บ่วงสไบ
ตอนที่ 9
บวบ ดีและพวกทาสเห็นเสียงซอเงียบลงก็ค่อยๆโผล่ออกมา ทันใดแก้ววิ่งสไบปลิวมา พวกบวบตกตะลึงคิดว่าเป็นผีพุดจีบก็ทรุดลงพนมมือ ขอให้ไปที่ชอบๆพวกตนจะทำบุญไปให้
“ข้าไม่ไป ข้าชอบพวกเอ็ง ข้าจะอยู่กับพวกเอ็ง!” แก้วนึกสนุกแกล้งทำเสียงผี
พวกบวบก้มกราบขอไม่ต้องรักต้องชอบพวกตน แก้วแกล้งยื่นมือมาแตะคอ บวบกับดีร้องลั่นลุกวิ่งนำ พวกทาสวิ่งตาม แก้วหัวเราะคลายความเครียดลงไปบ้าง
อบเดินสวนมา พวกบวบรีบบอกให้หนีผี อบมองไปเห็นแก้วก็หัวเราะ เดินเข้ามาถามว่า ห่มสไบนี้แล้วทำให้เทพเคลิ้มหรือไม่ แก้วหน้าง้ำทันที
“ฉันอยากจะฉีกสไบทิ้งเป็นชิ้นๆ นังพุดจีบถูกเผาเหลือแต่ขี้เถ้า พี่เทพยังหวนคิดถึงมัน”
“เอ็งอย่าใส่ใจเลย อย่างไรเสียเอ็งก็ได้ชื่อว่าเมีย ว่าไปเอ็งเอาสไบคนตายมาห่ม เอ็งไม่กลัวผีทวงสไบรึ”
“ถ้านังพุดจีบเป็นผีมาอาละวาดทวงสไบ ทวงผัว ฉันนี่แหละจะจับนังผีทวงผัวลงหม้อฝังดิน!” พูดจบแก้วเดินหงุดหงิดไป อบรีบวิ่งตามด้วยหวาดผวา รู้สึกเหมือนมีใครจ้องมอง
ooooooo
แก้วเดินขึ้นเรือน มือจับชายสไบของพุดจีบด้วยความแค้นเคืองที่เทพยังเสน่หา คิดจะทำลายสไบผืนนี้เสีย ตรงไปหยิบกรรไกรขริบหมากที่วางอยู่
“กูจะทำลายสไบมึงไม่เหลือซาก อีผีเปรต!”
ขณะจะตัดชายสไบ เหมือนมีใครมาปัดกรรไกรกระเด็น แก้วไม่ติดใจเดินไปก้มเก็บ แต่แล้วเห็นเท้าใครคนหนึ่งเดินเข้ามา พอเงยมองต้องผงะร้องลั่นเพราะเป็นผีพุดจีบ แก้วถดตัวถอย
“นังพุดจีบ! พวกข้าเผาเอ็งแล้ว เอ็งยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกรึ”
“กูไม่ไปไหน จนกว่าจะฆ่าพวกมึง...อีนรก!”
แก้วตกใจจะวิ่งเข้าห้องพระ ผีพุดจีบยื่นแขนยาวไปจับสไบกระชาก แก้วกระเด็นล้มไปกองที่มุมหนึ่ง
ร้องให้คนช่วย แต่แล้วต้องตกใจเมื่อรู้สึกว่าไม่มีเสียงดังออกมา ผีพุดจีบหัวเราะสะใจ แก้วนึกได้ยกมือพนม
สวดมนต์ พอสวดจบลืมตาขึ้นไม่เห็นผีก็ดีใจ ทันใดนั้นเองก็รู้สึกถึงลมหายใจข้างตัว หน้าพุดจีบยื่นเข้ามาอย่างน่ากลัว
“บทสวดใดก็ไม่อาจป้องคนบาปอย่างมึง”
แก้วจะลุกหนี ผีพุดจีบบีบคอจากด้านหลัง ตั้งใจจะเอาให้ถึงตาย แก้วดิ้นพยายามเอาตัวรอดแต่ไม่สำเร็จ ...เทพเปิดประตูห้องพระออกมา เห็นพุดจีบทำร้ายแก้วก็ตกใจ
“น้องพุดจีบ!”
ผีพุดจีบเห็นเทพก็ชะงัก แก้วฉวยโอกาสสะบัดตัวออกวิ่งไปหาเทพ พุดจีบไม่พอใจจับขาแก้วกระชากล้มลงต่อหน้าชายที่รัก แก้วร้องให้เทพช่วย ผีพุดจีบบีบคออีกครั้ง
“น้องพุดจีบ...อย่า!” เทพวิ่งเข้ามาขอร้อง
ผีพุดจีบไม่พอใจออกแรงบีบมากขึ้นบอกคนอย่างมันต้องตาย เทพเสียงเข้มขึ้น
