ตอนที่ 9
คะน้ากับขนมกล้วยไม่อยู่ดูผล ผละไปทันทีเพราะกลัวคุณเทียนรอนาน หมอปาล์มกับหมอเจมส์ สองหมอมิชชันนารีฝรั่ง ได้แต่มองตามด้วยความประทับใจ ก่อนถามหาที่อยู่สองสาวจากพวกชาวบ้าน
“มีใครรู้บ้าง แม่คุณสองคนนั้นอยู่ที่ไหน”
“เรือนเทียนหยดฟ้าของพระยาราชพฤกษ์ไมตรี”
คุณเทียนไม่สนใจใครทั้งนั้น ได้หม้อดินก็ทำพิธีใส่พวกขุนสักกับชบาในคืนเดียวกัน
“ไอ้ขุนสักมันจะต้องตายอย่างทุเรศทุรังด้วยอำนาจแห่งสกุณายาสั่ง ส่วนเอ็งกับลูกจะต้องสติวิปลาสเพราะความหวาดกลัว นังชบาเอ๊ย...เพียงแค่คิดข้าก็บันเทิงเสียจริง”
จบคำก็ร่ายรำด้วยท่วงท่าประหลาด ใบบัวที่แอบตามดูพฤติกรรมคุณเทียนถึงกับอึ้ง ใบหน้าน่ากลัวของคุณเทียนทำให้เธอขนลุกซู่จนต้องไปหลบในห้อง
กระนั้นความอยากรู้ก็มีมากกว่า สุดท้ายใบบัวก็มาแอบดูอีกรอบ แต่ก็คลาดกับคุณเทียนที่เดินออกจากเรือนเทียนหยดฟ้าหวุดหวิดเพราะมัวแต่ก้มตัวไล่ยุงที่บินวนเวียนรอบตัว
ooooooo
โมกไม่ได้อยู่ที่เรือนเทียนหยดฟ้าในคืนนั้น หอบหม้อดินจากคุณเทียนไปบ้านอังกาบเพื่อภารกิจสำคัญ...
แววตาของโมกเต็มเปี่ยมด้วยความสุขเมื่อคิดถึงดอกเทียนหยดที่คุณเทียนมอบให้เขาตอนก่อนออกมา
“ฉันไหว้พระแล้วเลยเอามาให้โมกเก็บเอาไว้กับตัวนะ ถือว่าเป็นตัวแทนจากฉัน ไปไหนมาไหน ทำอะไร โมกจะได้รู้...ฉันเป็นห่วงโมก...ฉันอยู่กับโมกตลอดเวลา”
คุณเทียนแสร้งยิ้มหวาน สอดดอกเทียนหยดไว้ที่อกเขา โมกใจเต้นแรง อดใจไม่ไหวกุมมือคุณเทียนแน่นด้วยความรักและเทิดทูนสุดหัวใจ
โมกมุ่งหน้าไปบ้านอังกาบเพื่อหาที่วางหม้อดินของคุณเทียน ไม่รู้เลยว่าในช่วงเวลาเดียวกันนั่นเอง คุณเทียนอยู่ในสวนหน้าเรือนและร่ายมนตร์สกุณายาสั่งเล่นงานขุนสัก
“จงมองแต่ข้า จงต้องการข้า จงเสน่หาแต่ข้า จงกระวนกระวายเพราะข้า จงลงแดงเพราะข้า!”
ขุนสักสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกร้อนรุ่มทั้งตัว พลันดวงตาก็เบิกกว้างเมื่อเขาเห็นคุณเทียนในชุดนุ่งน้อยห่มน้อย ท่าทางยั่วยวนจนเขาแทบอดใจไม่ไหวต้องตามพะเน้าพะนอ
“คุณเทียน...งามเหลือเกินคุณเทียน”
คุณเทียนสาแก่ใจมาก รู้ความเคลื่อนไหวของขุนสักจากฝูงนกกระจาบ ร่ายมนตร์หนักขึ้น
“จงกระวนกระวายเพราะข้า จงลงแดงเพราะข้า!”
ขุนสักเดินเหมือนละเมอออกจากบ้านอังกาบกลางดึก ชบาตื่นมาเห็นก็จะตาม พวงแสดที่รู้สึกผิดเพราะทำให้แม่เหนื่อยขอไปตามพ่อด้วย ทันได้ยินพร้อมกับแม่ว่าพ่อเพ้อถึงคุณเทียน
ชบาโมโหจะเอาเรื่องผัวเพราะหึงหวง พวงแสดรีบรั้งตัวไว้
“อย่าห้ามแม่!”
“ไม่ได้ห้าม แต่แม่เงียบๆดีกว่าไหม แล้วแอบตามไปดูพ่อ ถ้าพ่อนัดอีเทียนหยดฟ้ามาจริงๆ เราก็ดักตบมันเลย มันดีกว่าแม่ไปโวยวายอาละวาดทะเลาะตบตีพ่อเหมือนทุกครั้ง เราทำนิ่งๆเฉยๆไม่รู้ สบโอกาสแล้วเราค่อยขุดหลุมฝังอีเทียนหยดฟ้าแบบเป็นๆ ให้มันนอนเฝ้ารากมะม่วงไปเลย”
ooooooo










