ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 2
ศิวกรไม่ทันตอบ เมฆก็โทร.เข้ามาอีกครั้งเพื่อบอกเรื่องดาวประดับยึดคอมพิวเตอร์ของศิวัชไปแล้ว ช่อแพรเห็นท่าทีร้อนรนของศิวัชก็ไม่เซ้าซี้ชวนกลับง่ายๆ กระนั้นก็ส่งสายตาบางอย่างที่ทำให้ศิวกรในคราบศิวัชถึงกับขนลุกเกรียว...เริ่มจะมั่นใจแล้วว่าช่อแพรกับศิวัชไม่น่าใช่แค่เจ้านายกับลูกน้องจริงๆ
ดาวประดับไม่กลัวถูกศิวัชเอาเรื่องที่ยึดคอมพิวเตอร์ของเขา ออกไปกินข้าวกับฉัตรชิตาและเจอธาดาสารวัตรหนุ่มที่แวะมาบอกเรื่องที่เธอขอร้องให้ช่วยสืบ
“ผู้ชายคนที่น้าช่อไปหาไม่ได้เป็นมือปืน...แต่เขาเป็นนักสืบ”
“นักสืบ...แล้วทำไมน้าช่อถึงต้องนัดไปที่แบบนั้น... เหมือนไม่อยากให้ใครเห็น”
ธาดายังไม่รู้รายละเอียดแต่สันนิษฐานตามข้อมูลที่ตนมี “น้าช่อคงต้องการให้เขาสืบอะไรบางอย่างให้นั่นแหละ แล้วก็คงเป็นเรื่องสำคัญเพราะนักสืบคนนี้เป็นนายตำรวจเก่าที่มีฝีมือเลยล่ะ”
คำว่าตำรวจเก่าทำให้ดาวประดับเบิกตาโพลง อยากรู้ขึ้นติดหมัดว่าช่อแพรคิดสืบเรื่องอะไรกันแน่ ธาดาเป็นห่วงดาวประดับมากเตือนให้ระวังตัวเพราะรู้นิสัยดีว่าเธอคงไม่หยุดแค่นี้
“ขอบคุณมากนะธาดาที่อุตส่าห์ช่วยหาข้อมูลให้”
“ปกติผมก็ไม่ได้ทำให้ใครหรอกเพราะมันไม่ใช่งานของราชการ”
“อ้าว...แล้วทำไมไม่บอกล่ะ ทีหลังธาดาบอกนะ”
“ไม่เป็นไรหรอก เพราะมีแต่ดาวนั่นแหละที่ผมทำให้”
ธาดาสบตาไม่ปิดบังความรู้สึก ดาวประดับอึ้งอึดใจก่อนเอ่ยเสียงเรียบ
“ขอบคุณจริงๆนะ ยังไงธาดาก็ยังเป็นเพื่อนรักของดาวเสมอ”
ooooooo
ช่อแพรมาส่งศิวัชที่ออฟฟิศและแสดงออกอย่างเปิดเผยว่าคิดกับเขามากกว่าลูกน้อง ศิวกรยอมเล่นตามเกมของเธอเพื่อสืบเรื่องศิวัชน้องชายฝาแฝด แต่ทุกอย่างก็ไม่ง่ายเพราะดาวประดับคอยขัดขวาง
ศิวกรในคราบศิวัชบุกทวงคอมพิวเตอร์คืนถึงห้องดาวประดับ หญิงสาวตะลึงมาก แหวลั่น
“ไม่มีมารยาท ทำไมไม่เคาะประตูก่อน”
“แล้วคนมีมารยาทอย่างคุณ...จะเอาของใครมาทำไมไม่ขออนุญาตก่อน”
“พอดีฉันเข้าใจว่าของทุกอย่างในเขมวัฒน์คือของของฉัน ส่วนนายก็เป็นแค่เจ้าของชั่วคราว”
“ผมไม่ได้มาเพื่อต่อปากต่อคำกับคุณ ผมต้องการคอมของผมคืน”
ดาวประดับยืนยันไม่คืน ศิวกรเลยเปิดเกมรุกย่างสามขุมเข้าหา
“ถ้าผมไม่ได้เป็นผู้ชายคนที่คุณคิดว่ามีอะไรกับน้าคุณ คุณยังจะเป็นอย่างนี้ไหม”
“นายพูดอะไรของนาย”
“ผมจำได้ว่าตอนคุณยังไม่รู้ว่าผมคือศิวัช...คุณเองก็...”
แววตายียวนของเขาทำให้ดาวประดับหน้าแดงก่ำ กระนั้นก็ยังกระแทกเสียงใส่
“นั่นเพราะฉันคิดว่าคุณเป็นคนดีไง แต่ที่แท้คุณมันก็แค่ผู้ชายที่พร้อมจะใช้ผู้หญิงเป็นเครื่องมือ”
“คุณโกรธที่ผมมีข่าวกับคุณช่อ หรือว่าคุณโกรธเพราะคนที่ผมเป็นข่าวด้วยไม่ใช่คุณ”
ดาวประดับโกรธจัดเงื้อมือจะตบแต่ถูกเขาจับไว้
“ทำไม...อย่าบอกว่าผมเดาถูกจนคุณรับไม่ได้”
“นายมันเป็นผู้ชายทุเรศที่สุด!”
แหวจบก็พยายามจะตบอีกแต่ก็ถูกเขารั้งมือไว้
“เอาสิ...ดูซิว่าคุณจะทำอะไรผมได้”
ศิวกรส่งสารท้าทาย ดาวประดับโมโหมาก แต่พลันโอกาสก็พลิกเป็นของเธอเมื่อช่อแพรมาหาที่ห้อง
แววตาตื่นตะลึงของช่อแพรทำให้ดาวประดับตัดสินใจแกล้งโผซบศิวัช ช่อแพรตัวชา แต่ไม่ทันพูดอะไรศิวัชก็รีบผละตัวออกแล้วโพล่ง “ไม่มีอะไรครับ...พอดีคุณดาวประดับเข้าใจว่ามีแมลงติดเสื้อน่ะครับ”
