ตอนที่ 9
โมกรีบแจ้งข่าวหลวงสาระจะบวช รวมทั้งเล่าเรื่องความฝันแปลกๆเกี่ยวกับคุณเฟื่องที่ตายเพราะถูกนกรุมจิก
คุณเทียนกับคุณหญิงมณฑามองหน้ากันนิ่งๆ ก่อนคุณหญิงจะเป็นฝ่ายบอกทุกคนบนเรือนเทียนหยดฟ้าว่าทั้งหมดเป็นเรื่องฝันเพ้อเจ้อ คะน้าที่นั่งฟังอยู่นานไม่เห็นด้วย นึกอยากค้านแต่ขนมกล้วยส่งสายตาปรามไว้ กระทั่งอยู่กันลำพังสองพี่น้องจึงเตือนน้องสาวเสียงดุ
“เชื่อพี่...ต่อไปไม่ว่าเรื่องอะไร เอ็งต้องหุบปากนะคะน้า”
“บ้านเรามีเรื่องอะไรแน่ๆใช่ไหมพี่ขนมกล้วย”
“บอกแล้วไงให้หุบปาก ทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเองรวมทั้งเราด้วย ถ้าไม่อยากสร้างเวรสร้างกรรมเพิ่มเอ็งก็ไม่ต้องไปรับรู้เรื่องของใคร มุ่งมั่นทำดีก็พอ เพราะพี่...คงเลี่ยงที่จะทำเลวไม่ได้”
ขนมกล้วยพูดเสียงเครียด คะน้าไม่รู้ว่าเรื่องอะไรแต่เชื่อว่าคงไม่ใช่เรื่องดี โผกอดพี่สาวแน่น
“ฉันรู้...พี่รักคุณพี่...พี่รักคุณเทียน”
คะน้าคาใจเรื่องคุณเทียนมาก แอบไปตามดูแล้วเห็นเรื่องแปลกๆ คุณเทียนหยิบช่อดอกเทียนหยดจากหิ้งพระ สายตายิ้มเยาะเหมือนสมใจบางอย่าง...แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
คุณเทียนไม่รู้ว่าคะน้าตามจับผิด วุ่นวายทำพิธีและใช้มนตร์สกุณายาสั่งจัดการพวกขุนสักกับชบา ใบบัวเสียอีกสำเหนียกถึงความผิดปกติในเรือนเทียนหยดฟ้าช่วงเย็นวันนั้น เห็นนกแสกกับนกกระจาบบินมาด้วยกัน
ใบบัวเฝ้ามองลางร้ายด้วยสีหน้าเป็นกังวล โมกผ่านมาเห็นเลยบอกให้ไปนอน
“บัวยังไม่อยากนอน...วันที่บัวโดนของเป็นวันดับ พรุ่งนี้ก็เป็นวันดับ บัวสงสัย...มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ มันต้องเกี่ยวกับคุณเทียน”
โมกส่ายหน้า ถอนใจหน่ายๆ “พี่บอกให้ไปนอน”
“บัวไม่ได้จับผิดคุณเทียนนะพี่โมก บัวอยากช่วยคุณเทียน”
“พี่บอกให้ไปนอน”
“พี่โมกอย่าทำอะไรผิดอีกเลยนะ แล้วก็อย่าส่งเสริมให้คุณเทียนทำผิดอีก...นรก...บาป...เวรกรรมทั้งนั้น”
“ถ้าบัวไม่ไป พี่ไปเอง”
พูดจบก็ผละไป ทิ้งใบบัวให้มองตาม พึมพำไล่หลังเสียงเครือ
“บัวจะไม่ให้ทั้งคุณเทียนทั้งพี่โมกทำผิด”
ooooooo
ใบบัวคิดหาทางช่วยโมกกับคุณเทียนให้หลุดพ้นจากการทำบาป แต่คุณเทียนกลับมองว่าสิ่งที่เด็กสาวทำเป็นการทรยศ ขัดขวางการล้างแค้นของเธอ
คุณเทียนปล่อยให้จิตใจเบื้องต่ำเข้าครอบงำ กระทั่งระเบิดอารมณ์เช้าวันต่อมาเมื่อใบบัวยกสำรับอาหารเช้ารสชาติไม่จัดมาให้เหมือนเคย
“นี่ทำอะไรมาให้ฉันกินเนี่ย ไม่เห็นน่ากินเลย ฉันอยากกินเนื้อวัว เนื้อหมู”
“ที่ผ่านมาคุณเทียนไม่กิน บัวเลยไม่ได้ทำให้”
“ก็วันนี้ฉันจะกิน!”
โมกผ่านมาได้ยินก็โผล่หน้าไปช่วยใบบัว เมื่อเห็นว่าคุณเทียนสีหน้าเกรี้ยวกราดกว่าทุกครั้ง
“เดี๋ยวผมจะลองไปดูที่ตลาดให้”
“ไม่ต้อง ให้ใบบัวไป...โมกอยู่กับฉัน”
คุณเทียนกันท่าไม่ให้โมกใกล้ชิดใบบัว กลัวเขาเห็นเด็กสาวสำคัญกว่า ใบบัวได้แต่รับคำหน้าจ๋อย ผละไปตลาดตามคำสั่ง กระนั้นก็รีๆรอๆแอบฟัง อยากรู้ว่าคุณเทียนจะพูดอะไรกับโมก










