นางบาป

เดือนนึกขึ้นได้ถามแม่ว่าพระอยู่ไหน ท่านลืมไว้ในรถเดี๋ยวไปหยิบมาให้แล้วเดินลิ่วออกไป เมื่อมาถึงรถยุพดีเปิดเข้าไปหยิบพระ อยู่ๆมีลมพัดกระโชกเข้ามา บรรยากาศวังเวงชอบกล ครั้นจะกลับไปที่กองถ่ายเกิดจำทางไม่ได้ หันรีหันขวาง ผีหยาดปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง

“แม่จ๋า แม่มาเพื่อช่วยพี่หยดใช่หรือไม่” สิ้นเสียงผีหยาด ยุพดีนิ่งงันไปชั่วครู่เหมือนโดนมนตร์สะกด เดินใจลอยมาถึงทางเดินลงไปยังห้องใต้ดิน ทันใดนั้นเธอตื่นจากภวังค์ แปลกใจไม่น้อยตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงเดินต่อไป...

ผีหยดตระหนักแล้วว่าคุณพระในชาตินี้ไม่ได้ต้องการเธอ ในเมื่อเขาเป็นห่วงนังผู้หญิงที่เธอสิงร่างอยู่ เธอจะคืนร่างให้ แล้วเงื้อมีดแทงริน ปาลโดดคว้ามือไว้ทัน สองคนยื้อยุดฉุดกระชากมีดกันไปมา

“หยด...ทำฉันเถอะอย่าทำร้ายคนอื่นเลย ฉันคือคนที่ร้ายกับเธอ ทำฉันสิ ปล่อยริน ฉันขอร้อง”

พลันประตูห้องเปิดผลัวะ ลำแสงจ้าสาดเข้ามา ผีหยดในร่างรินต้องหันมอง ตกใจแทบช็อกเมื่อเห็นยุพดียืนอยู่ ผงะถอยหลังไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

“ไม่จริง นี่ไม่ใช่เรื่องจริง อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา”

ยุพดีเห็นรินมีท่าทางแปลกๆเดินเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วง ผีหยดในร่างรินร้องลั่นไม่ให้เข้ามาใกล้พลางถอยร่นไม่เป็นขบวน อารามกลัวจัดสะดุดขาตัวเองล้ม ยุพดีเข้าไปช่วยประคอง ทันทีที่มือท่านจับตัวผีหยด ความเจ็บปวดแล่นเข้าใส่จนกรีดร้องออกมา ผีหยดในร่างรินดิ้นทุรนทุรายปรากฏตัวขึ้นซ้อนอยู่บนตัวรินอีกที

จากนั้นวิญญาณกระเด็นออกจากร่าง ผีไปทางคนไปทาง ปาลรีบเข้าไปประคองรินไว้ ยุพดีมองผ่านไหล่รินที่คออ่อนคอพับเหมือนเห็นผีหยดกองอยู่กับพื้นถึงกับตะลึง วิษณุประคองท่านออกจากห้อง ยุพดีไม่วายหันกลับไปมอง คราวนี้เจอแต่ห้องว่างเปล่า

ooooooo

ปาลอุ้มรินที่สลบไสลไม่ได้สติมาที่กองถ่ายโดยมีวิษณุประคองยุพดีตามมาด้านหลัง ทุกคนแตกตื่นว่าเกิดอะไรขึ้น วิษณุสั่งให้ใครก็ได้ไปเอายาดมมาให้ที

ที่ห้องใต้ดิน ผีหยดนั่งกอดตัวเองอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง ร้องไห้คร่ำครวญว่าไม่จริง ทำไมแม่ต้องทำเธอด้วย แม่ทำเธอลงได้อย่างไร ทันใดนั้นภาพในอดีตผ่านเข้ามาในความทรงจำของเธอ ตอนนั้นแม่เยื้อนเอาโซ่คล้องข้อเท้าเธอไว้ ตั้งใจจะขังไว้ในนี้จะได้ไม่ต้องไปก่อกรรมกับใครได้อีก

“ไม่นะแม่ แม่ปล่อยฉันให้มีชีวิตอย่างที่ฉันอยากมีไม่ได้หรือ ฉันทรมานนานเหลือเกินแม่จ๋า สุขไม่เคยได้สุด รักไม่เคยได้รับ ขอฉันได้รู้จักรสชาติของมันในชีวิตนี้บ้างไม่ได้หรือไร”