รอยอาฆาต

ภามเดินนำอัณศยากับอินทิราเข้าไปในโรงแรม โดยไม่รู้ว่าที่มุมหนึ่ง แดน คนของเสธ.เป้าซุ่มดูอยู่ แดนหยิบโทรศัพท์กดโทร.ออกทันที...

ที่อีกมุมหนึ่งของโรงแรม ภิมลภากับเหมยเมียเจ้าสัวจิวยืนคุยกันอยู่ ภิมลภาฟังเหมยแล้วถามว่า

“อะไรนะคะ อาภามโทร.มาติดต่อให้ช่วยประกันตัวอัณศยาอีกแล้วเหรอคะ”

“ใช่...เจ้าสัวจิวอีก็ปฏิเสธไม่ออก ตอนนี้กำลังนัดคุยกันอยู่ที่ห้องข้างบน”

“อย่ายอมนะคะ เรื่องนี้ห้ามยุ่งเด็ดขาด อัณศยาโดนหมายจับแบบนี้ ถ้าได้ประกันตัวไป ภีมกับน้องๆตกอยู่ในอันตรายแน่”

“ทำไมล่ะ”

“ผู้หญิงคนนี้มันวางแผนจะฮุบสมบัติของพวกเรา มาตลอด แล้วอาภามก็หลงผู้หญิง ไม่ทันเกมของมัน ถ้ามันได้ประกันตัวเมื่อไหร่ มันต้องมาตามฆ่าภีมกับยัยแพรเหมือนที่มันเคยฆ่าป๊ะแน่ๆ”

เหมยบอกว่าเดี๋ยวจะไปบอกเจ้าสัวให้ คราวนี้ตนไม่ยอมให้ช่วยผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด แล้วเดินไปอย่างเอาเรื่อง พอเหมยเดินไป ภิมลภาก็หยิบโทรศัพท์ โทร.ออกทันที

“ฮัลโหล...น้องนักข่าวใช่ไหมคะ พี่มีข่าวใหญ่ให้น้องนะ แต่พี่อยากให้น้องเรียกตำรวจไปด้วย...”

ภามเข้ามาพบเจ้าสัวจิวที่ห้องวีไอพีในโรงแรม เมื่อฟังภาม อัณศยา กับอินทิราเล่าเรื่องให้ฟังแล้ว เจ้าสัวจิวบอกว่าถ้าเรื่องที่เล่ามาเป็นความจริงก็น่าเห็นใจ ภามขอให้อาเจ็กช่วยหน่อย ตนจะได้โทร.นัดตำรวจเรื่องมอบตัว พอสอบปากคำเสร็จก็จะได้ประกันตัวออกมาเลย

“ลื้อรอเดี๋ยวนะ ให้อั๊วโทร.คุยกับท่านรองฯก่อน”

เจ้าสัวจิวหยิบโทรศัพท์มากดโทร.ออก เวลาเดียวกัน เหมยออกจากลิฟต์เดินอ้าวไปที่ห้องอาหารที่เจ้าสัวจิวอยู่หน้าตาถมึงทึง พอปลายสายรับ เจ้าสัวจิวคุยครู่หนึ่งก็พูดก่อนวางสายว่า

“ครับท่าน...ยังไงก็ฝากด้วยนะครับ...อ๋อ...ยังงั้นก็ได้ครับ ไม่มีปัญหา...แค่นี้ก่อนนะครับ”

วางสายจากท่านรองฯแล้ว เจ้าสัวบอกภามว่า ท่านรองฯบอกว่าถ้าอาซ้อมามอบตัวเอง ก็จะถือว่าไม่ได้หนีหมายจับ โอกาสที่จะได้ประกันตัวก็มีสูง อินทิราถามว่าแล้วถ้าโดนตำรวจจับก่อนล่ะ เจ้าสัวบอกว่าแบบนี้ไม่ถือว่ามอบตัวแต่โดนตำรวจจับ โอกาสได้ประกันตัวก็จะไม่มี

ทันใดนั้นเหมยผลักประตูพรวดเข้ามา สั่งเสียงดัง

“เฮีย...หยุดช่วยคนพวกนี้ได้แล้ว!!!” เจ้าสัวจิวชะงัก บอกให้เหมยออกไปก่อน “อั๊วไม่ออก อาภามก็เหมือนกัน กี่ครั้งแล้วที่ลื้อมารบกวนท่านเจ้าสัว...ทำไมไม่หัดเกรงใจกันบ้าง”

“ขอโทษครับอาซิ่ม แต่ครั้งนี้ผมจำเป็นจริงๆ เพราะเรื่องนี้มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด”

“หลงผู้หญิง!!! ลื้อกำลังโดนอาซ้อปั่นหัว...” แล้วเหมยก็หันไปเล่นงานอัณศยา “อาซ้อ ลื้อนี่หน้าไม่อายจริงๆ เป็นเมียอาพีท พออาพีทตาลื้อก็ โผหา อาภาม” อัณศยาบอกว่าอาม่ากำลังเข้าใจผิด “อั๊วเข้าใจไม่ผิด...ใครๆก็พูดกันทั้งนั้น ว่าลื้อมันวางแผนเข้ามาในจิรการพาณิชย์ก็เพื่อหวังสมบัติ ตอนนี้ลื้อได้สมบัติสมใจอยากไปแล้ว ยังจะมาปั่นหัวคนอื่นเล่นอีก...อสรพิษ!”