คุณหนูเรือนเล็ก
ตอนที่ 2
ระหว่างที่ฝนช่วยจัดของสดเข้าตู้เย็น ดาญ่านึกถึงเทวัตขึ้นมาได้ รีบโทร.ไปรายงานว่าตัวเองถึงบ้านแล้ว เขาอยู่บนรถกับอารยะพอดีก็เลยโดนแซวแถมยังตะโกนเข้าในสายแนะนำตัวเองว่าชื่อเรียงเสียงใดอีกต่างหาก เธอเห็นเขาอยู่กับเพื่อนก็เลยไม่อยากรบกวน ไว้ค่อยคุยกันทีหลังแล้วขยับจะวางสายแต่นึกอะไรขึ้นมาได้
“เรื่องสมุดบัญชีเงินฝากของคุณแม่ ฉันปรึกษาอาเหิมพ่อคุณได้ไหมคะ”
เทวัตได้แต่ตอบเลี่ยงๆว่าเรื่องเงินไม่เข้าใครออกใครแม้แต่ตัวเขาเองเธอก็ไว้ใจไม่ได้ ดาญ่าเก็ตทันทีว่าไม่ควรบอกใคร ขอบคุณเขาสำหรับคำแนะนำแล้ววางสายไป เป็นจังหวะที่อารยะขับรถมาถึงบ้านวิจารณ์เศรษฐีคนนั้น ครั้นรถแล่นมาตามทางสู่คฤหาสน์ บรรยากาศที่เต็มไปด้วยต้นไม้ร่มรื่นทำให้เทวัตถูกใจมาก รู้สึกเหมือนสวนป่ากลางกรุง ขณะที่เทวัตกวาดตามองไปรอบอย่างชมชอบ เห็นเด็กน้อยหัวจุกโผล่มาที่ต้นไม้ใหญ่
“เด็กผมจุก! ฉันเห็นเด็กผมจุกเหมือนกับที่เคยเห็นในรูปตอนที่แกเอารูปบ้านหลังนี้มาให้ฉันดู”
อารยะเหลียวหาว่าเพื่อนเห็นอยู่ตรงไหน เทวัตเห็นวิ่งเล่นอยู่แถวต้นไม้แล้วหันมองอีกทีไม่เห็นเด็กน้อยแล้ว อารยะโวยวายว่าอย่ามาหลอกผีกันตอนกลางวันแสกๆแบบนี้ ตนมาที่นี่ไม่รู้จะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วไม่เคยเห็นเด็กสักคน ที่สำคัญที่นี่มีแต่คนแก่กับคนรับใช้ เทวัตถามย้ำแน่ใจหรือว่าไม่มีเด็ก
“แน่ใจสิวะ เศรษฐีวิจารณ์ท่านอยู่ตัวคนเดียวกับคนใช้สองสามคนมานานแล้ว พวกลูกหลานพอแบ่งสมบัติให้กันไปแล้วก็หายหัวไปหมดไม่เคยมาเหลียวแลท่าน มีแต่จะกลับมาเอาสมบัติท่านอีก”
เทวัตอดสงสารวิจารณ์ไม่ได้โดยไม่รู้ว่าตัวเองกับท่านเศรษฐีเกี่ยวพันกันทางสายเลือด...
เป็นอย่างที่อารยะเล่า วันนี้จักรินหรือสาม ลูกชายคนที่สามของวิจารณ์ถ่อจากอเมริกามาเพื่อบีบให้พ่อแบ่งสมบัติส่วนที่เหลือให้ พร้อมกับขู่ถ้าพ่อยังหัวดื้อ คิดจะโอนทรัพย์สมบัติส่วนนั้นให้กับคนที่หายสาบสูญไป 30 ปีอย่างหนูเล็กน้องสาวคนสุดท้อง เขากับพี่หนึ่งและพี่สองจะฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งให้พ่อเป็นคนสติฟั่นเฟือน
วิจารณ์ด่าเขาว่าสมบัติที่แบ่งให้ทั้งสามคนยังเสวยสุขกันไม่พออีกหรือถึงต้องมาเอาส่วนที่เป็นของน้องสาวไปผลาญอีก จักรินเห็นพ่อเริ่มโกรธก็พยายามพูดอย่างนุ่มนวล
“ฟังผมนะครับคุณพ่อ...คุณพ่อต้องยอมรับความจริงสักที หนูเล็กไม่มีวันจะกลับมาหาคุณพ่ออีกแล้ว”
“ทำไม...ทำไม” วิจารณ์ทุบโต๊ะสนามอย่างปวดร้าว จักรินเองก็สะเทือนใจไม่น้อยเพราะตัวเองมีส่วนกับการหายตัวไปของน้องนุชสุดท้อง แต่พยายามไม่แสดงสีหน้าท่าทางใดๆให้มีพิรุธ...
ขณะที่สองพ่อลูกมีปากเสียงกันอยู่ที่ศาลาในสวน แสงดีสาวใช้ของบ้านพาอารยะกับเทวัตมานั่งรอที่ห้องรับแขก พร้อมกับแจ้งว่าคุณท่านกำลังมีแขกเชิญนั่งรอที่นี่ก่อน เดี๋ยวเธอจะไปจัดกาแฟกับของว่างมาให้
“ขอบคุณมากครับ” สองหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกัน
ooooooo
