นางบาป

“สู่รู้ จะถามอะไรให้มากความ” ผีหยดตะคอกใส่ หน่อยที่ทำแผลให้ถึงกับหน้าเสีย

“มีอุบัติเหตุนิดหน่อยนะครับ” ปาลจำต้องปดเพื่อไม่ให้ใครสงสัย

หน่อยเห็นรินท่าทางแปลกๆไปก็กลัว ทำแผลไปมือสั่นไป มือพลาดทำให้เธอเจ็บถึงกับโวยวายลั่น กิฟท์ไม่พอใจต่อว่า ว่าทำคนอื่นวุ่นวายไปทั่วยังมีหน้ามาโมโหอีก ผีหยดไม่พอใจมองอีกฝ่ายเขม็ง วิษณุโทร.หาปาลพอดี คุยกันอึดใจก็วางสาย แล้วหันมาบอกผีหยดว่าคุณพระให้เธอไปรอที่ห้องใต้ดิน มีเรื่องส่วนตัวจะคุยด้วย เธอหลงกลเดินนำเขาไป ไม่นานนัก พายถือบทเดินเข้ามา กิฟท์นึกสนุกเสี้ยมให้ตีกัน

“พาย เมื่อกี้รินเขาเป็นไรไม่รู้ เนี่ยปาลเขารีบตามไปดู ไม่อยากรู้เหรอคะว่าเขาไปไหนกัน”

“ไม่เป็นไรค่ะ พายไปท่องบทดีกว่า” พายหันหลังเดินกลับ กิฟท์เซ็งที่เสี้ยมไม่สำเร็จ...

ปาลเดินนำรินที่ถูกผีหยดสิงลงไปห้องใต้ดินตามที่นัดไว้กับวิษณุ ทางเดินที่ทั้งมืดและน่ากลัวทำให้เขาอดนึกถึงวันเดือนดับไม่ได้ พลันภาพคืนเกิดจันทรุปราคาผุดขึ้นมาในความคิดคำนึงของเขา ตอนนั้นผีหยดสิงร่างรินเรียบร้อยแล้วทุกอย่างกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ทีมงานช่วยกันไล่เก็บข้าวของที่ปลิวเกลื่อนกองถ่าย

นักข่าวจัดเสื้อผ้าหน้าผมเสร็จ ถือไมค์รายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“ค่ะ ตอนนี้กองถ่ายนางบาปบางบัวบานก็กลับสู่สภาวะปกติแล้วนะคะ แหม บรรยากาศจันทรุปราคาเมื่อกี้นี้ เหมาะกับละครพีเรียดที่อิงกับตำนานเรื่องนี้มากๆนะคะคุณผู้ชม เพราะฉะนั้นห้ามพลาดเด็ดขาดนะคะ”

เดือนรอจนนักข่าววางไมค์จึงเข้ามาขอบคุณที่ช่วยทำข่าวให้...

บอลยังกลัวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่หาย บ่นกับวิษณุว่าเมื่อครู่นี้น่ากลัวมาก วิษณุที่กลัวสุดฤทธิ์แต่ต้องเก็บอาการไว้ไม่อยากให้ลูกทีมเสียขวัญ ปลอบว่าไม่มีอะไร แค่ลมแรงไฟดับนิดหน่อยเรื่องปกติ เดี๋ยวช่วยกันดูความเรียบร้อยทั้งคนทั้งของด้วย บอลรับคำ เป็นจังหวะต้นประคองกิฟท์เข้ามาสมทบ

“ต้น กิฟท์ โอเคกันไหมครับ” วิษณุถามด้วยความเป็นห่วง

“จะโอเคค่ะ ถ้าพี่ณุช่วยยืนยันกับกิฟท์ว่าทั้งหมดนี่ไม่เกี่ยวอะไรกับผีหยาด”

“มันจะเกี่ยวได้ยังไงล่ะกิฟท์ ก็เห็นว่ามันไม่มีอะไรเลย อย่าทำให้พี่ณุเขากังวลกว่านี้เลย” ต้นช่วยตอบคำถามแทน ในเมื่อเขาว่าไม่เกี่ยว กิฟท์รีบเออออไปด้วย แล้วชวนเขากลับโรงแรมที่พัก ยังไม่ทันก้าวขาต้องอ้าปากตาค้าง เมื่อเห็นรินที่ถูกผีหยดสิงก้มกราบแทบเท้าวิษณุ ทีมงานทุกคนพากันอึ้ง

“ริน...รินเป็นอะไรหรือเปล่า” วิษณุร้องถาม

“พี่ต้น ดูรินสิคะน่ากลัวจัง” กิฟท์ต้องขยับออกห่าง เดือนหมั่นไส้รินเป็นทุนเดิมอยู่แล้วต่อว่าว่าเป็นอะไรขึ้นมาอีก รินที่ถูกสิงกวาดตามองทุกคนอย่างเกรี้ยวกราดก่อนจะปรับท่าทีอ่อนลง