สะใภ้อิมพอร์ต

ลิซ่าขอไปด้วย ดลเตือนว่ามันอันตราย เธอรู้ว่าอันตรายถึงให้เขาไปคนเดียวไม่ได้ ไปกันหลายๆคน มีอะไรจะได้ช่วยกัน ดลครุ่นคิดหนัก ขณะที่พิธานกังวลใจที่เธอขอตามไปด้วย จากนั้นดลพาพิธานกับลิซ่าไปที่บ้านไม้ท้ายฟาร์ม เปิดตู้หยิบปืนออกมาวางบนโต๊ะสามกระบอก พิธานมองอึ้ง

“ทำไมแกมีปืนเยอะแบบนี้”

“ของคุณตา...คุณตาเคยบอกฉันถึงที่ซ่อนปืนเผื่อเอาไว้ยามฉุกเฉิน แกก็เห็นว่ารอบๆฟาร์มของเราเป็นป่าเป็นเขา อาจจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เอาไปคนละกระบอก...ว่าแต่คุณใช้เป็นใช่ไหมลิซ่า”

เธอหยิบปืนขึ้นมาถอดแม็กกาซีน ก่อนใส่กลับแล้วขึ้นลำอย่างคล่องแคล่ว ทำเอาสองหนุ่มทึ่งโดยเฉพาะดลถึงกับออกปากว่าเมียตัวเองเก่งทุกอย่างจริงๆ อาวุธพร้อมคนพร้อม ทั้งสามคนจึงออกเดินทางไปยังจุดที่พิธานเจอคนของวิชัยโดยไม่รู้เลยว่านี่เป็นแผนล่อให้ดลติดกับ ดลเห็นรอยเท้าที่คนร้ายทิ้งไว้ ย่อตัวลงไปสำรวจ

“พวกมันน่าจะมากันสามสี่คน มันเดินเข้าไปในป่า เราต้องแยกย้ายกันตามหา”

“ตกลง”

“ถ้าใครเจอตัวพวกมัน ให้โทร.หากันก่อน อย่าเพิ่งลุยเข้าไปเพราะเราไม่รู้ว่าพวกมันมีอาวุธอะไรบ้าง”

ดลเห็นพิธานจะเดินแยกตัวก็ร้องบอกให้ระวังตัวด้วย เขาพยักหน้าเดินต่อไปอย่างรู้สึกผิด

 ooooooo

พิธานเดินมาได้สักพักเจอสมคิดที่มีผ้าขาวม้าโพกหน้าเหลือแค่ลูกตาถามว่าดลอยู่ไหน พิธานแจ้งว่าดลสั่งให้เขาแยกไปค้นหาอีกทาง สมคิดโวยมันสั่งแล้วทำไมเขาต้องเชื่อด้วย

“ถ้าผมไม่เชื่อหรือขัดขืนมากกว่านี้ดลจะสงสัย ผมต้องตามน้ำไปก่อน”

สมคิดไม่ค่อยเชื่อใจพิธานนัก หยิบมือถือขึ้นมาโทร.บอกสมุนให้ส่งรูปมา อึดใจมีสัญญาณว่ามีไลน์เข้า สมคิดเปิดรูปที่ว่าให้เขาดูเป็นรูปแอบถ่ายลดา พิธานตกใจมากนี่สมคิดให้คนไปเฝ้าแม่ของเขาหรือ

“มันช่วยไม่ได้ แกทำให้เสี่ยไม่ไว้ใจเอง เลือกเอาระหว่างชีวิตแม่แกหรือชีวิตไอ้ดล”

คำขู่ของสมคิดทำให้พิธานไม่มีทางเลือก...

อีกมุมหนึ่งของป่า ดลมองมือถือตามพิกัดที่พิธานส่งมาให้โดยมีลิซ่าตามมาด้านหลังกระทั่งถึงที่หมาย กลับเจอแต่ป่าไม่เห็นพิธาน พลันมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ดลซึ่งระวังตัวอยู่แล้วสั่งให้ลิซ่าหลบ ทั้งคู่โดดหลบเข้าที่กำบังได้ทันก่อนห่ากระสุนจะพุ่งเข้ามา และหาจังหวะยิงโต้ตอบเป็นระยะๆ

“พวกมันจงใจต้อนเราให้จนมุม”

“แล้วคุณพิธานหายไปไหน ไม่ใช่ว่า...โดนพวกมันเก็บไปแล้ว”

“ถ้าเป็นแบบนั้นผมไม่ปล่อยมันไว้แน่”

ทันใดนั้นทุกอย่างเงียบกริบ สมคิดหันไปส่งซิกให้สมุนทั้งหมดลุยไปหาเหยื่อ ดลกับลิซ่ายังหลบหลังที่กำบังไม่ขยับไปไหน เธอหยิบมือถือขึ้นมาแอบถ่าย เห็นพวกคนร้ายกำลังดาหน้าเข้ามา

“ฝั่งคุณสอง ฝั่งฉันสอง”

“ผมจะล่อพวกมันไปทางอื่น ส่วนคุณรีบหนีไป”

ลิซ่ายอมให้ดลเสี่ยงขนาดนี้ไม่ได้ เขายืนกรานถ้าไม่ทำแบบนี้เราตายทั้งคู่ เขาสัญญาว่าจะไม่ให้ตัวเองเป็นอะไรเด็ดขาดเพราะยังมีภารกิจจะต้องมีลูกกับเธอก่อน ลิซ่าจับมือเขาไว้ขอคำมั่นว่าจะกลับมาหาเธอ เขาให้สัญญาแล้วขยับจะไป แต่นึกบางอย่างขึ้นมาได้หันกลับมาบอกรักเธอ

“ฉันก็รักคุณค่ะ”