บ่วงนฤมิต

ฉัตรชนกบอกว่าแม่ทำอาหารทั้งไทย ฝรั่ง และทำงานบ้านให้ฝรั่ง ปภาคินชมว่าเก่งจัง แม่เรียนจากที่ไหนหรือ

“ฉันก็ไม่รู้ค่ะ เกิดมาก็เห็นท่านทำอยู่แล้ว ทั้งรับจ้างทำงานบ้านแล้วก็ทำสวนผักอีกด้วย แม่ทำงาน หนักมากแล้วก็เก่งมากๆด้วย”

วรดาชมว่าครูก็เก่งเหมือนกัน ปภาคินพยักหน้าเห็นด้วย ฉัตรชนกตักไข่เจียวให้วรดากับปภาคินชวนกินข้าวกันเถอะ ปภาคินตักข้าวใส่ปาก มองฉัตรชนกชมว่าอร่อยมาก ฉัตรชนกต้องก้มหน้าทำเป็นกินข้าวแก้เขิน

ส่วนที่กองละคร กำลังถ่ายฉากห้องอาหารบ้านโฉมเฉลา มีขวัญอุมาแสดงเป็นโฉมเฉลา อรนภา ปกป้อง และฉายฉาน แสดงเป็นพิมพ์แข ปรานและธนกฤต กำลังกินข้าวอยู่เหมือนกัน

ขวัญอุมารู้สึกเหมือนเห็นภาพที่เกิดขึ้นในอดีตครั้งนั้น เธอมองและยิ้มให้ปกป้องเหมือนยิ้มให้กับปภาคิน เอ่ยอย่างจริงใจ

“ขอบคุณค่ะ...ฉันหวังว่าจะได้ทำอาหารให้คุณปรานบ่อยครั้งกว่านี้”

อรนภามองขวับขยับจะค้านการแสดงของขวัญอุมาแต่คนอื่นต่างมีสมาธิในการกินเลยต้องเงียบไป

ที่หน้าจอมอนิเตอร์ คเชนทร์ดูการแสดงแล้วชมว่าลื่นไหลดีจัง คุณจี๊ดเอ่ยปลื้มว่า

“นี่แหละขวัญอุมา ใช่เลยกับบทนี้ โฉมเฉลามาเองแท้ๆ”

“คราวนี้ยัยขวัญคงเลิกบ่นเรื่องบทสักทีจริงๆนะฮะพี่จี๊ด เวลาทำละครที่มันใช่เนี่ย มันมีความสุขจริงๆ ลืมเหนื่อยเลย”

“แน่นอน...พี่เนี่ยโชคดี ได้พบนักแสดงดี ผู้กำกับดี ละครมันถึงใช่เสียทุกเรื่องไงล่ะจ๊ะ”

ลูกปลานั่งอยู่ใกล้ๆ ทีแรกก็ยิ้มปลื้ม แต่แล้วทำปากขมุบขมิบทำนองว่าไม่ใช่หรอกไม่มีทางเลิกบ่นแน่

แต่ที่ห้องแต่งตัว อรนภากระฟัดกระเฟียดเข้ามาบ่นว่าเราแสดงเกือบตายไม่ยักกะตัดรับเรา ฉายฉานบอกว่าฉากนี้เป็นฉากที่โฉมเฉลาใส่เสน่ห์ปรานสำเร็จไม่ใช่หรือก็ต้องเน้นเขาสองคนสิ พอถูกติงเรื่องนี้ อรนภาก็หันไปบ่นเรื่องอื่นว่า วันนี้เพิ่งเห็นชัดๆว่าพี่เชนทร์ปลื้มยัยขวัญผิดปกติ ฉายฉานก็แก้ให้อีกว่า พี่เชนทร์แกปลื้มทุกคนแหละ ถ้าฉากไหนเอ้เด่นแกก็ปลื้มเอ้ ไม่ต้องกังวลใจ ทำงานของเราไปตามหน้าที่

“เราทำตามหน้าที่ แต่คนอื่นทำให้เราทำหน้าที่ไม่ได้เต็มที่น่ะสิคะ” อรนภาตะแบงไปเรื่อย

“เราก็อย่ายอมสิจ๊ะ ขัดข้องอะไรก็บอกพี่เชนทร์ แกใจกว้างพร้อมรับฟังเสมอ ที่สำคัญแกเป็นคนชอบแก้ปัญหาให้ใครต่อใครได้ทุกคนเลย”