ตอนที่ 4
ทุกคนก้มกราบรับคำสอน หลวงปู่เดินออกจากโบสถ์ พุดจีบหันมาพูดกับเทพว่า
“น้องรู้ซึ้งแล้วว่าชีวิตช่างสั้นนัก น้องจะตั้งมั่นในศีลธรรมและอยู่รับใช้พี่เทพตราบนานเท่านาน”
เทพซึ้งใจที่พุดจีบรักและห่วงใยตน
ooooooo
หลวงนฤเดชเห็นว่าพุดจีบไม่อยู่ก็จะไปลงหวายแก้วให้หายแค้นที่ทำลูกเจียนตาย คุณเยื้อนท้วงว่าลูกไม่ให้ลงโทษ ลูกอโหสิให้แล้ว แต่คุณหลวงยังอยากลงหวายให้เข็ดหลาบ
“เอาให้ถึงตายสิเจ้าคะ รึคุณพี่ต้องยั้งมือ เพราะสำนึกว่ามันเป็นลูก” คุณเยื้อนพูดจี้ใจดำ
“แม่เยื้อน! เลิกขุดคุ้ยมาพูดได้แล้ว แม่เยื้อนก็เห็นว่าฉันไม่เคยถือหางมัน มันก็แค่ทาส”
“จะว่าไปโยนบาปให้นังแก้วคนเดียวไม่สู้เป็นธรรมนัก คุณพี่น่าจะลงโทษตัวเองด้วย”
“แม่เยื้อนพูดกระไร...”
“ถ้าคุณพี่ไม่ลงต่ำสมสู่นังอิ่ม มันคงไม่ออกดอกออกผลเป็นลูกจังไรมาระยำในเรือน” คุณหลวงไม่พอใจ แต่คุณเยื้อนยังตำหนิรุนแรง “ลูกพุดจีบเจียนตายก็เพราะความมักมากของคุณพี่! อิฉันจำยอมคุณพี่มากพอแล้ว อิฉันขอลุกขึ้นมาปกป้องลูกอิฉัน” พูดจบคุณเยื้อนจะเดินลงเรือน
“แม่เยื้อนจะทำอย่างไร” คุณหลวงเดินตามถาม
“พ่อเทพรักและห่วงใยลูกพุดจีบ นับแต่นี้อิฉันไม่ยอมให้คุณพี่ขับไล่ไสส่งพ่อเทพอีก”
“อย่างไรเสียฉันไม่ยอมให้เลือดทาสมาครองเรือน ลูกพุดจีบต้องร่วมหอลงโรงกับเชื้อสายของคหบดีหรือเกียรติยศเทียมกัน!” คุณหลวงประกาศกร้าวแล้วตะโกนเรียกอยู่กับฉ่ำเตรียมเรือ จะเปลี่ยนผ้าไปเรือนท่านพระยา
คุณเยื้อนมองตามสามีอย่างไม่พอใจเช่นกัน นึกแผนบางอย่างได้เดินลงจากเรือน เจอเจิมกับเรียมก็ถามหาเทพ ทั้งสองบอกว่าเพิ่งพายเรือมาถึงท่าน้ำ คุณเยื้อนจึงสั่งให้ไปคอยดูแลรับใช้ เรียมสงสัยว่าคุณเยื้อนจะไปทำอะไร เห็นเดินไปทางเรือนครัวก็คาดเดาว่าไปตกรางวัลให้เมี้ยน แต่เจิมกลับคิดว่าจะทำมากกว่านั้น สองบ่าวเริ่มกังวลใจเป็นห่วงแก้ว
จริงอย่างที่เจิมกังวล คุณเยื้อนโยนเงินให้เมี้ยน... ชด เม้ยและเอี้ยงแอบมองว่าคุณเยื้อนจะให้เมี้ยนทำอะไร
ระหว่างนั้นบวบกับดีเห็นพุดจีบกลับจากวัดก็เรียกพวกทาสไปฟังคุณหนูเล่าเรื่องสวรรค์นรก อบเข่นเขี้ยวว่ายมทูตน่าจะกระชากวิญญาณพุดจีบลงขุมนรก แก้วไม่อยากสนใจถือกระด้งจะไปทำงาน หันมาเจอเมี้ยน ชด เม้ยและเอี้ยงเข้ามาขวางทาง...
ในขณะที่บวบ ดี อยู่ ฉ่ำและพวกทาสพากันมานั่งฟังพุดจีบเล่าเรื่องนรกที่พบเห็น โดยมีเทพกับมิ่งช่วยกันถาม พุดจีบเล่าถึงนรกทั้งสามขุมที่มีการลงโทษโหดร้าย ไม่มีขุมไหนด้อยไปกว่ากัน บรรดาบ่าวไพร่กลัว พุดจีบจึงบอกวิธีป้องกันด้วยการให้คิดดี ทำดี










