เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 9
“เดี๋ยวนี้ถึงขนาดออกหน้าแทนใบบัวแล้วรึ”
“ใบบัวไม่มีเจตนาทำร้ายคุณเทียนจริงๆขอรับ”
“งั้นหมายความว่าฉันทำตัวเอง...ฉันแกล้งเป็นแกล้งตายใช่ไหม”
“ไม่ครับ...คุณเทียนไม่ได้แกล้ง แต่ผมก็เชื่อว่าใบบัวไม่ได้ทำร้ายคุณเทียนเช่นกัน”
ยิ่งฟังยิ่งหัวเสีย คุณเทียนหน้างอเพราะคิดว่าโมกให้ความสำคัญใบบัวมากกว่า จะลุกหนี โมกต้องตามไปรั้งตัวไว้และเอ่ยด้วยน้ำเสียงงอนง้อและอ้อนวอน
“คุณเทียน...อย่าโกรธนะขอรับ ใบบัวเสียใจจริงๆ”
“ออกตัวแทนทุกอย่าง เดี๋ยวนี้เห็นใบบัวสำคัญกว่าฉันแล้วใช่ไหม”
“ไม่ขอรับ...ยังไงสำหรับผมคุณเทียนก็เป็นที่หนึ่ง คุณเทียนก็สำคัญที่สุด”
“งั้นโมกก็ต้องเชื่อฉันว่าฉันไม่ได้ใส่ร้ายใบบัว”
“ผมเชื่อคุณเทียนขอรับ”
ooooooo
คุณเทียนสะใจมากที่ทำให้โมกยืนยันความสำคัญของตนต่อหน้าใบบัวและคนอื่นได้ พร้อมกันนั้นก็กระเง้ากระงอดบอกให้เขากินสำรับมื้อนี้ด้วยกัน ทำให้ใบบัวช้ำใจมากแต่พูดอะไรไม่ได้
โมกยิ้มบางๆเมื่อเห็นว่าคุณเทียนยอมกินข้าว แต่เพียงอึดใจเดียวก็เปลี่ยนเป็นอึ้งเมื่อคุณเทียนเปลี่ยนท่าทางการกินจากกุลสตรีเรียบร้อยเป็นยกมือเปิบอย่างตะกละตะกลามและหิวโหย!
คุณเทียนสวาปามทุกอย่างตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย ไม่รู้ตัวเลยว่าโมกมองอย่างตกตะลึงเพราะเห็นเงาดำมากมายในร่างคุณเทียนออกมาหยิบจกอาหารเหมือนตายอดตายอยากมานาน ใบบัว ยี่สุ่นกับมะลิมีอาการอึ้งไม่ต่างกัน กระทั่งคุณหญิงมณฑามาถึงพร้อมคะน้าและขนมกล้วย
คุณหญิงมณฑาตกใจท่าทางลูกสาวมาก แต่เพียงไม่นานสัมภเวสีที่สิงร่างเธอก็ออกอาการไม่ต่างจากคุณเทียน ตะครุบอาหารตรงหน้าด้วยความหิวกระหายจนทุกคนบนเรือนอ้าปากค้าง
คุณเทียนกับคุณหญิงมณฑาช่วยกันกินอาหารที่มีแต่เนื้อสัตว์อย่างคนหิวโหย ใบบัวฉวยจังหวะทุกคนไปเตรียมอาหารเพิ่มลากตัวโมกไปคุยในมุมลับตา
“พี่โมก...เราต้องช่วยคุณเทียนกับคุณหญิงพ้นจากสัมภเวสีผีร้ายพวกนั้นนะ”
“ช่วยยังไง พี่ก็อยากช่วยแต่พี่ไม่รู้จะทำยังไง”
“บวชไงพี่โมก บวชอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร ให้สิ่งที่ชั่วร้ายปลดปล่อยคุณเทียน คุณหญิง”
โมกอึกๆอักๆ มะลิเลยถือวิสาสะตัดสินใจแทนลูกชาย
“โมกต้องบวช...บวชโดยเร็วที่สุด”
“แต่ผม...ผม...ยังมีสิ่งที่ต้องทำให้คุณเทียน”
“ไม่ว่าโมกจะทำยังไง โมกต้องบวชก่อน”
“แต่ถ้าบวช...ผมก็จะ...”
ใบบัวเห็นท่าโมกอิดออดก็เดาได้ ดักคอเสียงเรียบ
“ทำลายแม่สองพวงนั่นไม่ได้ใช่ไหม”
มะลิไม่สนว่าภารกิจของโมกคืออะไร ยืนกรานให้เขาบวชอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลช่วยคุณเทียนกับคุณหญิงมณฑาให้หลุดพ้นจากการถูกสัมภเวสีสิงสู่แบบนี้ โมกไม่มีทางเลือกต้องไปขออนุญาตคุณเทียน
“บอกฉันมา มันเรื่องอะไร จู่ๆโมกถึงอยากจะบวช”
“ผม...ผมอยากอุทิศส่วนกุศลให้คุณเทียน”
“ฉันบาปหนักนักรึไง โมกถึงจะต้องบวชให้ บอกฉันมา...ฉันมันเลวทรามต่ำช้าตรงไหน”
“คุณเทียนเป็นคนที่แสนดีสำหรับผมเสมอ แต่ผมกลัว...สิ่งเลวร้ายมันจะทำร้ายคุณเทียน”
“ไม่มีสิ่งเลวร้ายที่ไหนจะทำร้ายฉันได้...มีแต่ไอ้ขุนสักกับนังชบา ฉะนั้นถ้าโมกอยากให้ฉันพ้นทุกข์ ฉันมีความสุข โมกต้องร่วมมือกับฉันทำลายพวกมัน!”
ooooooo
