บ่วงสไบ
ตอนที่ 10
เทพเดินไปยืนริมท่าน้ำ เมี้ยนกำชับชดชวนเขาล่องเรือกลับเรือนก่อน แล้วฉวยคว่ำเรือแสร้งจมน้ำให้เทพช่วย เมื่อเขาได้กอดรัดตัวก็รีบเผด็จศึกเสีย ชดคิดภาพตามเขินๆ เมี้ยนดันให้เดิน ไม่ทันจะไป แก้วกับอบเข้ามาขวางถามจะเร่งไปไหน ชดอ้ำอึ้งถอยมาหลบหลังแม่ อบถาม
“คุณแก้วถามว่าพวกเอ็งจะเร่งไปไหน”
“ไปหาผัวข้า?” แก้วตอบแทน สองแม่ลูกพูดไม่ออก “จะจับพี่เทพทำผัว? อยากเป็นเมียสองรองจากข้ารึ”
“ลูกชดไม่ทำอย่างนั้นดอก ข้ารู้อยู่เต็มอกว่าเอ็งหวงคุณเทพยิ่งกว่าจงอางหวงไข่”
“ฉันเห็นคุณเทพยังหวนคิดถึงคุณหนูพุดจีบ ฉันก็อยากรับใช้ให้คุณเทพคลายโศก...”
“เสือก!” แก้วด่า อบด่าซ้ำ
“มันเป็นหน้าที่ของเมีย ไม่ใช่กงการอะไรของพวกเอ็ง เสือก!”
“คำก็เสือกสองคำก็เสือก มันจะมากไปแล้วนะนังอบ!” เมี้ยนชี้หน้า
“เอ็งจะทำอะไรก็เกรงใจหัวข้าบ้าง รึอยากซด
น้ำแกงร้อนๆอีก” แก้วขู่ ชดกลัวดึงเมี้ยนกลับ แก้วเข้ามาเดินวนรอบ “เอ็งสำเหนียกให้จงดี ข้าเป็นเจ้าเรือน
ไม่กินข้าวร่วมชามกินน้ำร่วมขันกับพวกเอ็ง! ข้าไม่ใช้ผัวร่วมกับใคร” ว่าแล้วก็เงื้อมือจะตบชดแต่ตัดใจ “เขตอภัยทาน ข้าไม่ทำบาป” พูดจบผลักชดล้มลงแล้วเดินไป อบชี้หน้าสั่งก่อนจะเดินตามหลานสาวไป
“อย่าให้ข้าเห็นพวกเอ็งก้อร่อก้อติกคุณเทพอีก ข้าตบคว่ำ!”
“ฝากไว้ก่อนเถอะอีอบ ข้าจะตบเอ็งให้คว่ำจมกองขี้ควาย” เมี้ยนเข่นเขี้ยวไล่หลัง
อบตามพูดกับแก้วว่า กำราบผีพุดจีบได้แล้ว ผีอีกตัวน่ากลัวไม่แพ้กัน แก้วแปลกใจว่าใคร “ผีอีหน้าสด! นังชดมันรู้อยู่เต็มอกว่าเอ็งเป็นเมียคุณเทพยังไม่สลด เสนอหน้าเข้าหาคุณเทพหวังเป็นเมียรอง เอ็งก็ช่างกระไรข้าหวังว่าเอ็งจะตบสั่งสอน เอ็งยังมีกะจิตกะใจมาไหว้พระ”
“น้าอบ...เราเป็นพุทธศาสนิกชน เข้ามาในเขตสงฆ์ต้องสำรวม” แก้วกราบพระในโบสถ์
“ใช่เรื่องไหมล่ะ พวกมันจะผิดศีลกามา เราเป็นคนดีต้องยับยั้งพวกใจชั่ว”
“เราเป็นคนดีต้องยับยั้งพวกใจชั่ว...พวกมันจิตใจต่ำทรามไม่ต่างจากผี ฉันก็ต้องเอาหมอผีกำราบ” อบงงที่แก้วจะใช้หมอผีปราบชด แก้วกระซิบบางอย่าง อบตาโพลงอย่างคาดไม่ถึง
ooooooo
เช้าวันใหม่เม้ยกับเอี้ยงนั่งทำอะไรบางอย่างอยู่บนแคร่ อบเดินเข้ามา ทั้งสองถามมีอะไรจะให้รับใช้ อบส่ายหน้าทำทีนั่งถอนใจเฮือกๆ เรียกร้องความสนใจ
“อบ...มีอะไรคับข้องใจ ให้ข้าช่วยเอ็งได้บ้างไหม”
“ไม่มีดอก...”
“เรามันพวกเดียวกัน พูดมาเถอะ” เม้ยขยับมานั่งข้าง อบเห็นทั้งสองอยากฟังจึงแย็บ
“นังแก้วหลานข้าน่ะสิ!”
“นังแก้วมันเป็นอย่างไรรึ”
