บ่วงสไบ

“พ่อเทพไม่รักน้องรึ? พ่อเทพจะปล่อยให้มันอยู่เรือนเป็นหอกข้างแคร่ รอวันฆ่าน้อง?”

“บ้านเมืองมีขื่อมีแป คุณน้าฆ่าแก้ว คุณน้าก็ต้องรับโทษ แล้วใครจะอยู่ดูแลน้องพุดจีบขอรับ กระผมเคียดแค้นมิต่างจากคุณน้า กระผมยอมละความโกรธ ความเกลียด ขอมีชีวิตดูแลน้องพุดจีบขอรับ...กระผมกราบขออโหสิกรรมให้แก้วเถอะขอรับ”

คุณเยื้อนนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ถึงยอม เทพดีใจหวังว่าเรื่องร้ายๆจะจบลง...แต่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด แก้วยิ่งเคียดแค้นขึ้นเพราะถือว่าตัวเองได้ตายด้วยน้ำมือคุณเยื้อนไปแล้ว

“มื้อหน้า ฉันไม่ใช่แก้วคนเก่า แต่เป็นผีอีแก้ว! ผีตนนี้จะแผลงฤทธิ์เอาถึงตาย”

เทพเดินกลับมาได้ยินเสียงซออู้ที่พุดจีบสีได้ไพเราะก็แปลกใจ ชื่นชมช่างเล่นได้ราวครูเพลง หญิงสาวยิ้มอายๆชมกลับเป็นเพราะเขาสอน แล้วชะเง้อมอง เทพเอ่ยถามว่ามองหาใคร

“น้องรอมิ่งเจ้าค่ะ โน่นไงเจ้าคะนายมิ่งมาแล้ว”

เทพแปลกใจ มิ่งเดินมาพร้อมยางสนและเทียนไข เห็นเทพก็เกรงจะเข้าใจผิดรีบออกตัว

“กระผมต้องไปช่วยขัดท่าน้ำ วานคุณเทพลนยางสนสายซอให้คุณหนูขอรับ”

พุดจีบขอหัดทำ เผื่อว่าเทพจากเรือนไปนานจะได้ทำเป็น เทพรีบบอกจะไม่ไปไหนไกลจะอยู่ดูแลเธอมิห่างตา หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นใจกับคำสัญญาของเขา...หลังจากนั้นเทพก็ต่อเพลงให้พุดจีบสีซอโดยเขาเป่าขลุ่ย ช่างเป็นเพลงที่ไพเราะจับใจ มิ่งแอบมองอย่างเจียมตัวอยู่มุมหนึ่ง

ooooooo

เช้าวันใหม่พุดจีบนั่งสาวไหมอยู่ในโรงทอผ้า โดยมีเจิมกับเรียมคอยช่วย เทพถือช่อดอกตะแบกมายื่นตรงหน้า เธอยิ้มอย่างพอใจ แต่พอจะรับเขาชักกลับด้วยหยอกเอิน

“เหตุใดหนอ น้องจึงขออยากได้ช่อดอกตะแบก”

“น้องชอบสีดอกเจ้าค่ะ สีม่วงอมชมพู” พูดแล้วรับช่อดอกไม้ที่เทพมอบ

“ตะแบกนี้งามอยู่ไม่คงทน ถ้าน้องชื่นชม พี่จะทำให้น้องมีความสุขนานเท่านาน”

“พี่เทพจะทำสิ่งใดเจ้าคะ”

“พี่นำผ้าที่น้องทอผืนนี้มาย้อมคราม แล้วลงตามย้อมครั่ง”

พุดจีบคิดตามแล้วรู้ว่าจะได้สีผ้าสไบเช่นดอกตะแบกก็ตื่นเต้นขอบคุณ ชายหนุ่มกุมมือหญิงสาวยิ้มมีความสุข...พุดจีบตั้งใจทอผ้าผืนนี้ใช้เป็นสไบ ส่วนเทพเอาต้นครามมาหมักเตรียมเป็นสีย้อมตามกรรมวิธี เรียมยิ้มปลื้มกับความสัมพันธ์ของทั้งสอง แต่เจิมกลับมีสีหน้ากังวลใจ

เรียมแปลกใจตามมาถามเจิม “คุณหนูของเราออกจะสุขใจ พี่ไม่มีความสุขรึ ฤาพี่อิจฉาคุณหนู อยากได้คุณเทพทำผัว”

“ขมองเอ็งท่าจะมีแต่ของเน่า! พูดมาก ข้าเอาใบหม่อนยัดปาก”

เรียมเย้าเห็นขึ้นคานมานาน เจิมจึงบอกว่าที่กลุ้มเพราะพะวงห่วงไม่รู้จะสุขได้กี่น้ำ คุณหลวงประกาศไม่รับเทพเป็นเขย เรียมถอนใจ