บ่วงสไบ

“ความดีจะนำทางให้พบเจอสิ่งดีงาม ขอให้เชื่อฉันเถอะ” ทุกคนรับคำพนมมือไหว้

หลังจากนั้นเทพเตรียมซออู้รอที่แคร่ เพราะพุดจีบจะให้ช่วยต่อเพลง เจิมเข้ามาบอกเรื่องที่เห็นคุณเยื้อนไปที่โรงครัว สังหรณ์ใจว่าจะไปลงโทษแก้วอีก เรียมขอให้ช่วยแก้วด้วย...พุดจีบเดินมาถึงแคร่พบแต่ซออู้วางอยู่แต่ไม่มีเทพก็แปลกใจ

เมี้ยนเอาเงินจ้างทาสชายสองคนขุดหลุมข้างหลุมศพอิ่ม และกำชับไม่ให้แพร่งพรายเรื่องนี้...ชด เม้ยและเอี้ยงลากตัวแก้วกับอบเข้ามา อบด่าเมี้ยนสาดเสียเทเสีย เมี้ยนหัวเราะ

“ปากดีอย่างเอ็งยังตายไม่ได้ อยู่ดูความทระนงของหลานรัก”

“อีเมี้ยนเอ็งจะทำอะไรแก้ว!” เมี้ยนไม่ตอบแต่สั่งเอี้ยง

“เอาเชือกมัดมันไว้แต่ไม่ต้องมัดปาก มันยิ่งด่ากูยิ่งคึก...แล้วเอ็งจะสะพรึง!”

พุดจีบนั่งรอเทพด้วยความแปลกใจ ก็พอดีมิ่งเข้ามากราบขอโทษที่หลงเชื่อคำแก้ว ทำให้คุณหนูต้องเจ็บหนัก นายสาวไม่โกรธและให้มิ่งเลิกกราบ เขารู้สึกซาบซึ้งน้ำใจ

“คุณหนูช่างมีเมตตา กระผมขอรับใช้คุณหนูจนกว่าชีวิตจะหาไม่ขอรับ” มิ่งยกมือไหว้

มิ่งเห็นว่าพุดจีบรอเทพอยู่นานจึงอาสาต่อเพลงให้แทน เพราะเคยเรียนซออู้จากครูที่เรือนเก่า...พุดจีบเห็นมิ่งสีซอได้ไพเราะก็รู้สึกชื่นชม

ช่วงเวลานั้น เทพ เจิมและเรียมตามหาเมี้ยนกับพวกไม่เห็นอยู่โรงครัวก็ยิ่งกังวลใจ บุญเข้ามารายงานว่าเห็นทาสชายสองคนกำลังล้างจอบท่าทีมีพิรุธ เทพจึงซักไซ้จนยอมสารภาพ

อบถูกมัดแต่ยังร้องให้ปล่อยหลาน เพราะเห็นเมี้ยนจะลากแก้วลงหลุม แก้วด่าและขู่จะฟ้องเทพ ทันใดคุณเยื้อนเดินเข้ามาตบหน้าแก้วฉาดใหญ่ แล้วโยนเงินลงตรงหน้าแก้ว

“ใครลากอีนี่ลงหลุม เอาเงินไป”

เมี้ยน ชด เม้ยและเอี้ยงแย่งกันลากแก้วเพราะอยากได้เงิน เมี้ยนคว้าถุงเงินแล้วถีบแก้วกลิ้งตกหลุมที่ขุดไว้ ไม่เพียงเท่านั้นเมี้ยนยังกระโดดตามลงไปเหยียบอกแก้วไม่ให้ลุก คุณเยื้อนมองอย่างสะใจ ชดช่วยแม่โกยดินกลบ เม้ยกับเอี้ยงจับอบไว้ จนกระทั่งดินกลบแก้วมากพอ เมี้ยนจึงขึ้นจากหลุม แก้วยังส่งเสียงร้องให้ปล่อย

“แก้ว ข้ารู้ว่าเอ็งรักและหวนคิดถึงแม่เอ็ง เอ็งต้องขอบใจข้า ข้าสงเคราะห์ส่งวิญญาณเอ็งไปหาแม่ที่ขุมนรก” แก้วตะโกนด่าหยาบคาย “มึงโกรธเกลียดกูมากสินะมึงจ้องตาจำหน้ากูไว้ เกิดใหม่ชาติหน้าค่อยมาเจอกัน แต่ไม่ว่าชาติไหนๆกูก็จะฆ่ามึง...ใครที่คิดร้ายลูกผัวกู มันต้องตาย!” คุณเยื้อนใช้เท้าเขี่ยดินลงหลุมกลบหน้าแก้วอย่างสะใจ