ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 2
น้ำเสียงเย้ยหยันของภรรยาทำให้ปราณนท์หายใจไม่ทั่วท้อง ช่อแพรเหยียดยิ้มนิดๆ
“ฉัน...ไม่ได้ชอบเขา”
พูดจบก็ผละไป ทิ้งปราณนท์ให้มองตาม
หน้าเครียด...ไม่เชื่อคำพูดภรรยาแม้แต่นิดเดียว!
ดาวประดับฮึดฮัดไม่เลิก ฉัตรชิตาเห็นใจเพื่อนมาก เพราะเข้าใจสถานการณ์ดีแต่ก็อยากเตือนสติ
“ฉันนึกว่าแกเข้าไปเห็นฉากสำคัญ นี่ตกลงว่าแกไม่เห็นอะไรแต่ออกมาโวยวายใส่เขาอย่างนั้นเนี่ยนะ”
“ทำไม...จะให้ฉันไปขอโทษนายนั่นไหม”
“เปล่า...ฉันก็แค่กลัวว่าคนอื่นเขาจะพูดถึงแก ไม่ดี อย่าลืมสิว่าแกก็เปรียบเหมือนลูกสาวคุณ
ปราณนท์กับคุณช่อ มีเรื่องอย่างนี้ในออฟฟิศมัน
ไม่ดีนะ”
“แล้วเรื่องอะไรถึงดี ต้องเป็นเรื่องคาวๆหรือไง ถึงฉันไม่พูดแต่คนอื่นเขาก็รู้เรื่องของน้าช่อกับนายนั่น อยู่ดี”
“แต่แกต้องมีหลักฐานนะ อย่างน้อยก็เป็นเกราะป้องกันไง ถ้าเราพูดความจริงใครก็ทำอะไรเราไม่ได้...จริงไหม”
ศิวกรก็โดนเมฆลากมาคุยในที่ลับตาเวลาเดียวกัน โดยเฉพาะเรื่องท่าทีของช่อแพร
“อะไรนะ...คุณช่อก็เหมือนทดสอบแก
เหมือนกันเหรอ แล้วคุณช่อไม่รู้ใช่ไหมว่าแกไม่ใช่ไอ้วัช”
“เธอแค่รู้สึกแปลกๆ แต่เธอก็รู้ว่าที่ฉันแปลกๆ เพราะความจำเสื่อม”
“แล้วคุณช่อเขาทดสอบแกยังไง”
“เธอยั่วฉัน”
“อะไรนะ! อย่าบอกนะว่า...”
“ฉันไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างเธอกับไอ้วัชจะเป็น
ยังไง แต่รู้ว่าไม่ใช่แค่เจ้านายกับลูกน้องธรรมดาแน่นอน”
การคาดการณ์ของศิวกรทำให้เมฆหน้าเจื่อน ไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนรักผู้เรียบร้อยอย่างศิวัชจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ กระนั้นเพื่อลบมลทินให้อีกฝ่าย เมฆจึงแนะให้ศิวกรลองเช็กมือถือศิวัชที่ตนเพิ่งจัดการปลดล็อกให้
“คราวนี้ได้รู้แน่ว่านายช่างที่ไอ้วัชมันปิดเอาไว้เป็นใคร”
“แต่ฉันอยากโทร.อีกเบอร์มากกว่า แกเห็นเบอร์ที่โทร.หาเจ้าวัชก่อนหน้าเบอร์สุดท้ายไหม”
เมฆพยักหน้ารับรู้ ศิวกรตัดสินใจลองโทร.หาเบอร์ดังกล่าว แล้วก็ต้องเซอร์ไพรส์เพราะไม่ใช่แค่นายช่างเท่านั้นที่เป็นผู้หญิง แต่เจ้าของเบอร์ปริศนานี้ก็เป็นผู้หญิงเช่นเดียวกัน!
ศิวกรนัดเจอหญิงสาวเจ้าของเบอร์ปริศนานั้นในคืนเดียวกัน โดยไม่รู้เลยว่าช่อแพรก็มีนัดสำคัญกับใครบางคนเช่นกัน แต่ดาวประดับรู้และคิดสะกดรอยน้าสาวเพราะปักใจว่าอีกฝ่ายมีนัดเจอศิวัช
ปราณนท์เซื่องซึมมากหลังกลับจากออฟฟิศเขมวัฒน์ สีดาอาการไม่ต่างกันเพราะยังทำใจเรื่องศิวัชตายไม่ได้ ไหนจะห่วงศิวกรที่ตั้งหน้าตั้งตาตามล่า หาคนฆ่าศิวัช
“ถ้าไอ้คนที่ทำร้ายวัชมันเห็นว่าลูกไม่ตาย แล้วมันจะไม่ย้อนกลับมาทำร้ายลูกอีกหรือไง”
“แม่ไม่ต้องห่วง พวกมันคงไม่กล้าลงมืออีกหรอก”
“แม่ไม่อยากให้กรไปอีกแล้ว กร...แม่ไม่อยากเสียลูกไปอีกคน”
ศิวกรกอดปลอบแม่แต่ไม่เปลี่ยนใจจะไปตามนัด เช่นเดียวกับช่อแพรที่ออกจากออฟฟิศไปเจอใครบางคนที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง โดยมีดาวประดับสะกดรอยตาม
ดาวประดับลุ้นมากจะได้เจอฉากคาวๆของน้าสาวกับศิวัชแต่กลับต้องเซอร์ไพรส์เพราะคนที่ช่อแพรนัดเจอไม่ใช่ศิวัชแต่เป็นชายแปลกหน้า!
ศิวกรก็ต้องเซอร์ไพรส์ไม่ต่างจากดาวประดับเพราะหญิงสาวเจ้าของเบอร์ปริศนาคือเชิญขวัญ พยาบาลสาวของปราณนท์ไม่รู้ว่าศิวัชตายแล้ว ศิวกร เลยสวมรอยและบอกเรื่องศิวัชประสบอุบัติเหตุจนความจำเสื่อม
“แล้วคุณนัดฉันมานี่ทำไมคะ”
“ผมอยากรู้ว่าคืนนั้นคุณโทร.หาผมทำไม”
“ฉันต่างหากที่อยากถามคุณ เพราะคุณโทร.หาฉันแต่ฉันไม่ได้รับสาย แต่พอโทร.กลับก็ติดต่อคุณไม่ได้แล้ว”
