บ่วงสไบ
ตอนที่ 7
“แก้วไม่ควรทำร้ายน้องพุดจีบ”
“แก้วเห็นเต็มตา นังคุณ...คุณพุดจีบจับมือพี่เทพ สายตายวนยั่วพี่เทพ แก้วมาช้าเพียงชั่วอึดใจ มิลากพี่เทพเข้ารกเข้าพงรึเจ้าคะ”
เทพโต้ว่าตนไม่ทำผิดศีลธรรมแน่ แต่แก้วยังปากเสียว่าเชื่อใจเขาแต่ไม่วางใจพุดจีบ
“พวกบ่าวไพร่รู้กันถ้วนทั่ว คุณหนูรักใคร่พี่เทพมาแต่เล็ก ถ้าไม่ถูกจับได้คาหนังคาเขาว่าลงเรือนไปนอนกับไอ้มิ่งล่ะก็...ป่านนี้คงร้องขอให้คุณหลวงผูกข้อไม้ข้อมือกับพี่เทพ”
“แก้ว เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว!” เทพข่มอารมณ์พยายามปรามแต่ไม่เป็นผล
“คุณหลวงกำชับให้อยู่กระท่อมปลายนา แล้วเหตุใด คุณพุดจีบเข้ามาในเขตเรือน สีซอล้อเพลงขลุ่ยพี่เทพ...สไบสีดอกตะแบกงามนักรึ...คุณพุดจีบลงเรือนอยู่อย่างทาส แต่ยังห่มสไบเพราะพี่เทพย้อมสีสไบ คุณพุดจีบมีใจให้พี่เทพ แก้วเกลียดสไบผืนนี้!” แก้วจับชายสไบกระชาก
พุดจีบตกใจผลักแก้วล้มลงเพราะรักและหวงสไบผืนนี้มาก แก้วฟ้องเทพทันทีว่าพุดจีบทำร้ายด้วยริษยาที่ตนได้เป็นเมียเขา หญิงสูงศักดิ์ปฏิเสธ แก้วโวยโยงไปเรื่องขึ้นเรือนหาว่าใส่ไฟคุณเยื้อนให้จงเกลียดจงชังตน ยิ่งพอรู้ว่าเทพรักตนและจะพาไปเสพสุขบนเรือนก็อิจฉา ยุคุณหลวงให้ไล่ตะเพิดตนออกจากเรือน
พุดจีบส่ายหน้าตั้งสติตอบอย่างสุขุม “ถ้าแม่ของแก้วไม่สบายหนัก แก้วจะไม่ไปเยี่ยมรึ...ถ้าคุณพ่อฟังความฉัน ตะเพิดแก้วเพราะคำยุยงของฉัน แล้วเหตุใดคุณพ่อจึงขับไล่ฉันลงไปอยู่กระท่อมปลายนา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนมีเหตุจากแก้ว ไม่ใช่ฉัน”
“คุณพุดจีบยังไม่สำนึกผิด โยนบาปใส่แก้ว!”
“ฉันไม่เคยให้ร้ายว่าใคร ฉันมีหิริโอตตัปปะ ฉันละอายใจและเกรงกลัวต่อบาป ขอให้แก้วมั่นใจ ฉันไม่กระทำเลวเหมือนอย่างใจแก้วคิด...ฉันกล่าวคำอโหสิกรรมให้แก้วแล้ว ฉันย่อมไม่จองล้างจองเวร แล้วแก้วล่ะ กระทำได้อย่างพูดรึไม่” แก้วจำไม่ได้ว่าพูดอะไร พุดจีบจึงบอกว่าเธออโหสิกรรมให้ตนแล้วเช่นกัน แก้วนึกได้เถียงไม่ออก พุดจีบเน้นย้ำ “อโหสิกรรมนั้นสำคัญ หากไม่รักษาสัจจะ มันก็เป็นบาปย้อนเล่นงานเรา ลงชื่อว่าบาป ล้วนตกนรกทั้งสิ้น”
แก้วเจ็บใจแก้ตัวไม่ได้ มิ่งย้ำว่าคุณหนูแก้คำได้ทุกข้อ คงหมดข้อสงสัยแล้ว อย่ามาระรานกันอีก เทพจะอธิบายให้มิ่งเข้าใจว่าทำไมถึงมาอยู่ด้วยกันตรงนี้ แต่มิ่งตัดบทว่าเชื่อใจเขา แก้วยิ่งโกรธ มิ่งชวนพุดจีบกลับกระท่อม แก้วฮึดฮัดตะโกนไล่หลัง
“ไอ้มิ่ง เอ็งเฝ้าเมียให้จงดี อย่าปล่อยเพ่นพ่านเข้าหาผัวข้าอีก” แก้วสะบัดหน้ากลับมาเห็นเทพเดินไปแล้ว ก็ร้องเรียกและวิ่งตาม
ooooooo
