คุณหนูเรือนเล็ก

“อ้าว ก็ไหนว่านัดเทวัตมาทานข้าวที่บ้านแล้วจะไปหาเขาอีกทำไม”

“แหมคุณน้าขายุคนี้ผู้หญิงต้องขยันจัดโปรโมชันพิเศษแถมเซอร์ไพรส์ค่ะ  ขืนเอาแต่ตักข้าวนั่งรอให้ผู้ชายมากินเองคงไม่ทันนังชะนีหิวโหยอย่างนังดาญ่าแน่ ขนาดเพิ่งเจอกันนังนั่นยังล่อคุณเทวัตตามไปถึงเรือนผีสิงได้เลย”

“มันไวไฟเรียนอยู่เมืองนอกมาตั้งนาน คงกล้าได้กล้าเสียกับฝรั่งมาจนช่ำชองใครจะไปสู้ได้”

นันทิยาประกาศกร้าวหากมันมายุ่งกับคุณเทวัตของตนจะซัดให้เละไปเลย โดยไม่รู้เลยว่าดาญ่านัดเจอกับเทวัตที่ร้านอาหารใต้ถุนตึกบริษัทของภิมุขแถมเป็นเจ้าประจำที่ท่านมักจะพาเธอมากินบ่อยๆเวลากลับเมืองไทย ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ ดาญ่าเอาสมุดบัญชีที่เจอให้เทวัตดูเห็นจำนวนเงินมหาศาลในนั้นพลอยตื่นเต้นไปด้วย

หลังจากดูอย่างละเอียดเขาพบว่ามีเงินฝากเข้าบัญชีทุกเดือนอย่างต่อเนื่องทั้งที่แม่ของเธอตายไปหลายปีแล้ว แต่เงินฝากมาสะดุดหยุดไปเมื่อต้นเดือนที่ภิมุขเสียชีวิตนี่เอง ดาญ่าถึงบางอ้อที่แท้พ่อเป็นคนฝากเงินต่อจากแม่นี่เอง แต่ไม่เข้าใจทำไมพ่อต้องซ่อนสมุดเล่มนี้ไว้ที่เรือนเล็กไม่ให้ใครรู้เหมือนห่วงว่าเงินจะไม่ถึงมือเธอ

“และกลัวว่าจะมีใครมาเจอบัญชีนี้เข้าแล้วเอาเงินก้อนนี้ไป คุณเทวัตคงไม่คิดว่าดาญ่าคิดมากไปนะคะ”

เทวัตนึกถึงพ่อตัวเองขึ้นมาทันที แต่ไม่กล้าพูดอะไร “เอ่อไม่ครับ คุณดาญ่ามีสิทธิ์ที่จะคิดจะได้ไม่ประมาท”

พนักงานนำอาหารมาเสิร์ฟพอดี เทวัตบอกให้เธอกินข้าวให้เสร็จก่อน ธนาคารเดินไปแค่สองช่วงตึกนี่เอง...

ระหว่างที่ดาญ่าเอร็ดอร่อยกับอาหารตรงหน้า วัชรีสั่งให้อำไพกับอุ่นไปค้นหาสมุดบัญชีเงินฝากกับเครื่องเพชรที่เรือนเล็กให้ทั่ว  โดยทำทีจะเข้าไปทำความสะอาด แม้จะกลัวผีที่นั่นจับใจแต่ไม่กล้าปฏิเสธเนื่องจากกลัวคุณผู้หญิงมากกว่า ฝนเข้ามาเจอทั้งคู่ทำลับๆล่อๆอยู่หน้าห้องนอนของดาญ่า ถามว่ามาทำไม

“เอ้า คุณผู้หญิงก็ให้ฉันกับนังอุ่นมาช่วยแกทำความสะอาดที่นี่ไง”

“ช่วยทำไม ฉันก็ทำของฉันคนเดียวได้ ที่ตึกใหญ่ไม่มีงานทำหรือไง” ฝนโวย อุ่นกับอำไพไม่สนใจเปิดประตูห้องเข้าไป ฝนโวยอีกจะเข้าไปในนั้นทำไมแล้วขยับจะตาม อำไพดึงแขนไว้ ไล่ให้เธอไปทำงานของตัวเอง ตนกับอุ่นจะทำความสะอาดห้องนายใหม่ของเธอให้เองไม่ต้องสาระแนตามเข้ามา  จากนั้นเข้าห้องปิดประตู ฝนมองตามไม่เชื่อว่าทั้งคู่มาทำความสะอาด ต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ

ooooooo