ตอนที่ 2
แววตาเชิญชวนของผู้บริหารสาวทำให้ศิวกร ต้องกลั้นใจทำตัวเป็นปกติ
“ถ้าพูดในฐานะคนดูธรรมดาก็ถือว่าคำตอบของคุณช่อแพร...ทำให้ดูดีทั้งเขมวัฒน์กรุ๊ปแล้วก็
คุณช่อแพร”
“แล้วถ้าไม่ได้ตอบในฐานะคนดูล่ะ”
“แล้วคุณช่อแพรอยากให้ผมตอบในฐานะอะไรครับ”
“ผู้ชายคนนึง”
คำตอบของช่อแพรทำให้ศิวกรชะงัก แต่
เพียงอึดใจเดียวก็ตั้งตัวได้ แกล้งพูด
“ถ้าคุณช่อแพรให้ผมตอบในฐานะผู้ชายคนนึง ผมคิดว่าผมเป็นผีเสื้อตัวนั้นที่อยากจะกินน้ำหวานจากดอกไม้”
ช่อแพรรู้สึกร้อนรุ่มไปกับคำตอบของศิวัช กระนั้นก็ยังพยายามรักษาท่าที
“เธอนี่...ทำให้ฉันประหลาดใจได้เสมอนะ”
“แล้วคุณช่อแพรจะบอกได้หรือยังครับว่าที่เราเจอกันทุกอาทิตย์...เราทำอะไรกัน”
ศิวกรกลั้นใจฟังคำตอบเต็มที่ แต่ช่อแพรก็ไม่ยอมเผยตัวตนง่ายๆ เสสั่งให้เขาชงกาแฟ
“เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงให้เธอชงกาแฟให้ฉัน เพราะรสมือบางอย่าง...มันก็โกหกกันไม่ได้”
จบคำก็แกล้งทำแก้วกาแฟหล่น คราบกาแฟเปรอะเปื้อนเสื้อตัวสวยของเธอเป็นแถบ ช่อแพรลอบยิ้ม ก่อนแกล้งขยับเสื้อเผยเนื้อนวลให้เขาเห็น ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยวน
“ช่วยดูให้หน่อยสิว่ามีตรงไหนเปื้อนกาแฟหรือเปล่า”
ศิวกรในคราบศิวัชกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ให้ลีลาผู้บริหารสาว แต่ไม่ทันได้ดู ดาวประดับก็พาปราณนท์เข้ามา
ช่อแพรอึ้งมากเพราะไม่คิดว่าสามีจะมาออฟฟิศ ปราณนท์สบตาศิวัชเงียบๆ ส่วนดาวประดับเลือดร้อนกว่าคนอื่นโพล่งใส่หน้าศิวัชเสียงกร้าว “นายมาทำอะไรในนี้!”
ศิวกรแก้ตัวเสียงเรียบ “ผมทำงานเกี่ยวกับสร้างภาพลักษณ์ขององค์กร แล้ววันนี้คุณช่อแพรก็เป็นตัวแทนขององค์กร การที่ผมจะเข้ามาดูแล
คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”
ดาวประดับเถียงไม่ออก ปราณนท์พูดแทรกเพื่อรักษาหน้าลูกสาว ศิวกรในคราบศิวัชได้รู้จักปราณนท์สามีของช่อแพรเป็นครั้งแรก เลยถือโอกาสบอกเรื่องเขาประสบอุบัติเหตุความจำเสื่อม
ศิวกรขอตัวออกจากห้องช่อแพรหลังจากนั้น ดาวประดับไม่ยอม ตามไปเอาเรื่อง
“ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายกับน้าช่อมีความสัมพันธ์แบบไหน แต่ต่อไปนี้นายจะเป็นได้แค่ลูกจ้างเท่านั้น”
เมฆกับฉัตรชิตาได้ยินเสียงเอะอะก็รีบไปดู
ทันได้ยินศิวัชตอกดาวประดับอย่างไม่สะทกสะท้าน
“ผมว่าคุณน่าจะรู้นะครับว่าผมกับคุณช่อแพรมีความสัมพันธ์แบบไหน ไม่อย่างนั้นคุณคงจะไม่โกรธแบบนี้”
“ท้าทายฉันเหรอ”
“เปล่าครับ พอดีผมความจำเสื่อม เลยคิดว่าถ้าคุณพอจะรู้เรื่องราวของผมก็อยากจะรบกวนเล่าให้ฟัง”
“แต่จากที่ฉันเห็นนายในห้องเมื่อกี้กับน้าช่อ ฉันมั่นใจนะว่าแม้หัวบนบ่าของนายอาจจะจำอะไรไม่ได้ แต่ไอ้หัวที่มันอยู่ข้างล่างมันคงทำตามความเคยชินต่ำๆที่มันเคยทำ”
ถ้อยคำรุนแรงจากปากดาวประดับทำให้เมฆกับฉัตรชิตาอ้าปากค้าง ศิวกรโกรธมากแต่ไม่ทันโต้ ดาวประดับก็โพล่งทิ้งท้าย “ฉันไม่สนว่าความจำของนาย มันจะเสื่อมหรือมันจะเป็นแค่ละครฉากนึง แต่ถ้านายยังไม่หยุดสิ่งที่นายเคยทำ ฉันจะหยุดนายเอง!”
ooooooo
ช่อแพรไม่อยากอยู่ลำพังกับสามีเลยขอตัวไปดูการเตรียมสัมภาษณ์ต่อ แต่ปราณนท์ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยโพล่งถามเรื่องศิวัช...ชายหนุ่มที่มีข่าวว่าแอบคบกับภรรยาสุดที่รัก
“หน้าตาดี...ฉลาด...แล้วก็ท่าทางจะเอาใจเก่ง”
“ถ้าคุณอยากจะถามอะไรก็ถามมาตรงๆเถอะค่ะ”
“คุณชอบเขาหรือเปล่า”
“คุณแน่ใจนะคะว่าจะรับคำตอบของฉันได้”










