ตอนที่ 9
ขนมกล้วยทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่คุณเทียนไม่ทันมองเพราะมัวย่ามใจกับแผนของตน
“แค่พี่นึกถึงภาพที่ไอ้ขุนสักถูกประณามว่ามากตัณหาพี่ก็สาแก่ใจแล้ว ขนมกล้วยเอ๋ย...พี่ละบันเทิงใจเสียจริงๆ”
คุณเทียนสาแก่ใจมาก ขนมกล้วยได้แต่มองมาด้วยความสงสารปนเวทนา พลันก็เบิกตาโพลงเมื่อเห็นเงาดำของเหล่าสัมภเวสีออกจากร่างคุณเทียน เมื่อตั้งสติได้ก็วิ่งตาลีตาเหลือกไปหาคุณหญิงมณฑาที่ห้อง
“คุณป้าเจ้าคะ...คุณป้า หลานเห็น...เห็นเงาของสัมภเวสีอยู่ในร่างของคุณพี่มากมายเต็มไปหมด มันสิงร่างคุณพี่จนแทบไม่เหลือความเป็นคุณพี่แล้วเจ้าค่ะ”
คุณหญิงมณฑาที่หมกมุ่นกับอะไรบางอย่างตรงมุมห้องไม่ยี่หระ ย้อนถามเสียงเรียบ “แล้วอย่างไร”
“หลานกลัวคุณพี่จะตายอย่างแมวกระจอก อย่างตาใบ อย่างคุณเฟื่อง หลานกลัวจริงๆเจ้าค่ะ คุณป้าเจ้าขา...เราต้องช่วยคุณพี่นะเจ้าคะ เราต้องช่วยคุณพี่”
“ช่วยอย่างไร”
“ก็...ไม่ต้องไปยุ่งกับขุนสักอีก คุณป้าบอกคุณพี่ให้อโหสิกรรมแก่ขุนสักนะเจ้าคะ หลานไม่อยากให้คุณพี่ตาย”
ขนมกล้วยเอ่ยทั้งน้ำตา คุณหญิงมณฑาเหยียดยิ้มก่อนหัวเราะ “ก็แล้วใครบอกว่าเทียนหยดฟ้าจะตาย ไอ้อีที่มันขัดขวางสกุณายาสั่งต่างหากที่จะต้องตาย รวมทั้งเอ็งด้วย...นังสาระแน!”
จบคำคุณหญิงมณฑาก็หันหน้าที่เต็มไปด้วยเลือดเพราะกัดกินไส้สดๆมา ขนมกล้วยกลัวมาก กรีดร้องและวิ่งเตลิดออกจากห้องไป...
ooooooo










