รอยอาฆาต
ตอนที่ 14
นรีขับรถพาคมกริชหนีมาจนปลอดภัยแล้ว เธอจอดรถที่ข้างทาง คมกริชเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นว่า
“ขอบคุณ...ที่มาช่วย”
“พอดีดิฉันได้ยินว่าสารวัตรกำลังตกอยู่ในอันตราย”
“แต่การช่วยเหลือของคุณ มันเอามาทดแทนความผิดไม่ได้หรอกนะ...ผมก็ยังไม่ให้อภัย”
พูดจบเขาเปิดประตูรถลงไปด้วยท่าทีที่เย็นชา หมางเมิน นรีได้แต่มอง แม้จะน้อยใจกับท่าทีของเขา แต่เธอก็พูดกับตัวเองน้ำตาคลอ
“แค่เห็นคุณปลอดภัย...ฉันก็ดีใจที่สุดแล้ว”
เมื่อออกรถไปแล้ว นรีมองกระจกหลัง เห็นคมกริชยังยืนนิ่งอยู่ข้างถนน เขากำลังสะกดความรู้สึกของตัวเองที่ต้องแสดงความเย็นชาใจดำกับเธอ ทั้งที่หัวใจเจ็บปวด ทรมาน...
ooooooo
ขจรพาอัณศยากับอินทิราไปที่เซฟเฮาส์แห่งหนึ่งแถวชานเมือง บอกว่าเสธ.เป้ารออยู่ข้างใน
อัณศยาจับมืออินทิราถามว่า
“มันจะดีหรือคะพี่อิน”
“แต่เราไม่มีทางเลือก...”
“ตอนนี้เรากำลังถลำลึกลงไปทุกที...”
“เชื่อพี่เถอะนะคนดี พี่จะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยให้อัณกลับมาใช้ชีวิตปกติให้เร็วที่สุด”
“ค่ะ...อัณเชื่อพี่อินค่ะ”
อัณศยาตอบอย่างเชื่อมั่นในความรักที่อินทิราทุ่มเทให้ตนอย่างไม่มีเงื่อนไข
สองพี่น้องพากันเดินเข้าไปในบ้าน...
ooooooo
อินทิรากับอัณศยาเข้าไปที่ห้องรับแขก เห็นเสธ.เป้านั่งรออยู่แล้ว สองพี่น้องยกมือไหว้อย่าง นอบน้อม
“ถ้าไม่ได้คนของลุงมาช่วยเอาไว้ ป่านนี้อินกับน้องก็คงเข้าไปอยู่ในคุกกันแล้ว” อินทิราเอ่ยซาบซึ้ง
“พอดีลูกน้องลุงมันส่งข่าวมาว่าเห็นหนูสองคนที่โรงแรม ลุงก็เลยส่งขจรมันไปรับ เพราะเราต้องคุยกัน”
อินทิราถามว่ามีอะไร เสธ.เป้าบอกว่าตอนนี้สถานการณ์ไม่ค่อยราบรื่น นักการเมืองที่เคยสนับสนุนตนก็ทำท่าแปลกๆ และยังมีข่าวว่าจะมีการถอนประกันอีกด้วย เลยต้องเรียกสองคนมาถามว่าจะไปกับตนไหม อัณศยาถามว่าลุงจะไปไหน
“ลุงกำลังจะหนีออกนอกประเทศ ถ้าหนูตกลง เราก็จะหนีไปพร้อมกัน”
“ไม่ค่ะ อัณไม่หนี อัณไม่ไปไหนทั้งนั้น” อินทิราเรียกน้องเตือน แต่อัณศยาก็ยังยืนยันว่า “อัณไม่ไป นะคะ พี่อินอัณไม่อยากทำแบบนั้น”
“แล้วอินล่ะ” เสธ.ถาม อินทิราบอกว่าถ้าอัณ ไม่ไปตนก็ต้องดูแลน้อง “แน่ใจนะ ตัดสินใจให้ดี ตอนนี้โอกาสยังมี ไม่งั้นจะเสียดายทีหลัง”
อินทิราบอกว่าแน่ใจ ตนจะไม่หนี เสธ.เป้าบอกว่าถ้างั้นคืนนี้ให้พักที่นี่ก่อน เช้าค่อยแยกย้าย
กันไป และให้สองคนเอารถตนไปใช้ได้ เพราะมันไม่มีประโยชน์กับตนแล้ว พูดแล้วเสธ.เป้าเดินออกไปเลย
อัณศยาจับมืออินทิราถามว่าตนตัดสินใจถูกแล้วใช่ไหม เพราะถ้าตนหนีไปกับลุงเป้าคนก็จะยิ่งเข้าใจผิดคิดว่าตนร่วมมือกับเขา
“แต่ถ้าอัณโดนจับ พี่ก็ทนไม่ได้เหมือนกัน” อินทิราน้ำตาคลอ
อัณศยาถามว่าถ้าคืนนี้เราพักที่นี่ แล้วพรุ่งนี้เราจะไปไหนกันต่อ อินทิราบอกว่ากลับไปตั้งหลักที่ปายแล้วจากนั้นค่อยคิดว่าจะทำยังไงต่อ อัณศยา บอกว่าแล้วแต่พี่ สองพี่น้องกอดให้กำลังใจกันและกัน
