รอยอาฆาต

อินทิราขอบคุณป้าแสน สองพี่น้องกอดป้าแสนร้องไห้ ป้าบอกให้ดูแลตัวเองดีๆ เร่งให้รีบไปเถอะ

พออินทิราขับรถออกมา ป้าแสนก็หันไปปฐมพยาบาลนรี อินทิราขับรถไปไม่ถึงอึดใจ รถของสารวัตรคมกริชก็เลี้ยวเข้าไปในซอยแต่ไม่เห็นรถกระบะของอินทิราแล้ว

คมกริชขับรถเข้าไปในซอยอย่างไม่แน่ใจ แต่พอเข้าไปก็เห็นบ้านจึงลงไปแยกย้ายกันสำรวจ

ป้าแสนที่ปฐมพยาบาลนรีอยู่ พอได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาก็รีบหลบ วจีเดินมาเจอนรีนอนสลบอยู่ ตกใจร้องบอกสารวัตรคมกริช อึดใจเดียวนรีที่ได้รับการปฐมพยาบาลจากป้าแสนแล้วก็ค่อยลืมตาขึ้น พอเห็นคมกริชก็รีบบอกว่า อินทิรากำลังพาอัณศยาหนี รีบตามไปเร็ว

คมกริชถามว่าสองคนนั้นขับรถอะไร นรีบอกว่ารถกระบะ ทะเบียน ภม 671 คมกริชสั่งวิษณุทันที...

“หมวด...ประสานงานท้องที่ให้วิทยุสกัดจับด่วน”

ฝ่ายอินทิราขับรถกระบะมุ่งหน้าไปอย่างเร่งรีบ อัณศยาถามว่าเราจะไปไหนกัน

“พี่จะพาอัณไปเจอกับใครบางคน เขาจะช่วยเคลียร์ทุกอย่างให้อัณ”

อัณศยาถามว่าใคร อินทิราไม่ตอบแต่พอรถเลี้ยวเข้าจอดข้างทางที่เป็นจุดชมวิว จอดห่างจากรถที่รออยู่ก่อนแล้วเล็กน้อย อัณศยามองไปเห็นภาม

ที่มองมาพอดี เธออุทาน “คุณภาม...”

อินทิราบอกน้องว่า “ระหว่างพาอัณหนี...พี่แอบติดต่อกับคุณภามแบบลับๆ แล้วนัดให้มารอที่นี่ ต่อจากนี้เป็นหน้าที่ของเขาที่จะช่วยเคลียร์ข้อกล่าวหาทุกอย่างให้อัณ...” อินทิราส่งโทรศัพท์ของตนให้น้อง “เอานี่ให้คุณภาม คำสารภาพพี่อยู่ในมือถือ  มันจะเป็น หลักฐานที่ช่วยอัณได้...”

อัณศยาสังหรณ์ใจถามว่าแล้วพี่อินล่ะ อินทิราบอกว่าพี่จะไม่ติดคุกแน่นอน อัณศยาบอกว่าถ้า

พี่อินมอบตัวตนจะขอร้องคุณภามให้พูดกับผู้ใหญ่ให้พี่อินได้ประกันตัวระหว่างสู้คดี อินทิราเร่งให้อัณศยารีบไปเถอะคุณภามรออยู่ อัณศยาบอกว่าเดี๋ยวตนจะมาแล้วผละไป อินทิรามองตามอัณศยาน้ำตาคลอเบ้า

ooooooo

อัณศยาเดินมาหาภาม ทั้งสองมองกันเต็มตาอย่างห่วงหากันและกันแล้วโผเข้ากอดกันแนบแน่น

“คุณปลอดภัยใช่ไหมคะ”

“ผมปลอดภัยดี จากนี้ไปจะไม่มีใครมาทำร้ายคุณอีกแล้ว”

“ค่ะคุณภาม ช่วยพี่อินด้วยนะคะ อย่าให้ใครทำอะไรพี่อินนะคะ”

อินทิราอยู่ในรถ มองอัณศยากอดและคุยกับภามแล้วยิ้มดีใจ พึมพำ “ฝากอัณด้วยนะคะคุณภาม”

ทันใดนั้น...รถมอเตอร์ไซค์สายตรวจสองคันขับผ่านมา จอดมองรถกระบะ ภม 671 แล้ววิทยุรายงานทันที อินทิราเห็นตำรวจนายหนึ่งกำลังเดินมาที่ตน เธอตัดสินใจสตาร์ตรถขับออกไปทันที

ภามกับอัณศยาเห็นอินทิราขับรถออกไปก็วิ่งตามพลางร้องเรียก ตำรวจสองนายรีบขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ตามไป ภามตะโกนบอกให้อัณศยามาขึ้นรถแล้วขับตามไปอย่างเร็ว

อินทิราขับรถมุ่งหน้าไป รถสายตรวจตะบึงตาม และสุดท้ายคือรถภามที่ตามอย่างกระชั้นชิด ภามถามอัณศยาว่าถนนสายนี้มุ่งหน้าไปไหน อัณศยาบอกว่า