ตอนที่ 2
“เลิกพูดเรื่องนี้เถอะธาดา วันนี้ดาวเหนื่อยแล้ว... ดาวกลับก่อนนะ”
ดาวประดับผลุนผลันกลับไปแล้ว ทิ้งธาดามองตามด้วยความเป็นห่วง
ooooooo
ศิวกรพาแม่กลับบ้านหลังพาไปดูศพศิวัชน้องชายฝาแฝดที่มูลนิธิ สีดาสะเทือนใจมากและหลับไปเพราะความเหนื่อยอ่อน ศิวกรจึงถือโอกาสนั้นนั่งคุยกับเมฆที่มาอยู่เป็นเพื่อน
“แกรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงอยากให้แม่คิดว่าคนที่ตายคือฉัน...ไม่ใช่เจ้าวัช เพราะแม่เขารักไอ้วัชมาก แล้วฉันก็รู้ว่าแม่จะต้องเสียใจมากถ้ารู้ว่าไอ้วัช...”
สีหน้าเศร้าสร้อยของเพื่อนรักทำให้เมฆต้องตบไหล่ให้กำลังใจ “ไอ้กร...ที่แม่แกห่วงไอ้วัช ถามหาแต่ไอ้วัช ไม่ใช่เพราะแม่แกเขารักไอ้วัชมากกว่าหรอก แต่เพราะแม่เขารู้ว่าแกมันเอาตัวรอดได้”
คำพูดเตือนสติของเพื่อนรักทำให้ศิวกรสบายใจขึ้น เมฆยิ้มบางๆก่อนถอนใจโล่งอก
“เฮ้อ...ในที่สุดฉันก็ได้เรียกแกว่าไอ้กรได้สักที”
“แต่ฉันอยากให้แกเรียกฉันว่าวัชเหมือนเดิม แกก็รู้ว่างานของฉันยังไม่เสร็จ”
“ไอ้กร...วัช...ฉันว่าแกอย่าไปออฟฟิศเลยว่ะ ดูท่าคุณดาวประดับเขาจะไม่ชอบขี้หน้าแกเท่าไหร่”
“ดาวประดับ...ว่าจะถามอยู่เหมือนกันว่าเธอเป็นใคร”
“เป็นหลานสาวคุณช่อกับคุณปราณนท์...เจ้าของเขมวัฒน์กรุ๊ปไง”
“แล้วทำไมเธอต้องไม่ชอบหน้าฉันด้วยวะ”
เมฆอึกๆอักๆก่อนตัดสินใจเล่าตามความจริง “มีคนพูดๆกันว่าไอ้วัชกับคุณช่อ...แอบคบกันนั่นแหละ... ฉันถึงไม่อยากให้แกเข้าไป เพราะคุณดาวต้องไม่ปล่อยแกไว้แน่”
“ไม่ได้...ฉันต้องหาผู้หญิงคนนั้นให้เจอ”
“ทำไมแกถึงได้เชื่อว่าผู้หญิงของไอ้วัชอยู่ในออฟฟิศวะ”
ศิวกรไม่ตอบแต่ควักมือถือศิวัชจากกระเป๋าเสื้อ
“มือถือของวัช...หลังจากที่วัชตายก็มีผู้หญิงคนนึงโทร.เข้ามา”
เมฆอึ้งอึดใจ ก่อนเบิกตาโพลงเมื่อศิวกรเล่าว่าศิวัชบันทึกเบอร์ผู้หญิงคนนั้นว่านายช่าง
“นายช่าง...แต่เสียงเป็นผู้หญิงเนี่ยนะ”
ศิวกรพยักหน้า “แกก็สงสัยเหมือนกันใช่ไหม นั่นก็หมายความว่าไอ้วัชไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ฉันอยากให้แกสืบหาว่าใครคือนายช่างคนนั้น”
เมฆรับมือถือของศิวัชมาเก็บ ก่อนยื่นซองเอกสารให้ศิวกร
“ฉันก็มีของให้แกเหมือนกัน คืนนั้น...วัชมันสั่งเอาไว้ว่าถ้ามันยังไม่กลับให้เอาซองนี้ให้แม่แก”
ooooooo
ปราณนท์ไม่พอใจเมื่อรู้ว่าดาวประดับเจอศิวัช...ผู้ชายที่มีข่าวว่าแอบคบกับช่อแพร
“เดชา...ทำไมดาวถึงรู้เรื่องนี้”
เดชาหน้าเจื่อน สารภาพเสียงอ่อย “ผม...ผมบอกคุณดาวเองครับ”
ดาวประดับไม่อยากให้เดชาเดือดร้อน ช่วยแก้ต่าง “ดาวเป็นคนบอกให้คุณเดชาบอกเองค่ะ”
“แล้วลูกจะอยากรู้ไปทำไมว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร”
“ในเมื่อพ่อไม่มีความสุข ดาวก็จะทำให้คนอื่นไม่มีความสุขเหมือนกัน”
“พ่อไม่อยากให้เรายุ่งเรื่องนี้”
“ทำไมล่ะคะ”
“ขอพ่อใช้วิธีของพ่อก่อนแล้วกัน”
“วิธีอะไรคะ”
วิธีของปราณนท์คือขอเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่กับช่อแพร หลังจากเลิกยุ่งเกี่ยวกันในฐานะสามีภรรยาตั้งแต่เขาประสบอุบัติเหตุจนหมดสมรรถภาพทางเพศ โดยไม่รู้เลยว่าช่อแพรนั้นไม่ได้ยี่หระเพราะกำลังคิดหนักเรื่องศิวัชความจำเสื่อมจนเธอต้องหาทางกระตุ้นให้จำเรื่องระหว่างเขากับเธอได้
ช่อแพรเพิ่งวางสายจากเมทินีเพื่อขอเบอร์ติดต่อใหม่ของศิวัช โดยใช้ข้ออ้างเรื่องภาพลักษณ์ของเธอและเขมวัฒน์กรุ๊ปที่ยังไม่หายฉาวเพราะวีรกรรมหอบช่อดอกไม้สีทองของดาวประดับขึ้นเวทีมอบรางวัลเมื่อวันก่อน เมื่อผู้บริหารสาวเห็นหน้าปราณนท์ผู้เป็นสามีเข้ามาในห้องก็ชักสีหน้าด้วยความหงุดหงิด










