กุหลาบเกราะเพชร
ตอนที่ 14
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ที่ห้องทดลองขององค์กร ONE พิพัฒน์หมดความอดทนที่กฤตนัยไม่ยอมให้ความร่วมมือ ขู่จะเล่นงานณัฐวรา เขาเป็นห่วงลูกขอให้พิพัฒน์รับปากหากเขายอมร่วมมือด้วยเธอ
จะปลอดภัย
“ไม่ใช่แค่ปลอดภัยนะ ผมจะให้เธออยู่อย่างสุขสบายด้วยซ้ำ ด้วยศักยภาพที่ลูกสาวด็อกเตอร์มี ผมอะเมซิ่งมากนะ ที่ด็อกเตอร์ทำได้ขนาดนั้น”
“ถ้าผมยอมร่วมมือ คุณต้องอย่ายุ่งกับเธออีก”
“ก็ได้ ด็อกเตอร์รู้ไหม ผมกำลังปิดดีลกับทางกองทัพได้แล้ว สิ่งที่เรากำลังร่วมกันพัฒนามันจะเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดทั้งเวอร์ชันโคลนนิงตัวอ่อน ชีวกล หุ่นยนต์หรือแม้แต่ปลุกพวกโคม่าขึ้นมาใช้งาน”
“แต่ถ้าไม่มีนำบุญ ผมก็ไม่แน่ใจว่า...”
“ลืมไอ้ขี้ข้านั่นไปเลย ผลงานวิจัยของมันอยู่ที่นี่หมดแล้ว เราต้องการเพียงแค่มันสมองอย่างด็อกเตอร์มาสานต่อเท่านั้น...นะ เพื่อประเทศชาติของเรา”
“คุณต้องการเพียงแค่มีอำนาจเหนือกองทัพเท่านั้นเอง”
“พูดตรงนะเรา อ่ะมาดูซิว่าด็อกเตอร์มีค่าพอที่ผมจะเก็บไว้ไหม” ว่าแล้วพิพัฒน์หันไปพยักพเยิดให้ฉัตรรัศมีเดินไปยังร่างสองร่างที่นอนคลุมผ้าอยู่บนเตียง “ทำให้สองเวอร์ชันนี้มีอานุภาพในการทำลาย
ล้าง เป็นตัวอย่างอวดกองทัพหน่อยนะ” พิพัฒน์
ตบบ่ากฤตนัย ฉัตรรัศมีดึงผ้าคลุมทั้งสองร่างออก
กฤตนัยมองร่างนั้นอย่างขวัญผวา ร่างหนึ่งคือธรณ์เทพที่ยังมีเครื่องช่วยหายใจติดอยู่ ส่วนอีกร่างหนึ่งคือปอมที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง อวัยวะบางส่วนถูกเปลี่ยนเป็นโลหะ
ooooooo
เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง นัธมนบอกกับวรมันที่พูดว่าเป็นคนดีไม่ได้ แต่เปลี่ยนวิธีเลวได้ ถือเป็นคำพูดที่เหลวไหลมาก เขาแก้ตัวว่าคิดอย่างไรก็พูดออกไปอย่างนั้น
“พวกนั้นมีแบบเธออีกกี่คน” นัธมนมองวรมันด้วยความเป็นห่วง
“แบบผมที่เป็นกึ่งชีวกลมีผมแค่คนเดียว แต่พวกที่คุณเคยเห็นว่าเหมือนผม ตัวพวกนั้นเป็นหุ่นร้อยเปอร์เซ็นต์ มันผลิตมาเพื่อฆ่า แต่เหมือนว่ายังมีปัญหาอยู่ในสายการผลิต”
“หมายความว่าถ้าแก้ปัญหาได้ พิพัฒน์ก็จะมีทาสที่ซื่อสัตย์อีกนับไม่ถ้วน”
“ใช่...ซึ่งทาสเหล่านั้นกำลังจะเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพด้วย”
อยู่ๆนัธมนโพล่งขึ้น “อย่าตายนะ”
“คุณหมายถึงอย่าระเบิดตูมตามขึ้นมาใช่ไหม”
“ฉันหมายถึงว่าอย่าตายนะ จริงๆ” ว่าแล้วนัธมนเดินเข้าไปลูบไล้ใบหน้าวรมันอย่างเป็นห่วงเป็นใย สัมผัสของเธอทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกต้องหลับตาเพื่อซึมซับความรู้สึกดีๆนี้ไว้
“เราไม่น่ายืนอยู่คนละฝั่งกันเลยนะ”
“ไม่ใช่แค่เราหรอกที่ยืนอยู่คนละด้านกันน่ะ”
