คุณหนูเรือนเล็ก

อุ่นกับอำไพค้นทั่วทั้งห้องเพื่อหาสมุดเงินฝากกับเครื่องเพชรแต่ไม่พบ โดยไม่รู้ว่าเด็กน้อยหัวจุกนอนเท้าคางมองอยู่บนหลังตู้อย่างเซ็งจัด

“เบื่อจริงๆเลย เมื่อไหร่จะเลิกค้นข้าวของซะทีนะ บ่าวไพร่พวกนี้นิสัยไม่ดีเพราะมีเจ้านายคอยชี้นิ้วสั่งให้ทำแต่เรื่องผิดๆ” เด็กน้อยบ่นแบบไม่ให้ทั้งคู่ได้ยิน แล้วคิดแผนสั่งสอนพวกนี้ขึ้นมาได้ ปรายตามองไปที่อุ่น

ใช้ฤทธิ์เดชทำให้เห็นสมุดบัญชีเงินฝากตกอยู่ใต้เตียง เธอดีใจมากรีบยื่นแขนเข้าไปหยิบ แต่ครั้นล้วงออกมา

กลับพบว่ามันไม่ใช่สมุดเงินฝากแต่เป็นซากหนูตายหนอนยั้วเยี้ย เธอโยนทิ้งไปที่อำไพซึ่งโยนกลับคืน

อุ่นขยะแขยงโดดหนีแต่เหยียบพลาดหน้าคะมำ เด็กน้อยหัวเราะชอบใจที่แกล้งทั้งคู่ได้ ฝนได้ยินเสียงเอะอะเปิดประตูเข้ามาถามว่าเป็นอะไร อุ่นกับอำไพชี้ไปที่ซากหนูตายที่พื้นอย่างพร้อมเพรียงกันร้องลั่นว่าหนูตาย ฝนมองตามมือเห็นถุงเท้าข้างหนึ่งตกอยู่หยิบขึ้นมาดู

“ไม่เห็นมีหนูตายที่ไหนเลยมีแต่ถุงเท้า” ว่าแล้วฝนหยิบถุงเท้าไปใส่ตู้เสื้อผ้า...

กินข้าวเสร็จเทวัตพาดาญ่าไปที่ธนาคารเพื่อเช็กบัญชีเงินฝาก ผู้จัดการธนาคารเชิญทั้งคู่ไปคุยกันที่ห้องทำงานตัวเอง ทักทายดาญ่าว่าเพิ่งกลับมาเมืองไทยหรือ เธอแปลกใจทำไมเขาถึงรู้จักเธอทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน เขาได้ยินภิมุขพูดถึงเธอให้ฟังบ่อยๆเวลามาที่นี่ก็เลยจำได้ แนะนำตัวเองว่าชื่ออาณัติ เป็นผู้จัดการที่นี่ แล้วถามว่าผู้ชายที่มาด้วยเป็นแฟนเธอหรือ เธอปฏิเสธว่าเปล่า เขาเป็นแค่เพื่อน แล้วแนะนำว่าชื่อเทวัต

“สวัสดีครับคุณเทวัต โทษทีผมต้องถามเพราะเรากำลังจะคุยเรื่องสำคัญกัน”

“อย่าห่วงเลยค่ะ คุณเทวัตเป็นคนที่คุณพ่อไว้ใจมากและดาญ่าก็ไว้ใจเขาค่ะ” ว่าพลางดาญ่ามองสบตาเทวัตที่ยิ้มตอบให้ แล้วถามอาณัติว่าสมุดเงินฝากเล่มนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่าถึงต้องเชิญมาคุยในนี้ เขาส่ายหน้าไม่มีปัญหาอะไร เงินในนี้อยู่ครบทุกบาททุกสตางค์แถมยังมีดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นอีกด้วย และได้อัปเดตบัญชีให้เรียบร้อย

“ที่เชิญคุณดาญ่าเข้ามาพบ ผมอยากแสดงความยินดีน่ะครับที่คุณหาสมุดเล่มสำคัญนี้พบ”

“ทำไมเหรอคะ คุณอาณัติพูดเหมือนมีคนอื่นกำลังหาสมุดเล่มนี้ด้วย”

“เปล่าครับ ผมไม่ได้หมายถึงว่าอย่างนั้น ใครจะมายุ่งกับสมุดเล่มนี้ได้ล่ะครับในเมื่อบัญชีนี้คุณแม่ของคุณฝากเงินไว้ให้คุณโดยเฉพาะ” อาณัติปฏิเสธหน้าตายแต่ไม่พ้นสายตาคมกริบของเทวัตที่จ้องจับพิรุธอยู่...