ตอนที่ 14
ป้าแสนไปถึงบ้านของทนายมาโนชญ์ซึ่งเป็นบ้านไม้เก่าๆ อยู่ห่างจากบ้านอื่นและมีต้นไม้ขึ้นรกครึ้มเพราะไม่มีคนอยู่ดูแล อินทิรากับอัณศยาเห็นป้าแสนมาก็ออกจากหลังพุ่มไม้มาหา ต่างทักทายกันด้วยความเป็นห่วงแล้วรีบเข้าไปในบ้านก่อนที่ใครจะมาเห็น
ในบ้าน...มีรูปของทนายมาโนชญ์กับป้านวลติดอยู่โดดเด่น อัณศยาเข้าไปยกมือไหว้รูปแล้วไปหยิบน้ำดื่ม ป้าแสนเดินตามไปถามสารทุกข์สุกดิบด้วยความเป็นห่วง
อินทิราเดินไปไหว้รูปแล้วยืนมองนิ่งน้ำตาคลอเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนตัดสินใจจะทำในอีกไม่นาน ป้าแสนเดินไปหยิบกุญแจรถมองอินทิราอย่างแปลกใจที่เธอยืนอยู่หน้ารูปนานผิดปกติ ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า อินทิรารู้สึกตัวรีบบอกว่าไม่มีอะไร
ป้าแสนเอากุญแจรถให้ ถามว่าจะพาคุณอัณหนีไปไหน อินทิราก็ตอบปัดๆไปว่าป้าอย่าเพิ่งรู้เลยแล้วเดี๋ยวตนจะส่งข่าวมา ป้าแสนสงสารและเป็นห่วง อินทิราก็บอกว่าป้าไม่ต้องเป็นห่วงตนจะดูแลทุกอย่างให้น้องปลอดภัย ให้ป้ารีบกลับไปโฮมสเตย์เสีย เดี๋ยวคนจะสงสัย
ป้าแสนกอดสองพี่น้องแล้วออกไป แต่ไปถึงซอยเปลี่ยวห่างจากบ้านไม่ไกลก็เจอนรีที่จอดรถมองหาอยู่ พอเห็นป้าแสนนรีก็นั่งลงข้างรถทำเหมือนกำลังซ่อมรถหลบพ้นจากสายตาป้าแสน พอป้าแสนผ่านไปนรีก็ขี่มอเตอร์ไซค์ย้อนกลับไปในซอยที่ป้าแสนเพิ่งออกมา
ป้าแสนกำลังกลับไปที่โฮมสเตย์ ทันใดก็เกิดสังหรณ์ใจบางอย่าง หยุดรถหันกลับไปข้างหลังมองหามอเตอร์ไซค์ที่เพิ่งขับผ่านมาแต่ไม่เห็นแล้ว ป้าแสนละล้าละลังว่าจะเอายังไงต่อดี?
นรีเข้าไปในซอยเปลี่ยวมองไปสองข้างทางมีแต่ต้นไม้รกครึ้มไม่น่าจะมีบ้านคนแต่ก็จอดรถลงไปมองหา จึงเห็นทางเล็กๆเข้าไปในบ้าน จึงหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทร.ออกถามอัมราว่า
“อัม...พวกเธอถึงปายแล้วใช่ไหม” อัมราถามว่าเธอรู้ได้ไง “ฉันรู้ก็แล้วกัน...”
“ตอนนี้อยู่ในเขตตัวเมืองแล้ว สารวัตรกำลังแวะซื้อของ” อัมรากระซิบทางโทรศัพท์
นรีจึงแชร์โลเกชันเบาะแสแหล่งกบดานของอินทิรากับอัณศยาให้คมกริช อัมราติงว่าเกรงว่าเขาจะไม่เชื่อ นรีบอกว่าไม่เป็นไร แล้วแต่เขาจะตัดสินใจ ตนเข้าใจทุกอย่าง พอส่งโลเกชันแล้วนรีก็วางสายเลย
พอคมกริชกลับมาอัมราก็บอกเขาว่า มีคนส่งโลเกชันมาให้ คมกริชรับโทรศัพท์ไปดูนิ่งๆ
ooooooo
อัณศยาไม่สบายใจที่อินทิราไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลย แต่ต้องมาหนีระหกระเหินไปกับตน บอกว่าตนจะเข้ามอบตัวสู้คดีอยากพิสูจน์บริสุทธิ์ของตน อินทิราบอกว่าตนจะปล่อยให้น้องต้องติดคุกทั้งที่ไม่ผิดไม่ได้
“ถ้าลุงยังอยู่ ลุงคงช่วยทำคดี...ทวงความยุติธรรมให้กับอัณได้”
“ไม่มีใครช่วยเราได้หรอกอัณ ขนาดตัวลุง ยังทวงความยุติธรรมให้กับตัวเองไม่ได้เลย”










