ระบำมาร

“ฉันกับพี่ เราช่วยกันเก็บเงินจะดาวน์คอนโดที่กรุงเทพฯ แล้วฉันจะย้ายไปอยู่กับพี่ นายอัสดมดับความฝันฉัน!”

รัชดาเห็นว่าถวิกายังสับสน จึงให้แง่คิดว่า เวลาสับสนมากๆ ควรหยุดคิดเรื่องนี้ไว้ก่อน...ถวิกาพารัชดาเดินหาร้านข้าว เผอิญจวงเดินสวนมาอดที่จะหาเรื่องไม่ได้ ทำทีเข้ามาพูด

“วาวลูกรัก แม่ขอโทษนะลูก เมื่อวานซืนแม่ไม่ได้ไปทำบุญร้อยวันให้พี่เอ็ง แต่ทำบุญร้อยวันเอ็งน่ะ แม่จะกรวดน้ำไปให้”

“แหมดีใจจัง มีแม่สองคน แม่แท้ๆฉันตาย ก็ยังมีแม่เลี้ยงใจทรามมาช่วยผลาญสมบัติ” จวงหัวเราะร่า “อื้อหือ หัวเราะซะปากกว้างเห็นไปถึงกระเพาะ ดูสิเงินพ่อฉันเต็มกระเพาะเลย หลอกกินไปเยอะ” จวงหัวเราะลอยหน้าลอยตาใส่จนถวิกาอยากตบ รัชดาต้องรีบดึงตัวเดินไป

จวงไม่หยุดตามราวี พาดพิงไปถึงบุญวาสนาที่แม่ถวิกาไม่มี ถวิกาโกรธมากมองหาของฟาดหน้าจวง เห็นคนกำลังเติมน้ำกลั่นรถ จึงไปแย่งมาจับจวงจะกรอกปาก รัชดารีบห้ามเพราะเห็นว่ามันอันตราย น้ำกลั่นมีฤทธิ์เป็นกรด จวงหุบปากแน่นทำให้น้ำไหลลงแขนร้องลั่นว่าแสบ ถวิกายังจับหน้าจวงเงยให้คนที่มามุงดูถ่ายคลิป แถมพูดประจานว่าจวงเป็นชู้กับพ่อตนจนแม่ต้องตรอมใจตาย ย้ำว่าเห็นผู้หญิงคนนี้ที่ไหนตบได้ที่นั่น...จวงพอโดนประจานก็อับอายวิ่งหนี

เรื่องนี้ทำให้เอนกโกรธมาก ขนของลูกสาวมากองหน้าบ้าน พอถวิกากลับมาพร้อมรัชดา เอนกก็ด่าว่าลูกที่ทำร้ายเมียรัก จวงให้มากราบเท้าขอโทษ ถวิกาสวนว่ากราบควายยังดีกว่า มันยังมีประโยชน์ใช้ไถนา ไม่เกาะคนกินเหมือนเห็บเหา จวงเต้นเร่าๆที่โดนด่า

เอนกยิ่งโกรธตัดพ่อตัดลูกไล่ออกจากบ้าน ถวิกาน้ำตาร่วง แต่ก็ยังบอกให้พ่อดูแลสุขภาพ ที่ปวดหัวเข่าก็ต้องไปหาหมออย่าปล่อยจนเข่าเสื่อม เอนกพยักหน้ารับรู้ ถวิกาขอเอาอัฐิสุวิกาไปด้วย

แต่พอเข้ามาเอาในห้อง จวงก็แกล้งแย่งโกศจากมือทำให้หล่น ผงกระดูกหกกระจาย ถวิกาสะเทือนใจมาก ร้องไห้ค่อยๆกอบผงอัฐิพี่สาวใส่โกศ ล้วงมือเข้าไปใต้เตียงจึงพบสมุดบันทึกของสุวิกา ก็ลองเปิดอ่านแล้วเจอเรื่องราวไม่คาดฝัน

หลายเดือนก่อนสุวิกาเขียนบันทึกว่าได้บากหน้าไปหาอัสดมที่บริษัท แต่เจอชลิตา ก็เจียมเนื้อเจียมตัวบอกผู้เป็นเมียหลวงว่า ไม่ได้คิดแย่งสามี เธอจะกลับราชบุรี แค่มาบอกให้อัสดมรู้ว่า...เธอท้อง ชลิตาแทบช็อกที่เมียน้อยท้อง จึงให้เงินไปทำแท้ง พออัสดมรู้กลับเกรี้ยวกราดใส่ ที่ไปบอกให้เมียเขารู้เรื่องท้อง สั่งให้ไปเอาลูกออกเช่นกัน