บ่วงสไบ

ระหว่างนั้นเทพพายเรือพาพุดจีบกลับมา เจิมกับเรียมรีบเข้ารายงานพุดจีบว่าคุณหลวงเรียกหาเพราะมีแขกมาจากจวน เทพเอะใจว่าเป็นใคร พอทั้งสองขึ้นมาบนเรือนก็เห็นหลวงเดชขจรนั่งอยู่กับหลวงนฤเดช คุณหลวงแนะนำ

“นี่หลวงเดชขจรลูกท่านพระยาชัยเชษฐ์ หลวงเดชทำงานรับใช้ท่านเทศาอยู่ที่จวน ใคร่แวะมาพบลูกนานแล้วแต่ติดราชการ ท่านเทศาชมไม่ขาดปากว่าหลวงเดชเป็นคนเอาการเอางาน”

“หลวงเดชคงรู้จักกับพี่เทพ” พุดจีบเห็นว่าทำงานจวนเดียวกัน

“รู้จักมักจี่ทีเดียว” หลวงเดชขจรมองเทพอย่างไม่พอใจ จำต้องยิ้มรักษามารยาท

พุดจีบจึงชวนเทพให้นั่งคุยด้วยกัน เทพอยากหาโอกาสเตือนว่าหลวงเดชขจรไม่ใช่คนดี หลวงนฤเดชไม่อยากให้เทพมาเกี่ยวข้องจึงสั่งเจิมกับเรียมเตรียมของรับรองแขก แล้วให้เทพตามลงเรือนไปทำธุระที่จะไหว้วาน พุดจีบจะไปช่วยเจิม คุณหลวงขัด

“แม่พุดจีบอยู่นี่แหละ อยู่ปรนนิบัติรับรองหลวงเดช”

พอลงมาหน้าเรือน คุณหลวงกล่าวกับเทพ “พ่อเทพไปให้ห่างเรือน จะไปนั่งรับลมชมนกชมไม้ ฤานั่งถองเหล้ากับพวกบ่าวก็เอาแต่ใจ อย่าขึ้นเรือนไปกวนใจหลวงเดชกับแม่พุดจีบ”

“กระผมไม่อาจทำตามคำร้องขอขอรับ”

“นี่พ่อเทพยังกล้าขัดคำฉัน!”

“กระผมมีความสำคัญจะแจ้งคุณหลวง แม้หลวงเดชจะได้ชื่อเป็นลูกพระยานาหมื่น แต่หลวงเดชมิวางตัวให้สมต้นตระกูล หลวงเดชไม่สนใจการงาน เอาแต่ดื่มสุราเอะอะพาโว ซ้ำร้ายยังเคยขืนใจบ่าวไพร่ขอรับ...กระผมจึงไม่อาจให้น้องพุดจีบอยู่กับหลวงเดชตามลำพังขอรับ”

คุณหลวงยิ้มหยัน “ท่านผู้หลักผู้ใหญ่ในจวนเคยชื่นชมพ่อเทพชำนาญเขียนเอกสารราชการ ฉันเพิ่งแจ้งใจว่าพ่อเทพยังเสกสรรปั้นแต่งเรื่อง...ราวกับนักเขียน

พ่อเทพรู้ว่าฉันขวางมิให้ใกล้ชิดลูกพุดจีบถึงสร้างเรื่องอัปรีย์โยนใส่หลวงเดช หวังให้ฉันตะเพิดไล่หลวงเดช แล้วยกแม่พุดจีบให้พ่อเทพ...ระยำ!” คุณหลวงต่อยหน้าเทพล้มลง “พ่อเทพไสหัวให้ไกล อย่าขึ้นเรือนให้ฉันชังน้ำหน้า ฉันพาหลวงเดชมาดูตัวแม่พุดจีบ และฉันจะยกลูกพุดจีบให้หลวงเดช”

เทพตกใจกับการตัดสินใจของคุณหลวง ไม่เพียงเท่านั้น คุณหลวงยังเรียกอยู่กับฉ่ำมาเฝ้าเทพไม่ให้ขึ้นไปกวนใจบนเรือน สองบ่าวหน้าเจื่อนด้วยสงสาร บุญเข้าประคองเทพแต่เขายกมือห้าม ลุกยืนเองเดินไป เมี้ยนแอบมองรับรู้เรื่องราวก็พอใจ รีบเดินกลับเรือนด้วยท่าทีเริงร่า

ในครัวเร่งมือทำอาหารเพื่อยกไปบนเรือน บวบกับดีทำงานไปมีปากเสียงกับชด เม้ยและเอี้ยง บวบถืออาวุโสกว่าชี้หน้าด่าลามไปถึงเมี้ยนว่าไม่อยู่ถือหาง ให้เกรงหัวหงอกหัวดำบ้าง

“เอ็งอย่าคิดว่าป้าเมี้ยนยกหางข้างเอ็งแล้วเที่ยวข่มเหงพวกข้า...” เมี้ยนเดินเข้ามาเท้าเอวฟัง บวบไม่เห็น ชดเห็นแต่แสร้งทำทีกลัวบวบ “ข้าอาบน้ำร้อนมาก่อนพวกเอ็ง เมื่อเอ็งยังเล็กข้ายังเคยป้อนกล้วยป้อนน้ำ...ชะหน็อย พอป้าเมี้ยนเอามาชุบตัวเป็นลูกเลี้ยง ตัวใหญ่ตัวพอง”