ตอนที่ 9
จบคำก็กระชากผมน้องสาวเงื้อมือจะตบ พวงชมพูไม่ยอมขู่เสียงกร้าว
“อย่านะพี่พวงแสด ไม่งั้นจะหาว่าฉันไม่เตือน”
“เก่งนักใช่ไหม เก่งนักก็เอาเล้ย”
พวงแสดโมโหลงไม้ลงมือกับน้องสาวเสียงดัง เรียกสายตาไทยมุงแถวนั้นให้มาดู ชบากับอังกาบช่วยกันห้ามแต่ไม่ได้ผล พุดต้องเอาตัวมาขวาง
“อย่า...พวงแสดอย่าทำน้อง”
“ก็มันคิดว่าฉันทำของสกปรกสาปแช่งมัน ฉันเป็นพี่มัน มันคิดกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง”
พวงชมพูลอยหน้าลอยตาโต้พี่สาว
“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อพี่เกลียดฉัน พี่เกลียดฉันเพราะคุณมิกรักฉัน พี่ก็เลยแช่งฉัน”
พวงแสดโกรธมากตบหน้าน้องสาวฉาดใหญ่ ขึ้นเสียง “รู้เอาไว้นะ...ถึงกูอยากจะได้คุณมิกสักแค่ไหน แต่มึงเป็นน้อง กูไม่แย่งผู้ชายกับน้องเป็นอันขาด แต่มึง...มึงจ้องแย่งคุณมิกไปจากกู ใครกันแน่ที่สารเลว!”
พูดจบก็สะบัดหน้าหนี พุดตามติดด้วยความเป็นห่วง พวงชมพูได้แต่มองตามอึ้งๆ ก่อนจะแก้ตัวกับแม่และยายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ก็จะให้หนูคิดเป็นคนอื่นได้ยังไงล่ะ ก็ในเมื่อมีพี่พวงแสดคนเดียวเท่านั้นที่คิดว่าหนูแย่งคุณมิก”
ชบาปวดหัวมาก ซ่อนกลิ่นที่มามุงด้วยความอยากรู้อยากเห็นสาแก่ใจมาก แกล้งพูดกระทบชบา
“ผัวก็บัดสีบัดเถลิง เล่นบทรักอัศจรรย์กับลมฟ้าอากาศ ส่วนลูกวันๆก็เอาแต่ตบตีกันแย่งผู้ชาย น่าอายชะมัด”
“แล้วมันเรื่องอะไรของเอ็งนังซ่อนกลิ่น หน้าก็หน้าข้า นี่ก็บ้านข้า ส่วนพวกเอ็ง...เสือก! เสือกทั้งนั้น วันๆเอาแต่เสือกเรื่องชาวบ้านถึงได้ปากกัดตีนถีบไม่มีจะกินอยู่อย่างนี้ไง...ไปเลยนะพวกชอบเสือก!”
ooooooo
พวงแสดหลบไปร้องไห้คนเดียว พุดตามไปปลอบแต่ถูกเธอแหวเพราะคิดว่าเขาตามมาซ้ำเติม
“อย่าเพิ่งด่า...พี่อยู่ข้างเอ็ง...แล้วพี่ก็อยู่ข้างชมพูด้วย”
พุดเห็นสีหน้าเกรี้ยวกราดของพวงแสดก็ยกมือห้าม
“บอกแล้วไงอย่าเพิ่งด่า ทั้งเอ็งทั้งชมพูก็เป็นเหมือนน้องสาวพี่ พี่ไม่อยากให้เอ็งสองคนทะเลาะกัน มันไม่ใช่แค่เอ็งจะทุกข์นะ พ่อแม่เอ็งสองคนก็ทุกข์ด้วย เอ็งก็เห็นตอนนี้พ่อกับแม่เป็นยังไง”
“แต่ชมพูมันว่าฉัน...”
“แล้วหากเอ็งเป็นชมพู เจอสิ่งอัปมงคลแบบนั้น เอ็งคิดว่ามันจะทุกข์หรือเปล่า...พี่ว่าชมพูก็ทุกข์ไม่แพ้เอ็ง”
พวงแสดทำหน้าไม่เชื่อ พุดเลยพาเธอกลับบ้านไปเห็นสภาพพวงชมพูร้องไห้ไม่หยุดเช่นกัน พวงแสดหน้าเสียเพราะสงสารน้อง พุดจึงได้โอกาสพูดเตือนสติ
“แทนที่เอ็งจะไปโกรธชมพู พี่ว่าเอ็งหาคนที่มันทำดีกว่าไหม ลากคอมันมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง พี่จะช่วยเอ็งหาคนจัญไรคนนั้นเอง!”
ขณะที่บ้านอังกาบเต็มไปด้วยเรื่องวุ่นวาย ทั้งขุนสักมีอาการเพ้อถึงคุณเทียนทั้งวันและพวงชมพูโดนสาปแช่ง ใบบัวพยายามพิสูจน์ความบริสุทธิ์ตัวเองด้วยการทำสำรับอาหารไปให้คุณเทียนใหม่ คราวนี้เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์อย่างที่คุณเทียนต้องการ มะลิกับยี่สุ่นช่วยด้วย พร้อมยืนยันกับโมกหากเกิดเรื่องคราวนี้จะรับโทษร่วมกับใบบัว
โมกเชื่อว่าใบบัวบริสุทธิ์ใจ ยอมยกสำรับไปให้คุณเทียนด้วยตัวเอง คุณเทียนเห็นแล้วของขึ้น อดไม่ได้จะค่อนแคะแดกดันโมกกับใบบัว










