเองไม่พอยังนำเคราะห์มาให้แม่แมงเม่าด้วย

“อย่าดุแม่เป้าเลยเจ้าค่ะคุณท้าว อันที่จริงแม่เป้าก็ห้ามฉันแล้ว เป็นฉันที่ดื้อเอง และพระองค์ชายก็ทรงหมายมั่นปั้นมืออยู่ มิเช่นนั้นไหนเลยจะมีคนไปหาเรื่องพ่อฉันถึงเรือนได้แลพระองค์ชายยังเสด็จไปช่วยได้ประจวบเหมาะอีก ทุกอย่างเป็นแผนการที่ถูกวางขึ้นเพื่อกักตัวครอบครัวฉันไว้ต่อรองให้ฉันเป็นห้ามเท่านั้น”

ทุกคนเห็นพ้องอย่างที่แมงเม่าวิเคราะห์ เชื่อว่าถึงแม้ไม่มีเรื่องแม่เป้า พระองค์ชายก็ต้องหาเรื่องอื่นอยู่ดี แมงเม่าเองแม้จะเศร้าอย่างที่สุด แต่ก็ต้องฝืนใจทำทุกอย่างเพื่อช่วยพ่อออกมาให้ได้

มิ่งรู้ว่าตนถูกจับเป็นตัวประกันเพื่อแลกกับแมงเม่าก็คิดจะฆ่าตัวตายช่วยแมงเม่า แต่ทั้งชื่น อิน ติ่น และผลช่วยไว้ทัน ชื่นเข้าไปกอดมิ่งถามว่า มิ่งเองก็อยากให้แมงเม่าเป็นฝั่งเป็นฝามิใช่หรือ คิดเสียว่าเป็นวาสนาของแมงเม่าที่จะได้เป็นห้ามก็แล้วกัน

“หากแมงเม่ามันเต็มใจ ข้าก็มีแต่จะปลาบปลื้มกับบุญของมัน แต่นี่...ใช้อำนาจบาตรใหญ่แลเล่ห์เพทุบายไม่ต่างกระไรกับอ้ายกล้าเลย เพียงเป็นผู้ดีกว่าเท่านั้น แล้วจะไม่ให้ข้าเสียใจได้อย่างไร”

มิ่งร้องไห้อย่างสุดกลั้น ชื่นกอดมิ่งปลอบใจ...ร้องไห้ไปด้วยกัน

ooooooo

พระองค์เจ้าเชษฐ์ประทานเพชรนิลจินดาแก่เจ้าจอมเพ็ญหีบหนึ่งเป็นของกำนัลที่วางแผนให้ตนได้แมงเม่ามาสมใจหมาย

จมื่นศรีสรรักษ์เห็นเพชรนิลจินดาเต็มหีบก็ตื่นเต้นดีใจมาก แต่พอเจ้าจอมเพ็ญบอกคืนนี้ให้คุณพระนายเอาไปถวายให้ขรัวเถื่อนแทนตนด้วย จมื่นศรีสรรักษ์ตกใจถามว่าคุณพี่จะยกให้อ้ายสมีนั่นรึ เจ้าจอมเพ็ญปรามว่าเรียกขรัวท่านเช่นนี้ระวังนรกจะกินกบาล