บ่วงสไบ

เสียงสีซออู้ดังขึ้น เป็นเพลงเดียวกับที่เทพเป่าขลุ่ย แต่ฟังแล้วอบอวลไปด้วยความรัก เทพได้ยินแล้วแปลกใจหันมอง พอเห็นพุดจีบเป็นคนบรรเลงก็มีกำลังใจขึ้น เป่าขลุ่ยเดินตรงมาหา ทั้งสองสบตากันด้วยความรู้สึกที่ดี บรรเลงเพลงผสานกันอย่างไพเราะจับใจ

“ฉันไม่รู้ว่าคุณหนูสีซอเพลงอะไร แต่ฉันฟังแล้วอิ่มเอมอยู่ในอก” เรียมเปรยขึ้น

“คุณเทพก็คงรู้สึกไม่ต่างจากเอ็งและข้า...” เจิมยิ้มสุขใจที่เห็นเจ้านายห่วงใยกัน

เจิมกับเรียมพากันเลี่ยงออกไป เมื่อเพลงบรรเลงจบ พุดจีบรู้สึกว่าไม่ควรอยู่กับเทพตามลำพัง จึงลุกขึ้นจะเดินไป เทพดึงชายสไบเธอไว้ เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอห่มสไบผืนนี้

“น้องห่มสไบสีดอกตะแบก งามนัก...” พุดจีบยิ้มรับแล้วกล่าวลา เทพดึงแขนเธอ “น้องจะหนีพี่อีกแล้ว รึน้องชังพี่”

“พี่เทพจ๊ะ ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น น้องไม่เคยเกลียดและชังพี่...”

“แต่น้องจะทิ้งพี่ไปเหมือนในครั้งนั้น”

“พี่รู้อยู่แก่ใจว่าเราทั้งสองต่างมีคู่ ไม่เหมาะไม่ควรที่เราจะอยู่กันลำพัง”

เทพคลายมือออก “พี่ขอบใจที่น้องคอยปลอบใจ อยู่เคียงข้างพี่...น้องพุดจีบ พี่พลาดไปแล้ว” เทพอดระบายความในใจออกมาไม่ได้

“เราทั้งสอง...ล้วนพลาดไม่ต่างกัน มันคงเป็นกรรมเก่าเล่นงานเรา เราหลีกหนีไม่พ้น ย้อนเวลาแก้ไขไม่ได้ มีเพียงสิ่งเดียวที่จะบรรเทา...คือหมั่นทำความดี”

“สร้างกรรมดี...”

“สะสมบุญให้มากพอ ในการเจือจางละลายกรรมร้าย...ถ้าพี่ยังเชื่อในเรื่องบุญกรรม ขอให้พี่ดำเนินชีวิตตามครรลองที่ต้องเป็นไป ฉันจะไม่ทิ้งพี่...แม้เราต้องอยู่ห่างกันขอให้พี่รู้ไว้ ใจของฉันยังรักและห่วงใยพี่เสมอ”

เทพมีกำลังใจขึ้น เข้าจับมือพุดจีบ “แม้กรรมเก่าจะพรากเราจากกัน พี่จะไม่ย่อท้อ นับแต่นี้พี่จะกระทำความดี สร้างบุญกุศล หวังใจบุญนำพาให้เราสมหวังเข้าสักวัน”

ทั้งสองยิ้มให้กัน เทพปล่อยมือพุดจีบเพื่อจะแยกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ทันใดแก้วปราดเข้ามาตบหน้าพุดจีบล้มลง จิกด่าอย่างหยาบคาย เทพตกใจเข้าประคอง แก้วยิ่งโกรธจะเข้าตบซ้ำ ชายหนุ่มจึงต้องเปลี่ยนมาดันแก้วออกและสั่งให้หยุด

มิ่งแบกกระบุงผ่านมาเห็นแก้วจะทำร้ายพุดจีบก็ทิ้งของวิ่งเข้ามากระชากตัวแก้วออก เทพเข้าประคองพุดจีบให้ลุกขึ้น แก้วโวยวายให้มิ่งปล่อยแล้วด่ากราด

“มิ่ง เอ็งรักเทิดทูนเมียคุณหนูจนโงหัวไม่ขึ้น เอ็งไม่รู้ตัวรึ นังเมียคุณหนูสวมเขาให้เอ็ง!”

“แก้วหยุดให้ร้ายน้องพุดจีบ มิฉะนั้นฉันจะไม่ยั้งมือ!” เทพขึงขังใส่ ทำให้แก้วได้สติ

“แก้วเป็นเมียพี่เทพแล้วนะเจ้าคะ พี่เทพตบตีเมียได้ลงคอเทียวรึ” แก้วดึงเทพออกห่าง