ตอนที่ 5
ขวัญอุมาว่าใครๆก็ต้องอารมณ์เสีย เหตุการณ์อย่างนี้ตนเข้าใจ แต่ถ้าเสียนานไปจะเป็นผลกับงานของเอ้เอง ฉายฉานบอกว่าตนห่วงเรื่องนี้จริงๆ เดี๋ยวคงต้องช่วยกันปลอบใจ ขวัญอุมายิ้มกับบทนางเอกของตน
ooooooo
บ่ายนี้มีเรื่องอีกจนได้ เมื่อขวัญอุมาอ่านบทอยู่กับฉายฉาน ขวัญอุมาในบทโฉมเฉลาตัดพ้อเรื่องแขกับปราน และฉายฉานในบทธนกฤตก็ปลอบและสัญญาว่าตนไม่เคยเปลี่ยนใจจากโฉม จะทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ความรักที่มีต่อเธอ
“แพศยาจริงๆ” อรนภาที่ยืนอยู่ข้างๆยิ้มเยาะด่าเบาๆ
“เธอว่าอะไรนะ” ขวัญอุมาตาขวางใส่ทันที
ฉายฉานพยายามดึงตัวไว้บอกว่าซ้อมกันต่อดีกว่า ขวัญอุมาสะบัดหลุดเดินเข้าหาอรนภา “เธอพูดแบบนั้นทำไม”
“ฉันไม่ได้ว่าอะไรเธอนะขวัญ ให้รู้บ้างสิ อันไหนละครอันไหนชีวิตจริง...คนที่ฉันว่าแพศยานั่นน่ะโฉมเฉลา ไม่ใช่เธอสักหน่อย” อรนภาตะแบงหน้าตาเฉย แต่ขวัญอุมาตาลุกจะเอาเรื่องจนฉายฉานต้องเข้ามาเตือนสติว่าอย่าหัวเสียเลย เดี๋ยวจะเสียสมาธิการแสดง ขวัญอุมาจึงสะกดสติอารมณ์
ฉายฉานดึงขวัญอุมาไปนั่งในฉากตามเดิม ขณะที่ทุกคนต่างอึ้งรวมทั้งคเชนทร์ด้วย
คืนนี้ขวัญอุมายังครุ่นคิดเรื่องบทละคร ถามหาบันทึกกับลูกปลาบอกว่าตนคงทนเล่นบทอย่างนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว มันไม่ใช่ ลูกปลาบอกว่าถ่ายเสร็จมะรืนนี้จะคืนให้ ตัวเองบอกไม่ใช่หรือว่าจะทำงานต้องมีสมาธิ
ขวัญอุมาบอกว่าแสดงกันไปเรื่องผิดๆมันจะเสียหายมากกว่า ลูกปลาบอกว่าบทเขาก็เขียนตามนิยาย ถามว่าไม่สงสารคุณภารดีหรือ เขาอุตส่าห์ช่วยเหลือซะขนาดนี้แล้วยังจะไปพิสูจน์ว่าพ่อเขาเขียนเรื่องผิด
“มิตรไมตรีก็เรื่องหนึ่ง แต่เรื่องความถูกต้องก็เรื่องหนึ่ง แต่ก่อนอื่นฉันต้องหาความจริงเรื่องนี้ให้ได้ก่อน ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง อะไรเกิดขึ้นจริง เราต้องรู้ให้ได้” ลูกปลาถามว่ามัวแต่สืบสวนกันอยู่แล้วเมื่อไหร่จะถ่ายจบ “อ้อ...กลัวละครถ่ายไม่จบ พี่ลูกปลา ขวัญบอกแล้วนะ เรื่องผลประโยชน์ก็เรื่องหนึ่ง แต่การหาความจริงทั้งหมดให้ได้ มันจะยอดเยี่ยมที่สุดเลยนะ”
ขวัญอุมาเดินไปที่หน้าต่างเกิดแสงเงาขึ้นวาบหนึ่งเหมือนมีใครอีกคนซ้อนทับอยู่ ส่วนลูกปลาฟังขวัญอุมาแล้วก็หนักใจได้แต่หลับตาพนมมือสวดมนต์
ooooooo
รุ่งขึ้นขวัญอุมาไปกองแต่เช้าแต่นั่งเหม่ออยู่ใกล้ห้องแต่งหน้า ฉายฉานถามว่าเครียดกับบทหรือเปล่า ไม่เคยเห็นขวัญตั้งใจแสดงเรื่องไหนเท่ากับเรื่องนี้มาก่อน










