บ่วงนฤมิต

กนกแขใส่ไฟทันทีว่าที่ตนยุ่งทุกวันนี้เพราะฉัตร ถามว่าครูรู้ใช่ไหมว่าช่วงนี้ฉัตรเข้าไปพัวพันกับคุณปภาคินตลอดเวลา ตนเองทำตัวไม่ถูกเพราะผู้ใหญ่สองฝ่ายรักกันสนิทกัน ยังไงเขาก็เลือกตน ไม่เลือกฉัตรเป็นสะใภ้ แต่ตนยังไม่พร้อมไม่อยากแต่งาน...กับพี่ใหญ่ แล้วขอร้องธนาว่า

“ครูคะ ครูช่วยแขหน่อยได้ไหม ช่วยรักของเรา อย่าทำให้แขต้องสับสนไปมากกว่านี้เลย ครูช่วยไปบอกฉัตรทีเถอะค่ะ ออกมาให้ห่างๆคุณใหญ่ ตัดรักเธอไปก่อนก็ได้ บ้านคุณใหญ่ไม่มีใครต้องการฉัตรอยู่แล้วไม่รู้ว่าฉัตรจะดื้อไปทำไม”

ธนาให้บอกไปเลยว่าแขไม่ได้รักปภาคิน กนกแขอ้างว่าพวกผู้ใหญ่สนใจแต่เรื่องความเหมาะสม อีกประการถ้าตนไปบอกเรื่องตนกับครู ครูจะเดือดร้อนอะไรบ้าง ทั้งหมดที่ตนทำเพราะเป็นห่วงครู รอให้ตนเรียนจบเป็นผู้ใหญ่ตนจะพูดกับทุกคนด้วยเหตุผล อ้อนวอนธนาให้ช่วยตนด้วย ตนต้องการความช่วยเหลือจริงๆ

ธนาฟังแล้วอึ้งแต่ในที่สุดก็พยักหน้า กนกแขลิงโลดดีใจที่ความสำเร็จใกล้เข้ามาอีกก้าวแล้ว

ooooooo

กนกแขใช้เล่ห์เหลี่ยมมารยาด้านหนึ่งเป่าหูยุยงปฐมาให้รังเกียจและกีดกันฉัตรชนก แต่อีกด้านก็ทำเป็นนางเอกที่แสนดีเสียสละชายคนรักให้เพื่อนรัก เรียกร้องความสงสารจากปฐมา

วันนี้หลังจากการถ่ายละคร คเชนทร์ชมว่าธีรัชเล่นได้ดีมาก เมื่อถึงเวลาอาหาร อรนภาชวนธีรัชนั่งทานด้วยกัน ขวัญอุมาเห็นดังนั้นจึงเดินเลี่ยงออกไปที่สระบัว

ความงดงามของดอกบัวในสระและลมเย็นๆทำให้ขวัญอุมาหลับตาลง...ในดวงตาที่หลับนั้น...ปรากฏภาพในความรู้สึกคล้ายถูกดูดเข้าไปในอีกมิติหนึ่ง...

ที่สระบัว...ปภาคินพายเรือให้ฉัตรชนกเก็บสายบัวในสระ เขาบอกให้เอาไปแกงสายบัวเพราะแม่ชอบมาก ฉัตรชนกนิ่งไปแต่ก็ไม่ปฏิเสธ

แต่เพียงครู่เดียว ปฐมาและกนกแขก็กางร่ม

มายืนที่สระบัว ฉัตรชนกถามว่าคุณแม่เขามาตามเราหรือเปล่า ปภาคินมองสายบัวในเรือถามว่าพอแกงได้สักหม้อไหม ฉัตรชนกตอบเบาๆ “ค่ะ”

เมื่อพายเรือมาใกล้ฝั่งปภาคินถามว่า “คุณแม่ออกมาถึงนี่ มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“น้องแวะมาหา แม่เลยพาออกมาดู อะไรแดดออกเปรี้ยง มาพายเรืออะไรกันตรงนี้”

ปฐมาถามเสียงกระด้างคอแข็ง ฉัตรชนกบอกว่าตนเป็นคนชวนคุณใหญ่มาเอง ปภาคินก็บอกว่าตนมาอยู่เมืองไทยตั้งหลายวันแล้วยังไม่เจ็บไม่ไข้ พูดเอาใจว่า “วันนี้คุณแม่จะได้ชิมแกงสายบัวฝีมือฉัตร”