บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 3
ลูกปลาไปเอายาหอมมาให้ ขวัญอุมาบอกว่าตอนนี้ตนไม่ต้องการยาหอมแล้ว ให้ฉายฉานเถอะ เขาอาจต้องการมากกว่าตน ลูกปลายื่นยาหอมให้ ฉายฉานไม่รับ แต่กลับถามว่า
“ลูกปลา ใครบางคนที่จริงกว่าโฉมเฉลาคือใคร”
“หา...มาอีกแล้วเหรอ” ลูกปลาตาโต
ฉายฉานเข้าใจว่าขวัญอุมาหมายถึงลูกปลา พยักหน้าแล้วเดินตามขวัญอุมาไป ลูกปลารู้สึกวิงเวียนขึ้นมา เลยยกยาหอมขึ้นดื่มเองหมดถ้วย
ที่บริเวณฉากเต้นรำบ้านปราน ขวัญอุมาเดินมาถึงฉากพร้อมฉายฉาน
“กะเวลาได้เป๊ะทีเดียวขวัญ เอ้กับปกป้องถ่ายเสร็จพอดี”
“แหม...พี่เชนทร์ดูสิคะ นักแสดงรุ่นนี้วินัยดีเยี่ยมจริงๆ มารอเข้าฉากกันเร็วเหลือเกินค่ะ ไปดูมอนิเตอร์เช็กภาพกัน” อรนภาเดินเข้ามาจับแขนฉายฉาน ฉายฉานยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี
อรนภาควงแขนฉายฉานข้างหนึ่ง ไปควงแขนปกป้องอีกข้าง พาเดินไปที่จอมอนิเตอร์ ขวัญอุมามองตาม อย่างหมั่นไส้แล้วเดินตามไปเพราะเดี๋ยวต้องเข้าฉากด้วยกัน
“เยี่ยมมาก เอ้...ปกป้องก็ใช้ได้เลย เรื่องนี้เกิดเต็มตัวแน่พ่อคุณ” คเชนทร์หัวเราะร่า
ปกป้องหัวเราะเสียงดัง ฉายฉานจับมือแสดงความยินดีกับปกป้อง อรนภาหอมแก้มปกป้องอย่าง
ยินดี พอเห็นฉายฉานมองก็จับแก้มฉายฉานอย่างเอาใจ
ขวัญอุมามองภาพที่อรนภาฉกผู้ชายไปพร้อมกันสองคนอย่างรู้สึกคุ้นมาก
ooooooo
เมื่อคเชนทร์ส่งรูปกลับมาให้วิยาดาแก้ ปรากฏว่าเธอไม่สามารถแก้ได้ดั่งใจทั้งที่อยากทำให้งานออกมาดีกว่านี้ ดูรูปขวัญอุมาแล้วบอกธีรัชว่าแววตานี่ถ้าได้ตัวจริงมานั่งเป็นแบบจะเยี่ยมเลย
ธีรัชบอกว่าดีแล้วที่ไม่มีตัวจริง ถ้าตัวจริงมาคงบ้านแตกมากกว่าจะได้รูปสวย แล้วบ่น
“แผลนี่ทำผมจำแม่นเลยฮะแม่ เจอยัยคนนี้
แต่ละครั้งผมเจ็บตัวตลอด” วิยาดาติงว่าเจ้าคิดเจ้าแค้น “เรียกว่าเข็ดดีกว่าฮะแม่” ว่าแล้วทำโบกมือลาเดินกลับเข้าไป
วิยาดามองธีรัชแล้วหันกลับมาดูรูป ในที่สุดก็วางอุปกรณ์ลงอย่างหมดอารมณ์ที่จะทำงาน
ฝ่ายธีรัชเข้าไปที่ห้อง มองออกไปที่หน้าต่าง
ใจคิดถึงขวัญอุมา ถามตัวเองอย่างสับสนว่า
“ขวัญอุมา เธอคือฉัตรชนกอย่างนั้นหรือ เรื่องนั้นมันเป็นความฝันหรือความจริงหรือเป็นเพียงนิยาย?”
ธีรัชมองแผลที่มือคิดถึงขวัญอุมาที่เดินมาชนและทำแผลให้ พึมพำกับตัวเอง
