เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 9
เหตุการณ์หลังจากนั้นเต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวาย เพราะหลังจากที่คุณเทียนกินข้าวหมากกวนกับกลีบบัวสดที่โมกกับใบบัวยกมาให้ ก็ทุรนทุรายอาเจียนออกมาเป็นเส้นผม เล็บและตะปูสีช้ำเลือดช้ำหนอง!
โมกตกใจปราดไปประคองคุณเทียนที่ทำท่าจะเป็นลม ใบบัวน้ำตาไหลพรากพร่ำบอก
“คุณเทียน...บัวไม่ได้ทำจริงๆนะคะ บัวไม่ได้ทำ”
คุณเทียนถูกพาตัวไปพักในห้อง คุณหญิงมณฑาตามไปดูอาการสีหน้าสาสมใจมากเพราะคิดว่าละครตบตาของลูกสาวได้ผล ทุกคนมองใบบัวไม่ดีเพราะเป็นคนเตรียมสำรับ แต่คุณเทียนกลับทำให้ทุกคนอึ้งด้วยการบอกว่าเธอไม่ได้แกล้งทำแต่อาการทุรนทุรายและอาเจียนของเน่าเสียออกมาเป็นของจริง!
คุณหญิงมณฑาตาลุก สั่งให้ลากตัวใบบัวมาลงโทษ ยี่สุ่นตามมาอ้อนวอนให้ให้อภัยหลานสาวคนเดียว คุณหญิงมณฑาไม่สน สั่งเสียงกร้าวให้ยี่สุ่นเฆี่ยนใบบัว
ใบบัวร้องไห้โฮ ยกมือไหว้ขอให้ฟังคำอธิบาย
“คุณหญิง...บัวไม่ได้เอาอะไรใส่ให้คุณเทียนกินจริงๆนะเจ้าคะ”
“ตอแหล! ถ้าแกไม่ทำ เทียนหยดฟ้าจะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง เสียแรงที่ข้าชุบเลี้ยงเอ็งมา มันเกิดอะไรขึ้นเอ็งถึงได้เนรคุณถึงเพียงนี้ใบบัว”
“บัวไม่เคยเนรคุณคุณหญิงกับคุณเทียนจริงๆ เจ้าค่ะ”
“ข้าไม่เชื่อ!”
จบคำคุณหญิงมณฑาก็ลงมือเฆี่ยนใบบัวด้วยตัวเอง ก่อนหันไปกระชากเสียงถามยี่สุ่น
“ข้าถาม...เอ็งจะเฆี่ยนนังใบบัวหรือจะให้ข้าเฆี่ยน”
ยี่สุ่นส่ายหน้ากราบขอร้องทั้งน้ำตา “คุณหญิง... ได้โปรดเมตตาบ่าวเถอะเจ้าค่ะ บ่าวกราบขออภัย แต่บ่าวเลี้ยงใบบัวมันมา บ่าวรู้สันดานมันดี มันไม่ใช่คนเนรคุณ”
“อียี่สุ่น! เอ็งจะเฆี่ยนหรือจะให้ข้าเฆี่ยน”
คุณหญิงมณฑายืนกรานไม่ยอม ยี่สุ่นจำต้องลงมือเฆี่ยนหลานสาว แต่คงไม่สาแก่ใจคุณหญิงเลยคว้าแส้มาเฆี่ยนใบบัวเอง สภาพน่าเวทนาของใบบัวทำให้โมกทนไม่ไหวปราดไปขวางรับแส้แทนใบบัว
“ได้โปรดเมตตาใบบัวนะครับ ลงโทษผมแทนนะขอรับคุณหญิง”
การกระทำของโมกทำให้คุณเทียนยิ่งไม่ชอบใจ ส่วนคุณหญิงมณฑาก็หวดแส้ไม่ยั้ง กระทั่งยี่สุ่นทนไม่ไหวกราบอ้อนวอนขอความเห็นใจอีกรอบ
“คุณหญิงเจ้าขา...อภัยให้ใบบัวด้วยเถอะเจ้าค่ะ อภัยให้มันด้วย บ่าวรับปากบ่าวจะสั่งสอนไม่ให้มันกำเริบต่อคุณเทียนอีกเป็นอันขาด นะเจ้าคะเมตตาบ่าว เมตตานังใบบัวมันด้วยเจ้าค่ะ”
คุณหญิงมณฑาน้ำตาไหล ทั้งรักทั้งแค้นกับสิ่งที่ใบบัวทำ
“เอ็งยังเจ็บขนาดนี้ แล้วเอ็งคิดหรือไม่ว่าข้ากับเทียนหยดฟ้าจะเจ็บปวดแค่ไหนที่ถูกเอ็งสองคนทรยศลอบกัด”
“ไม่เจ้าค่ะ บ่าวไม่เคยเนรคุณ ไม่เคยทรยศ”
“เอ็งสองคนป้าหลานดีแต่ปาก เพราะท้ายที่สุดแล้ว...ใบบัวมันยังทำ!”
ใบบัวเห็นท่าไม่ดี รีบยกมือไหว้แล้วกล่าวคำสาบาน
“บัวสาบาน...บัวไม่ได้ทำเจ้าค่ะ ข้าแต่ฟ้าดินเป็นพยาน...หากลูกทรยศ คิดเนรคุณต่อคุณหญิง คุณเทียนหยดฟ้า ขอให้ธรณีสูบให้ลูกกลายเป็นเปรตอสุภ ต้องทุกข์ทรมานในนรกภูมิชั่วกัปกัลป์!”
ดวงตาของใบบัวแน่วแน่ พลันก็เกิดสายฟ้าฟาดกึกก้องกัมปนาทเหมือนจะช่วยเป็นพยานและรับรู้ถึงคำสาบานนี้ คุณหญิงมณฑาเห็นดังนั้นจึงยอมอภัย กระนั้นก็ไม่วายประกาศกร้าว
“ฟ้าดินมาเป็นพยานแล้ว เอาเถอะ...ข้าให้อภัย แต่อย่าให้มีคราวหน้าอีก ไม่เช่นนั้นเอ็งสองคนคงอยู่เรือนเดียวกันกับข้าไม่ได้!”
ooooooo
