ตอนที่ 2
“ก็ไม่เป็นอย่างผม คุณดาญ่าตัดสินใจเอานะครับว่าชอบแบบไหนมากกว่ากัน” ว่าแล้วเทวัตส่งยิ้มหวานให้ทำเอาดาญ่าเขินพูดอะไรไม่ออก...
ช่วยขนข้าวของขึ้นรถเสร็จสรรพ เทวัตขอแยกตัวตรงนี้เลย ดาญ่าอาสาจะขับรถไปส่ง เขาไม่ยอมให้ไปส่ง รถติดเปล่าๆ นั่งรถไฟฟ้าแป๊บเดียวก็ถึงที่หมาย แล้วย้ำกับเธอถึงบ้านเมื่อไหร่ให้โทร.บอกด้วย...
ดาญ่ากับเทวัตอุตส่าห์นัดแนะกันอย่างดีจะไม่ให้แพร่งพรายเรื่องสมุดบัญชีเงินฝากให้ใครรู้ แต่อาณัติกลับโทร.ไปแจ้งเหิมหน้าตาเฉยว่าดาญ่าเจอมันแล้วและเอามันมาอัปเดตเรียบร้อยแล้ว และยังแจ้งเธอเรื่องกุญแจไขตู้เซฟที่ภิมุขเช่าไว้อีกด้วย เหิมตกใจถามว่าเธอมีกุญแจไขตู้อีกดอกมาด้วยหรือ
“เปล่าครับ คุณดาญ่าไม่รู้เรื่องตู้เซฟแล้วก็ไม่รู้ว่าคุณภิมุขเช่าเก็บอะไรไว้ในนั้น แต่ป่านนี้คุณดาญ่าคงจะกลับไปหากุญแจอีกดอกเพื่อมาเปิดเซฟแล้วล่ะครับ ผมก็เลยโทร.มาแจ้งคุณทนายให้ทราบเอาไว้ แค่นี้นะครับ”
เหิมวางสายสีหน้าเคร่งเครียด นังนั่นกลับมาบ้านแค่วันเดียวก็หาสมุดบัญชีเงินฝากเจอแล้วหรือ...
ฝ่ายเทวัตไม่ได้เข้าออฟฟิศแต่แวะไปหาอารยะที่ทำงานเนื่องจากนัดแนะกันจะไปพบกับเศรษฐีที่อยากสร้างบ้านด้วยไม้เก่า เขาถือโอกาสนี้เล่าเรื่องที่พ่อของเขาบอกกับลูกสาวคนเดียวของภิมุขที่เพิ่งกลับจากเมืองนอกว่าบริษัทเอกธนกิจของภิมุขกำลังจะล้มละลาย อารยะมั่นว่าเป็นข่าวโคมลอย ไม่มีทางที่บริษัทเอกธนกิจกับบริษัทในเครือซึ่งทำกำไรปีหนึ่งมหาศาลจะล้มละลายได้ เทวัตเองก็ไม่เชื่อเช่นกัน
ooooooo
เหิมไม่รอช้ารีบโทร.แจ้งวัชรีว่าดาญ่าหาสมุดบัญชีเงินฝากเจอแล้ว เธอแทบปรี๊ดแตกอุตส่าห์หาทั่วบ้านหลายรอบไม่เจอแล้วนังนั่นเจอได้อย่างไร
“นี่แปลว่าเงินในบัญชีที่ควรจะเป็นของเราถูก
นังเด็กนั่นแย่งไปแล้ว เงินสดๆทั้งนั้น วัชไม่ยอมๆๆ”
“ตั้งสติหน่อยวัช ใจเย็นๆตอนนี้เงินก็คงอยู่ในบัญชี มันยังไม่ถอนหนีไปไหนหรอก แต่เรื่องที่คุณต้องรีบทำก็คือ หากุญแจตู้เซฟของธนาคารอีกดอกให้พบเพราะนังดาญ่ากำลังกลับไปหากุญแจแล้วรู้ไหม”
“รู้แล้วน่า จะรีบไปหาเดี๋ยวนี้” วัชรีวางสายไม่วายบ่น “อีดาญ่า แกกลับมาเป็นมารฉันทำไมนี่”...
เทวัตอยากช่วยดาญ่าสืบความจริงเรื่องบริษัทเอกธนกิจจึงขอคำแนะนำจากอารยะว่าจะทำอย่างไรดี เขาถึงกับร้องเอะอะทำไมถามเหมือนเขาเป็นนักสืบทั้งที่เขาเป็นทนายว่าความ เทวัตขู่ถ้าไม่ช่วยก็ให้หาคนอื่นไปออกแบบบ้านให้ลูกความของเขาก็แล้วกัน ตนขอตัวกลับก่อนแล้วขยับจะลุก อารยะรีบคว้าตัวไว้










