สะใภ้อิมพอร์ต

ดลดึงลิซ่ามาจูบแล้วพุ่งออกไป พวกคนร้ายเห็นเขาก็หันไปสาดกระสุนใส่ เขาวิ่งหลบหลีกพลางยิงโต้ตอบ ขณะที่ลิซ่าหนีไปอีกทาง สมุนคนหนึ่งเห็นพอดียิงปืนใส่ เธอหันไปยิงต่อสู้ถูกแขนมันปืนหล่น

สมุนอีกคนหันมาประจันหน้ากันต่างยิงใส่กันคนละนัด กระสุนของเธอเจาะขาสมุนทรุด สมคิดหันมาจะยิงเธอเช่นกันแต่ดลเห็นก่อนสาดกระสุนใส่ไม่ยั้งจนมันต้องโดดหลบแต่ไม่วายตะโกนสั่งสมุน

“เก็บนังนั่นซะ”

สั่งเสร็จสมคิดไล่ตามดล ขณะสมุนที่เหลืออีกคนระดมยิงลิซ่าไม่ยั้งจนหมดแม็กกาซีน เธออาศัยจังหวะที่มันบรรจุแม็กกาซีนใหม่ โผล่ขึ้นมายิงสวนแต่กระสุนหมด ตัดสินใจวิ่งหนี

สมุนบรรจุกระสุนเสร็จไล่ตาม ส่วนดลวิ่งหนีไปพลางยิงต่อสู้กับสมคิดไปด้วยจนกระสุนหมดด้วยกัน ทั้งคู่ต่อสู้กันด้วยมือเปล่า ดลพยายามกระชากผ้าขาวม้าปิดหน้าอีกฝ่ายออกจะได้รู้ว่าเป็นใครแต่สมคิดสู้สุดฤทธิ์ไม่ยอมให้เขาทำอย่างนั้น

ooooooo

สมุนไล่ตามลิซ่ามาถึงป่ารกต้นไม้ครึ้ม แต่ไม่เจอใครพยายามกวาดตามองหาเห็นเธอหลบอยู่หลังต้นไม้

“ออกมา...บอกให้ออกมา” สมุนเห็นเธอเฉยก็เลยยิงปืนขึ้นฟ้า

เสียงปืนดังไปถึงหูดลที่กำลังต่อสู้กับสมคิดชะงักไปอึดใจเป็นห่วงลิซ่า แล้วเร่งสู้กับสมคิดหวังชนะให้เร็วที่สุดเพื่อไปช่วยคนรัก ต่อยไปถามมันไปด้วยว่าไอ้วิชัยส่งมาใช่ไหม สมคิดไม่ตอบชกต่อยกับดลอย่างดุเดือด

ฝ่ายลิซ่าเห็นเสียงปืนเงียบไป ค่อยๆโผล่หน้าออกมาไม่เห็นสมุนก็โล่งใจ ค่อยๆย่องออกจากที่ซ่อน ทันใดนั้นมีเสียงดังคลิกเหมือนเสียงง้างนกปืน เธอหันขวับตามเสียงเห็นสมุนถือปืนเล็งมาทางตัวเอง

ลิซ่าหลับตาปี๋คิดว่าไม่รอดแน่...

ดลอัดสมคิดร่วงตามไปกระชากผ้าโพกหน้าออกเห็นหน้ามันเต็มๆก็จำได้ว่าเป็นคนของวิชัย ประกาศกร้าวว่ามันไม่รอดแน่ รวมทั้งเจ้านายของมันด้วย พลันมีเสียงปืนดังขึ้นอีกหนึ่งนัด ดลชะงัก สมคิดสบช่องผลักเขากระเด็นก่อนจะวิ่งหนี ดลอยากตามไปเล่นงานมันแต่เป็นห่วงลิซ่ามากกว่ารีบวิ่งไปยังต้นเสียง

กระสุนนัดนั้นไม่ได้ยิงลิซ่าแต่เจาะร่างสมุนเลือดสาดเต็มหน้าเธอที่ได้แต่ยืนตะลึง มีเสียงสวบสาบดังขึ้น เธอรีบคว้าปืนของสมุนหันมองตามเสียง ดลโผล่พรวดออกมาเธอดีใจมากทิ้งปืนโผไปหา เขาเห็นเลือดก็ตกใจ

“ไม่ใช่เลือดฉัน”

ลิซ่าว่าแล้วหันมองไปทางสมุนที่นอนจมกองเลือด ดลรีบเข้าไปดูพบว่ามันยังไม่ตายถามเธอว่ายิงมันหรือ เธอส่ายหน้าไม่ได้ยิง ทันใดนั้นมีกระสุนจากไหนไม่รู้ยิงเข้ามา ทั้งคู่ตกใจพากันวิ่งหนีลึกเข้าไปในป่า

ไม่นานนักพิธานเดินถือปืนเข้ามาชะเง้อมองตามทั้งคู่รู้สึกผิดอย่างมาก...

สมุนสามคนของวิชัยประคองกันเองออกจากป่าโดยมีสมคิดในสภาพบอบช้ำเดินมาที่กระบะของวิชัยที่จอดรออยู่ สมคิดสั่งให้คนขับรถพาพวกสมุนที่ได้รับบาดเจ็บไปรักษาตัวก่อน คนขับพยักหน้าช่วยประคองสมุนขึ้นกระบะท้ายแล้วขับออกไป วิชัยเข้ามาถามว่าไอ้ดลตายหรือยัง

“มันหนีไปได้ครับ มันกับเมียของมัน แล้วไอ้ดลมันก็เห็นหน้าผมแล้ว”

วิชัยโกรธตบสมคิดหน้าหัน กระชากคอเสื้อเข้ามาโวยใส่ทำพลาดแบบนี้ได้อย่างไร สมคิดขอโทษเขาด้วย รับรองจะไม่ให้เรื่องสาวมาถึงเขาแน่นอน ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นตนจะเป็นคนรับผิดทุกอย่าง

“มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว”