ตอนที่ 8
“ยืนพูดคนเดียวเป็นบ้าเรอะ!” เสียงเดวิดดังมาก่อนที่จะปรากฏตัว
“นายอีกแล้ว เมื่อไหร่จะไปให้พ้นๆเสียที”
“ฉันอยากจะรู้ว่าเธอจะปั่นหัวพวกมนุษย์ได้แค่ไหน”
“นั่นไม่ใช่เรื่องของนาย!”
“อ้อ...เดี๋ยวนี้ปกป้องมนุษย์”
โมนาโกรธไล่เขาไปพ้นหน้า เดวิดสวนว่าไม่มีสิทธิ์สั่ง เธอจึงยิ้มเยาะยั่วอารมณ์ “งั้นถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด นายมานี่ก็เพราะจะคอยขัดขวางไม่ให้มนุษย์ผู้ชายเข้ามาใกล้ชิดฉันใช่ไหมล่ะ”
เดวิดชะงักเถียงไม่ออก โมนายิ้มสะใจเดินกลับเข้าในบ้าน
ooooooo
รุ่งเช้าแมทธิวยืนมองอยู่ริมหน้าต่าง ดูมาริสาประคองชดเดินออกกำลังราวหลานสาวแสนดี มาริสาประคองชดเดินไปปากก็สาปแช่ง
“นังแก่! นังมนุษย์ใจอำมหิต ข้าขอสาปแช่งอย่าให้เจ้าต้องมีความสุขตลอดไป” ชดเงยหน้ามองตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว มาริสาเยาะ “หนาวเหรอคะนังคุณยายขา นี่ถ้าแมทธิวไม่ได้กำลังจับตามองอยู่ ข้าจะเหยียบเจ้าให้จมธรณี”
แมทธิวไม่เห็นสีหน้าชดก็มองมาริสาด้วยแววตาอ่อนโยน...ตลับเข้ามาหาในห้องมองตามที่แมทธิวมองแล้วชมว่ามาริสาช่างกตัญญู แล้วเดินมานั่งที่เตียงคุยธุระ เรื่องที่พ่อมดแม่มดเข้ามาในบ้านได้ทั้งที่หยอดน้ำศักดิ์สิทธิ์ไว้รอบบ้านแล้ว แมทธิวครุ่นคิดจะบอกเรื่องที่คนในบ้านโดนสิง ตลับเห็นหลานใจลอยก็แปลกใจ เขาจึงอ้างว่าคิดแบบเดียวกับย่า ตลับพยักหน้า
“ต่อไปเราต้องใจเย็นมากกว่านี้ นิ่งเฉยให้มากกว่านี้ ทำเป็นรู้ไม่เท่าทันมันให้แนบเนียนจนกว่าพวกมันจะชะล่าใจ ตกหลุมพรางเราในที่สุด แล้วครั้งนี้เราจะ
ไม่ปล่อยให้มันขึ้นมาได้อีกเลย” แมทธิวรับคำ ตลับยังมีอีกเรื่อง “อีกสองสามวัน หมอสมเกียรติเขาจะมาพบย่า ถ้าให้เดาเขาคงจะมาสู่ขอหนูมาให้ปราการ เห็นชมว่าหนูมาน่ารัก ย่าก็เลยเดาเอา”
แมทธิวใจหาย เปรยว่า “อาจจะเป็นหนูณิก็ได้ครับ”
“ปราการคงไม่อยากได้หนูณิไปเป็นแม่อีก
คนหรอก” ตลับหัวเราะแล้วถามความคิดเห็นเขา
“ก็...ดีครับ แต่คุณย่าอาจจะต้องถามความสมัครใจหนูมาก่อน”
“แน่นอนจ้ะ ย่าน่ะไม่บังคับใจใครอยู่แล้ว แต่ถ้าถามย่า ย่าว่าดีนะ ทางโน้นเขาก็ฐานะมั่นคง เป็นทั้งเพื่อนทั้งหุ้นส่วนของเรา”
แมทธิวสีหน้าไม่ค่อยดีขณะฟังย่าพูด...










