ตอนที่ 14
“ก็...ไม่มีอะไร แค่มาคุยเล่นๆ” อีจันจ๋อยหันเดินงุดๆหนีไป ป้าแสนถามเจ้าหน้าที่ที่ยืนเหวอว่าจะปล่อยหลานตนหรือจะไปโรงพักกับตน เจ้าหน้าที่รีบปล่อย และขอโทษที่เข้าใจผิด
พออีจันกับเจ้าหน้าที่ไปแล้ว ป้าแสนซึ่งเวลานั้นอยู่ในวัยสาว ก็นั่งลงช่วย อินทิราและอัณศยา
ขายของแผงแบกะดินเหมือนป้ากับหลานจริงๆ
อินทิราขอบคุณที่ช่วยตนกับน้อง ป้าแสนบอกว่า เวทนาทั้งสองมาก พ่อแม่ตายแล้วลุงกับป้าก็ยังมาตายอีก บอกว่าต่อไปป้าจะดูแลหนูสองคนเอง ป้าเองก็ตัวคนเดียว หนูสองคนมาเป็นหลานป้าก็แล้วกัน
อัณศยาบอกว่าตนอยากไปโรงเรียน ป้าแสนบอกว่ารู้จักครูที่โรงเรียนหลายคน เดี๋ยวป้าจะพาไปฝากครูให้ เขาคงช่วยหนูสองคนได้ แต่มาอยู่กับป้าคงไม่สบายนักอาจอดมื้อกินมื้อ เรามาช่วยกันทำมาหากินนะ
“ค่ะ...หนูกับน้องจะช่วยป้าเอง...”
ป้าแสนกอดสองพี่น้องไว้ทั้งรักและสงสาร
คิดถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นแล้ว อัณศยารำพึงว่า ถ้าไม่มีป้าแสนป่านนี้เราสองคนคงต้องไปอยู่บ้านเด็กกำพร้ากันแล้ว อินทิราพูดอย่างซึ้งใจว่าป้าแสนมีพระคุณกับเราจริงๆ
“ป่านนี้ไม่รู้ป้าแสนจะเป็นยังไงแกคงตกใจนะคะที่เห็นข่าวอัณ”
“นอนเถอะอัณ เอาไว้พี่จะโทร.บอกข่าวให้ป้าแกเอง...อัณนอนเถอะ พรุ่งนี้ยังมีปัญหาให้แก้กันอีกมาก”
อินทิราหอมหน้าผากน้องแล้วดับไฟเดินไปนอนที่เตียงตัวเอง
คืนนี้นรีเพียรโทร.หาอินทิราครั้งแล้วครั้งเล่าแต่โทร.ไม่ติดเพราะเธอปิดเครื่อง
อินทิราตื่นมากลางดึก เธอลุกเดินไปมอง
อัณศยาที่ยังหลับอยู่ บอกน้องเบาๆว่า
“พี่มีวิธีที่จะเคลียร์ทุกอย่างให้อัณแล้ว พี่จะทำให้อัณได้กลับไปใช้ชีวิตปกติให้เร็วที่สุด ขอโทษที่ทำให้น้องต้องทนทุกข์ รออีกนิด...อีกไม่นาน
ทุกอย่างก็จะผ่านไปแล้ว...เชื่อพี่นะคนดี...”
พูดแล้วก้มหอมหน้าผากน้องอย่างทะนุถนอม มองอาลัยอาวรณ์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ooooooo
ภามยังนั่งอยู่กับทนายวิวัฒน์ที่ห้องรับแขกบ้านตัวเอง ครู่หนึ่งโทรศัพท์ของทนายดังขึ้นเป็นสายจากโก้ ทนายเปิดสปีกเกอร์โฟนให้ภามฟังด้วย ทนายถามโก้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน
“ได้เรื่องแล้วครับ ผมเจอเซฟเฮาส์ชานเมืองอีกแห่งแล้วครับ เสธ.เป้าหลบมาพักที่นี่แน่นอนครับ”
ทนายถามว่าแน่ใจได้ยังไง “ผมเห็นตัวเป็นๆ เมื่อกี้แกเดินผ่านหน้าต่างบ้านไป แกอยู่ในบ้านหลังนี้แน่นอน ตอนนี้พวกตำรวจนอกเครื่องแบบกำลังเฝ้าอยู่”
“แล้วอัณศยากับอินทิราล่ะอยู่หรือเปล่า” ภามถามแทรกขึ้น
โก้บอกว่าอยู่ เห็นเสื้อผ้าของทั้งสองคนตากอยู่ที่ระเบียงหลังบ้าน แต่เชื่อว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงนี้สารวัตรคมกริชต้องบุกมาจับเสธ.เป้าแน่
“ถ้าอัณศยายังอยู่ในบ้านนั้นคงไม่ปลอดภัยแน่ งั้นส่งโลเกชันมาเร็ว” ภามร้อนใจ
ooooooo










