นางบาป

ไม่ว่าหยดจะอ้อนวอนอย่างไรแม่เยื้อนก็ไม่ยอมปล่อย คล้องโซ่เสร็จท่านออกจากห้องล็อกประตูทรุดลงนั่งพิงประตูร้องไห้เสียใจที่ต้องทำแบบนี้กับลูก หยดไม่ยอมให้ถูกขังลากโซ่มาที่หีบในห้อง หยิบมีดพร้าที่อยู่ในนั้นมาฟันโซ่อย่างบ้าคลั่งถูกเนื้อตัวเองก็ไม่สนใจ แม่เยื้อนเปิดประตูเข้ามาเห็นก็ตกใจ ปราดเข้าไปแย่งมีดแต่หยดยื้อไว้ไม่ยอมปล่อย ดิ้นจนหลุดจากมือแม่มาได้ ใช้มีดฟันโซ่อีกคราวนี้พลาดโดนแขนแม่เต็มๆเลือดสาด

“ถ้าเอ็งอยากจะฆ่าข้าอีกสักชีวิต ก็จงทำเสียเถิด ชั่วชีวิตนี้ข้าจักไม่จำว่าเคยมีลูกชื่อหยดอีก”

มีเสียงทุบประตูห้องดังขึ้น ทาสชายตะโกนบอกแม่เยื้อนว่าคุณพระให้มาตามตัว ท่านอยากรู้เรื่องหยาด เธอต้องบอกคุณพระว่าที่พวกเราต้องทำเพราะหยาดเนรคุณคุณกำไล หยดอยากรู้ว่าแม่จะปกป้องเธอไหม ถ้าแม่อยากปกป้องเธอก็ให้ไปบอกคุณพระว่าหยาดเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด ไหนๆมันก็ตายไปแล้ว แม่เยื้อนเสียใจมากไม่คิดว่าหยดจะเป็นได้ถึงเพียงนี้ ปลดโซ่ออกจากขาเธอ

“เอ็งฆ่าข้าเสียเถิด ให้ข้าตายด้วยน้ำมือเอ็งจักยังดีกว่าที่ข้าต้องไปให้ร้ายหยาดมัน” ไม่พูดเปล่าแม่เยื้อนคว้ามีดขึ้นมาในเมื่อหยดไม่ฆ่า ท่านจะฆ่าตัวเองแล้วเงื้อมีดแทงตัวเอง หยดตกใจคว้ามือแม่ไว้ สองแม่ลูกยื้อแย่งมีดกันไปมา สุดท้ายมีดแทงเข้าท้องหยดมิดด้าม

ผีหยดนึกมาถึงตรงนี้ก็กรีดร้องสุดเสียง “เหตุใดแม่ทำฉันเยี่ยงนี้ เพราะอันใดถึงทำลง เพราะแม่มิรักฉันรึ เพราะแม่มิเห็นฉันเป็นลูก แม่ถึงฆ่าฉันได้ลงคอเยี่ยงนั้น ตอบฉันมาสิ ในใจแม่ทำมันลงได้เยี่ยงใด ในวันที่ฉันกำลังจักได้ทุกอย่างดั่งใจหวัง แม่กลับแทงพร้าใส่ฉัน แม่ฆ่าฉันลงคอได้เช่นไร”...

ด้านรินค่อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้น เห็นทุกคนจ้องมาทางตัวเองเป็นตาเดียวกัน ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ปาลดีใจมาก ทั้งสีหน้าแววตาและคำพูดเป็นรินคนเดิม หันบอกวิษณุว่าเราได้รินกลับมาแล้ว เขาเผลอตัวกอดรินต่อหน้าทุกคน พายถึงกับหน้าจ๋อย กิฟท์แซวต้องดีใจขนาดนั้นเลยหรือ ปาลรู้สึกตัวเสประคองรินลุกขึ้น

วิษณุเห็นเธอเพิ่งฟื้นสั่งให้ปาลพาไปส่งห้องพัก เธอดื้อจะไปเองพอก้าวเดินก็ไม่มีแรงทรุดในอ้อมแขนปาล จึงต้องปล่อยให้เขาประคองออกไป พายได้แต่มองตามเศร้า เดือนที่ดูแลแม่อยู่ เอาพระในมือแม่คืนให้วิษณุ

“เดือน วันนี้พี่ว่าให้แม่ค้างที่นี่ก่อนดีกว่านะ”

“ได้ค่ะพี่ณุ เดือนก็เป็นห่วงแม่เหมือนกัน ห้ามดื้อนะแม่ พี่ณุเป็นคนสั่ง”...

ที่ล็อบบี้ของโรงแรม รินบ่นกับปาลไม่อยากหายไปแบบนี้อีก ถ้าวันหนึ่งเธอเกิดกลับร่างตัวเองไม่ได้ แล้วกลายเป็นคนอื่นมาแทนที่จะทำอย่างไร เขาปลอบว่าอย่าคิดมาก วันนี้เธอกลับมาได้ วันอื่นก็ต้องกลับได้เหมือนกัน เขากับพี่ณุจะหาทางช่วยเธอเอง หรือไม่เราจะใช้รหัสลับกัน ถ้าเขาพูดว่าโกดำเธอจะต้องตอบว่ากิ๋ว แต่ถ้าเธอตอบไม่ได้เขาจะรู้ทันทีว่าเธอถูกผีสิง รหัสลับโกดำกับกิ๋ว ปาลเอามาจากตำนานสะพานสารสิน

สองคนมองหน้ากันรู้สึกดี ที่เคลียร์ปัญหาคาใจลงไปได้หลายเปลาะ

ooooooo