นางบาป
ตอนที่ 7
“อีกแล้ว ทำไมพี่ปาลเจอแต่เรื่องเต็มไปหมด ครั้งก่อนก็โดนตัวต่อต่อย แล้วครั้งนี้ไปทำไรมาคะถึงโดนแก้วบาดได้”
“พี่ไม่ทันระวังเองแหละ”
พายขอดูแผลเขาหน่อย แล้วจับมือเขายื่นไปตรงที่น้ำไหล ไม่สบายใจนักกับการกระทำของเธอแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร แอมแปร์กับลูกหมีมาเข้าห้องน้ำพอดี
เห็นสองคนใกล้ชิดกันหยิบมือถือขึ้นมาเก็บช็อตเด็ดเอาไว้ ปาลค่อยเลื่อนมือออกจากมือเธออย่างสุภาพ
“เลือดหยุดแล้วล่ะ ขอบใจพายนะที่เป็นห่วง”
“รู้ใช่ไหมว่าพายห่วง”
ปาลอึดอัดใจ แอมแปร์กับลูกหมีเดินเข้ามาเหมือนเพิ่งจะเห็นทั้งคู่ร้องทักมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พายมาช่วยดูแลปาลถูกแก้วบาด
“เดี๋ยวหาปลาสเตอร์ปิดก็คงโอเคแล้วครับ งั้นผมไปก่อนนะ” ปาลยิ้มให้ทุกคนแล้วเดินลิ่วไปเลย...
วิษณุแทบไม่มีสมาธิกำกับการแสดง แต่ต้องพยายามรวบรวมสติไม่อยากให้มีปัญหากระทบไปถึงคนอื่น ทันทีที่สั่งคัต เดือนเข้ามาบ่นว่าวันนี้เหนื่อยมาก ต้องโทร.ตามเต็นท์ ต้องเคลียร์เรื่องอาหารเย็น ไม่รู้รินเป็นอะไรไม่ทำอะไรสักอย่าง วิษณุฝากเธอด้วย ถ้ามีอะไรต้องตัดสินใจจัดการแทนได้เลย
“พี่คงใช้งานรินเขาหนักไปหน่อยเขาคงจะเครียด”
“เดือนเข้าใจค่ะ งานสเกลนี้มันใหญ่ เขายังไม่คุ้นพี่ณุไม่ต้องกังวลนะคะ มีอะไรเดือนช่วยเต็มที่ค่ะ พี่ณุอยากให้เดือนช่วยอะไรบอกได้เลยนะคะ”
“เออเดือน พี่เพิ่งนึกขึ้นได้ พระที่ตอนนั้นรินสวมให้พาย ฝากเดือนไปขอคืนให้พี่ทีสิ”
“อ๋อ พายคืนมาตั้งแต่ตอนพักกองโน้นแล้วค่ะ แต่เดือนลืมให้พี่ณุ”
วิษณุขอคืนตอนนี้เลยได้ไหม เดือนอ้างว่าเอาทิ้งไว้ที่บ้าน นี่เขาจะเอาไปทำไมหรือ เขาไม่อยากเล่ารายละเอียดให้ฟังได้แต่บอกว่าอยากมีไว้อุ่นใจ ถ้าคืนนี้มีรถตู้กลับกรุงเทพฯวานเธอฝากมาให้ด้วย
ooooooo
ปาลยังนึกย้อนไปถึงตอนที่ตัวเองกับวิษณุหลอกล่อผีหยดในร่างรินขึ้นรถจะพาไปวัด แต่เธอไหวตัวทันโดดหนีจากรถไปได้ เขาต้องตามไปกล่อมให้กลับมาที่ตึกวนาเทพ โกหกว่าคุณพระให้เธอไปรอที่ห้องใต้ดินของที่นั่น เธอถึงได้ยอมมาด้วย...
ภายในห้องใต้ดินตึกวนาเทพ ผีหยดในร่างรินเห็นปาลยืนนิ่งไม่พูดไม่จา ไล่ตะเพิดเขาไปให้พ้น เธอจะอยู่กับคุณพระที่นี่เพียงลำพัง เสียงตวาดของเธอทำให้เขาตื่นจากภวังค์ เปิดประตูให้ผีหยดเข้าไปในห้อง ค้อมหัวให้แล้วปิดประตู ผีหยดเดินไปนั่งที่เตียงรอคอยคนรักอย่างสงบ
“คุณพระเรียกข้ามาทำไมกันนะ หรือคุณพระจักจำอีหยดได้แล้วจึงเพรียกหาเพื่อรับใช้...แม้มิใช่เรือนกายเดิม แต่บ่าวจักปรนเปรอจนคุณพระจดจำได้เช่นเดิม”
ที่หน้าห้องใต้ดิน ปาลยืนถือขันลงหินแบบโบราณรอวิษณุอย่างกระวนกระวายใจ สักพักเขาเดินเข้ามาพร้อมขวดน้ำมนต์ คว้าขันในมือปาลมาเทน้ำมนต์ส่วนหนึ่งลงไป
