ตอนที่ 7
ปาลอยากรู้ แล้วเราจะเอารินกลับมาได้อย่างไร วิษณุเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ขอฝากเขาช่วยเก็บเรื่องทั้งหมดนี้ไว้เป็นความลับอย่าให้ทีมงานคนอื่นระแคะระคายเด็ดขาด ตนกลัวจะอยู่กันไม่ไหว เดือนเดินเข้ามาพอดีแปลกใจทั้งคู่มาทำอะไรกันตรงนี้ ปาลโกหกว่ามาขอให้พี่ณุช่วยอธิบายบทให้นิดหน่อย
“เซตพร้อมแล้วนะคะพี่ณุ ทุกคนรอพี่คนเดียว”...
ผีหยาดยังคงขอร้องผีหยดให้ปล่อยรินไป จะยึดร่างเธอตลอดไปไม่ได้ ผีหยดเถียงทำไมจะไม่ได้ ไม่ต้องเอาเรื่องบาปบุญคุณโทษมาพูดให้รกหู หากผีหยาดอยากเสวยสุขที่สวรรค์ชั้นไหนก็ไม่ต้องมาลากตนไปด้วย
“ความสุขที่ข้ารอคอยมาถึงแล้ว ข้าจักไม่ยอมเสียมันไปอีก”
“พี่หยดจ๋า ไม่มีสิ่งใดอยู่ตลอดไปหรอก แลหมดกำลังพระราหูวันใดวันหนึ่ง วิญญาณของพี่ก็จักต้องออกจากร่างแม่ริน”
“เอ็งไม่ต้องกลัวดอก ข้าจักไม่ยอมออกจากร่างนี้และจักทำทุกทางเพื่อยึดร่างนี้”
ooooooo
ปาลเดินผ่านมาแถวนั้นพอดี ได้ยินเสียงสนทนาแต่ไม่เห็นใคร ทั้งผีหยดและผีหยาดก็ไม่เห็นเขาเช่นกัน ผีหยดมองไปยังกระจก เห็นเงารินสะท้อนอยู่ในนั้น
“แม้นร่างของมันจักต้องตายไปพร้อมข้าก็ตาม ไม่มีข้าก็จักไม่มีมัน”
รินที่สะท้อนอยู่ในกระจกแววตาเต็มไปด้วยความกลัว พยายามมองหาปาลให้มาช่วย เขาเดินผ่านพอดี ได้ยินเสียงรินร้องขอความช่วยเหลือ เดินเข้าไปหารินที่ผีหยดสิงร่างอยู่
“ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่ริน คืนรินมา คืนรินมาให้ผมเถอะผมขอร้อง”
รินกลายร่างเป็นผีหยดจ้องตาปาลเขม็ง นี่เขารู้หรือว่าตนสิงร่างนี้อยู่
“ใช่ แม่หยด”
“เอ็งนี่ขวางข้าดีนัก แล้วถ้าข้าไม่คืนเอ็งจะทำอะไร”
ปาลยืนยันจะทำทุกอย่าง ผีหยดหัวร่อแล้วคว้าของมีคมแถวนั้นขึ้นมากำไว้ในมือ “ร่างของอีนี่เป็นของกูแล้ว ถ้ามึงขวาง กูก็จักทำทุกทางให้ร่างนี้สิ้นสลายไปพร้อมกู” ผีหยดเอาของมีคมชิ้นนั้นขู่จะกรีดข้อมือริน ปาลคว้าคมของมันไว้ ผีหยดกับปาลยื้อแย่งของมีคมกันไปมา ผีหยาดสงสารเขาอยากช่วยแต่ทำอะไรไม่ได้
“อย่าทำอะไรริน อย่าทำอะไรรินผมขอ”
ผีหยดขว้างของมีคมทิ้ง “ถ้าเอ็งรักอีนี่ เอ็งก็จักต้องรักข้าด้วยสิ และหยุดขวางข้าได้แล้ว เพราะข้ากับมันจักเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีทางแยกสลายจากนี้ไป”
ผีหยดในร่างรินว่าแล้วเดินจากไป ปาลมองเลือดที่มือตัวเอง ก่อนจะเอามือทุบพื้นอย่างอับจนหนทาง ผีหยาดเข้ามาใกล้ๆ
“แม่รินจะต้องปลอดภัย ต้องมีทางอย่าเพิ่งถอดใจนะพ่อปาล”
ปาลไม่ได้รับรู้การมีอยู่ของผีหยาด ได้แต่ถอนใจอย่างสิ้นหวัง จากนั้นไปล้างแผลโดยปล่อยให้น้ำชะเลือดออก พายออกมาจากห้องน้ำเห็นเลือดตกใจ
รีบเข้าไปถามว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเลือดเยอะอย่างนี้
“ไม่มีอะไรพี่พลาดโดนแก้วบาดน่ะ”













