บ่วงนฤมิต

ฝ่ายปภาคินที่เต้นรำกับฉัตรชนกอย่างมีความสุข ถามว่าเธอเคยมาที่นี่ไหม ฉัตรชนกบอกว่าไม่เคยมา

เคยแต่ผ่าน ปภาคินบอกว่านึกว่าวรดาเคยชวนครูมาเที่ยว บ้าง ถ้าวรดาไม่ชวนตนก็ชวนเองเลย ถามว่าชอบปลูกต้นไม้ไหม ฉัตรชนกบอกว่าปลูกผัก เลี้ยงปลา ไม้ดอกสวยๆก็ลงไว้บ้าง

ปภาคินบอกว่าที่นี่มีที่กว้างมากอยู่ด้านหลัง

ให้ช่วยไปดูหน่อยได้ไหมว่าจะปลูกต้นไม้กลิ่นหอม

อะไรดี แล้วพาฉัตรชนกเดินออกด้านหลังเข้าไปในสวน กนกแขชะงักมอง แต่ถูกธนาจับให้เต้นรำต่อ

ปภาคินพาฉัตรชนกไปดูที่ ถามว่าควรปลูกต้นอะไรดี ฉัตรชนกบอกให้ปลูกต้นราตรีมีกลิ่นหอมตอนเย็น เพราะกลางวันเจ้าของบ้านมักไปทำงานไม่ได้อยู่บ้าน ปภาคินบอกว่าตนจะให้คนหามา ได้แล้วจะปรึกษาฉัตรเรื่องปลูกอีกที เพราะเขาว่ากันว่าไม่ใช่ทุกคนจะปลูกต้นไม้ได้งอกงามจริงไหม

“มีความเชื่ออย่างนั้นจริงๆ แต่ฉันกับแม่ปลูกต้นไม้ทุกอย่างก็ได้ดอกได้ผลงอกงามตามที่ต้องการเสมอ”

ปภาคินจับมือฉัตรชนกขึ้นมาดูเอ่ยชื่นชม “ต้องเป็นมือที่ให้ชีวิต เป็นมือที่มีคุณค่าอย่างยิ่งทีเดียว”

กนกแขกับธนาเดินมาจากด้านหลังพอดี กนกแขพูดประชดทันทีว่าแอบมาคุยกันตรงนี้เอง ธนาเขาเป็นห่วง พูดเหน็บกับธนาว่า

“จะห่วงอะไรคะ เห็นไหมคะธนา ฉัตรเขาอยู่กับเจ้าของบ้าน”

ปภาคินชี้แจงว่าตนถามฉัตรเรื่องปลูกต้นไม้เลยพามาดูที่ แล้วชวนกนกแขกลับไปเต้นรำกันต่อไหม

กนกแขบอกว่าเดี๋ยวตนอยากฟังฉัตรพูดเรื่องต้นไม้

สักหน่อย ปภาคินบอกรีบตามไปนะแล้วเดินกลับเข้าไปในงาน ธนายืนละล้าละลังรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินจึงเดินตามปภาคินไป

เมื่ออยู่กันสองคน กนกแขถามฉัตรชนกว่าแนะนำอะไรคุณใหญ่ไปบ้าง พอฉัตรชนกบอกก็ทำเสียงตกใจว่าช่างกล้า บ้านช่องของเขาไม่ใช่บ้านเรา เป็นตนยังไงก็ไม่กล้า พูดมากไปเขาจะคิดว่าเราอยากมาอยู่ ฉัตรชนกติงว่าคิดอะไรมากมาย แค่เขาถามตนก็ตอบเท่านั้น

กนกแขเสียงเครียดว่า

“แต่เดินเข้ามาตอบกันสองต่อสอง” แล้วถาม

เชิงขู่ว่าแล้วสระน้ำนี่ควรปลูกอะไร พอฉัตรชนกบอกว่าเป็นบัวก็สวยงามดีแล้ว กนกแขหัวเราะพูดเป็นนัยว่าถ้าลงไปซ่อนในน้ำเอาใบปิดหัวก็ไม่มีใครหาเจอสินะ

ฉัตรชนกติงว่ากลางค่ำกลางคืนเขาถือไม่ใช่หรือไม่ให้พูดเรื่องซ่อนแอบซ่อนหาอะไร แล้วชวนกลับไปในงาน

ดีกว่าเพราะหายกันออกมาตามลำพังทั้งๆที่ไม่ใช่

เจ้าของบ้านจะไม่งาม พลางเดินนำไป